{"id":11628,"date":"2009-10-29T15:09:29","date_gmt":"2009-10-29T14:09:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=11628"},"modified":"2014-10-23T21:05:47","modified_gmt":"2014-10-23T19:05:47","slug":"eketorp-czyli-krwawa-familiada","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2009\/10\/29\/eketorp-czyli-krwawa-familiada\/","title":{"rendered":"Eketorp, czyli krwawa familiada"},"content":{"rendered":"

\"eketorp1\"<\/a>Dirk Henn nale\u017cy do kategorii niezbyt p\u0142odnych autor\u00f3w plansz\u00f3wek. Ma jednak w swoim dorobku wielkie hity jak Alhambra, czy Shogun. Gdybym mia\u0142 scharakteryzowa\u0107 go jako autora powiedzia\u0142bym r\u00f3wnie\u017c, \u017ce tworzy gry r\u00f3\u017cnorodne. Ka\u017cdy z jego tytu\u0142\u00f3w jest inny od poprzednik\u00f3w, nie mamy wra\u017cenia kolejnej kopii, czy eksploatowania wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c jakiej\u015b konkretnej mechaniki. Dlatego siadaj\u0105c po raz pierwszy do partii Eketorpa nie mia\u0142em zielonego poj\u0119cia czego si\u0119 spodziewa\u0107.<\/p>\n

Do spr\u00f3bowania gry zach\u0119ci\u0142a mnie przede wszystkim informacja \u017ce Eketorp to de facto<\/em> prekursor mechaniki worker placement<\/em>, kt\u00f3r\u0105 bardzo lubi\u0119.\u00a0 Ta gra o Wikingach powsta\u0142a w 2002 roku czyli na d\u0142ugo przed wydaniem Caylusa, uznawanego powszechnie za pierwsz\u0105 gr\u0119 w kt\u00f3rej wysy\u0142ali\u015bmy robotnik\u00f3w do pracy. W 2007 roku niemieckie wydawnictwo Queen Games zdecydowa\u0142o si\u0119 na wydanie dodruku Eketorpa w ca\u0142kiem nowej oprawie graficznej.<\/p>\n

\"Plansza<\/a>

Plansza w trakcie gry, fot: Carsten Wesel<\/p><\/div>\n

No w\u0142a\u015bnie, oprawa gry r\u00f3wnie\u017c zach\u0119ca. W pude\u0142ku znajdziemy grub\u0105 plansz\u0119, kt\u00f3ra przedstawia zamki graczy, pola na kt\u00f3rych walcz\u0105 o zasoby i szpital. Dla ka\u017cdego z graczy mamy zas\u0142onk\u0119 za kt\u00f3r\u0105 kryje swoj\u0105 mat\u0119 gracza, na kt\u00f3rej umieszcza robotnik\u00f3w, czyli kolorowych drewnianych wiking\u00f3w. Zestaw komponent\u00f3w uzupe\u0142niaj\u0105 karty walki, karty zasob\u00f3w,\u00a0 \u017cetony amulet\u00f3w i poka\u017any stos drewnianych cegie\u0142ek w kilku kolorach symbolizuj\u0105cych zasoby z kt\u00f3rych nasi wikingowie b\u0119d\u0105 budowa\u0107 swoje zamki. Wszystko jest pi\u0119knie kolorowe, kresk\u00f3wkowo bajeczne i zapowiada gr\u0119 familijn\u0105.<\/p>\n

Berserkerem by\u0107, \u015bcina\u0107 g\u0142owy z rana…<\/strong><\/p>\n

No dobrze \u2013 wygl\u0105da to wszystko pi\u0119knie, bajkowo i familijnie. Ale zaraz, zaraz\u2026. O czym jest ta gra. Aha o Wikingach walcz\u0105cych o zasoby i buduj\u0105cych zamki. No dobrze przyjrzyjmy si\u0119 wi\u0119c mechanice. Mam nadziej\u0119 \u017ce walka nie jest zbyt drastyczna, wszak gra ma si\u0119 spodoba\u0107 dzieciom.<\/p>\n

Regu\u0142y wydaj\u0105 si\u0119 proste. W ka\u017cdej turze gry ci\u0105gniemy jedn\u0105 kart\u0119 z talii zasob\u00f3w. Opisuje ona o jakie dobra b\u0119d\u0105 mogli walczy\u0107 nasi brodaci milusi\u0144scy. Na przyk\u0142ad na polu A mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 jedna cegie\u0142ka trawy, na polu B dwie, na polu C \u017cadnej, na polu D drewno i na polu E dwa drewna, na polu F glina, a na polu G nic si\u0119 nie pojawi bo kamie\u0144 to rzadki surowiec i nie zawsze mo\u017cna go zdoby\u0107.<\/p>\n

\"Mata<\/a>

Mata gracza, fot: Bernd Dietrich<\/p><\/div>\n

Nast\u0119pnie, wiedz\u0105c ju\u017c gdzie i co mo\u017cna zdoby\u0107, ka\u017cdy z graczy planuje gdzie i w jakiej liczbie wy\u015ble swoich wiking\u00f3w. Na matach, ukrytych za zas\u0142onkami sekretnie ustawiamy wiking\u00f3w na odpowiednich polach. Gdy wszyscy zako\u0144cz\u0105 planowanie ods\u0142aniamy na \u201etrzy, cztery\u201d zas\u0142onki i przestawiamy wiking\u00f3w na odpowiednie pola na planszy g\u0142\u00f3wnej.<\/p>\n

Teraz zaczyna si\u0119 w\u0142a\u015bciwa i najd\u0142u\u017csza cz\u0119\u015b\u0107 ka\u017cdej rundy czyli walka. Na ka\u017cdym polu na kt\u00f3rym znajduje si\u0119 wi\u0119cej wiking\u00f3w ni\u017c zasob\u00f3w trzeba, kieruj\u0105c si\u0119 prawami d\u017cungli, ustali\u0107 kto bardziej potrzebuje cegie\u0142ki do budowy zamku. Walka jest arcyprosta i przypomina nam czasy wczesnego dzieci\u0144stwa gdy stawiali\u015bmy pierwsze kroki w \u015bwiecie gier karcianych graj\u0105c w Wojn\u0119. Ka\u017cdy z graczy zagrywa zakryt\u0105 jedn\u0105 kart\u0119 walki (o warto\u015bci od jednego do sze\u015b\u0107), odkrywamy karty i sprawdzamy kto ma wy\u017csz\u0105 warto\u015b\u0107 \u2013 ten wygrywa. Figurka przegranego wikinga w\u0119druje na pole szpital \u2013 powr\u00f3ci do gry w jednej z kolejnych rund, a czas jaki sp\u0119dzi w szpitalu zale\u017cy od tego, jak mocno wiking zosta\u0142 pobity, czyli jak wielka by\u0142a r\u00f3\u017cnica warto\u015bci na kartach walki.<\/p>\n

Smaczek tego arcyprostego mechanizmu kryje si\u0119 w tym, \u017ce po walce karta kt\u00f3r\u0105 u\u017cy\u0142em w\u0119druje do przeciwnika. Zasada ta sprawia \u017ce kiepski pocz\u0105tkowy doci\u0105g kart zr\u00f3wnowa\u017cy si\u0119 p\u00f3\u017aniej i \u017ce nie spos\u00f3b wygrywa\u0107 wszystkie walki. Gracz raczej musi decydowa\u0107 kt\u00f3re potyczki odpuszcza, a kt\u00f3re traktuje priorytetowo. Dodatkowo ka\u017cdy z graczy dysponuje pi\u0119cioma amuletami kt\u00f3re przed dowoln\u0105 walk\u0105 mo\u017cna zu\u017cy\u0107 aby wymieni\u0107 karty z r\u0119ki na nowe – ci\u0105gni\u0119te losowo z talii. Amulety s\u0105 jednorazowe i je\u015bli ich nie zu\u017cyjemy przynios\u0105 nam pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 punkt\u00f3w na koniec, ale w sytuacji gdy mamy na r\u0119ku wyj\u0105tkowo kiepskie karty mo\u017ce si\u0119 nam op\u0142aca\u0107 ich wymiana.<\/p>\n

Kradnij, niszcz i burz<\/strong><\/p>\n

\"Huzia<\/a>

Huzia na J\u00f3zia - bia\u0142y gracz w opa\u0142ach, fot: Garry Clarke<\/p><\/div>\n

Walki o zasoby na planszy s\u0105 zajad\u0142e jednak na tym nie koniec. Naszych wiking\u00f3w mo\u017cemy wysy\u0142a\u0107 r\u00f3wnie\u017c by oblegali zamki przeciwnik\u00f3w. Je\u015bli takie obl\u0119\u017cenie zako\u0144czy si\u0119 sukcesem bo przeciwnik pozostawi\u0142 zamek bez obro\u0144c\u00f3w lub pokonali\u015bmy ich w walce kradniemy mu zdobyte w trudzie i znoju w poprzednich turach cegie\u0142ki. – Hahahaha. Nanananana. \u2013 Patrzcie ukrad\u0142em Zenkowi wszystkie ceg\u0142y kt\u00f3re zbiera\u0142 przez trzy tury!<\/em><\/p>\n

Gdy rozstrzygniemy ju\u017c wszystkie walki, zape\u0142nimy szpital poobijanymi brodaczami o smutnych minach, a ich drewniana krew wsi\u0105knie w bajkowy piaseczek na kolorowej planszy, ci kt\u00f3rzy przetrwali zabieraj\u0105 zdobyte zasoby i wznosz\u0105 z nich mury swojego zamku. Ka\u017cdy zamek sk\u0142ada si\u0119 z sze\u015bciu p\u00f3l na mury, na ka\u017cdym mo\u017cemy u\u0142o\u017cy\u0107 do trzech cegie\u0142ek w stosie. Staramy si\u0119 oczywi\u015bcie zas\u0142oni\u0107 najcenniejsze cegie\u0142ki, czyli te z gliny i kamienia s\u0142abszymi czyli drewnianymi i trawiastymi. Robimy tak bo podczas kolejnych rund naje\u017ad\u017acy b\u0119d\u0105 kra\u015b\u0107 nam ceg\u0142y z wierzchu stos\u00f3w.<\/p>\n

Tura ko\u0144czy si\u0119 i ca\u0142a zabawa zaczyna si\u0119 od pocz\u0105tku: nowe zasoby, planowanie gdzie wys\u0142a\u0107 brodaczy i kilkana\u015bcie zajad\u0142ych walk. Gramy tak dop\u00f3ki kto\u015b nie zabuduje wszystkich p\u00f3l swojego zamku osiemnastoma ceg\u0142ami, lub do ko\u0144ca 12 rundy. Na koniec podliczamy punkty za swoje mury (trawa \u2013 1, drewno \u2013 2, ceg\u0142a \u2013 3, kamie\u0144 \u2013 4) i dodajemy 5 punkt\u00f3w za uko\u0144czenie mur\u00f3w zamku. Voila. W trudzie i znoju z\u0142odziejstwa i rabunk\u00f3w powsta\u0142 nasz pi\u0119kny zamek.<\/p>\n

Jak nie kijem go to pa\u0142k\u0105!<\/strong><\/p>\n

No c\u00f3\u017c. Zapewne wszyscy ju\u017c zauwa\u017cyli \u017ce ta, na poz\u00f3r familijna gra, opiera si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na walce i eliminowaniu przeciwnik\u00f3w, czyli wyst\u0119puje tu na tyle poka\u017ana dawka negatywnej interakcji, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by obdzieli\u0107 kilka innych gier dla znacznie starszych ch\u0142opc\u00f3w. W Eketorpie, chc\u0105c nie chc\u0105c, walczymy na okr\u0105g\u0142o. Co wi\u0119cej ci\u0119\u017cko planowa\u0107 z kim i kiedy bo sekretne planowanie ruch\u00f3w sprawia \u017ce mo\u017cemy co najwy\u017cej zgadywa\u0107 gdzie ilu wiking\u00f3w si\u0119 pojawi.<\/p>\n

W grze cz\u0119sto dochodzi do sytuacji \u017ce na jakim\u015b polu z pojedyncz\u0105 trawk\u0105 pojawia si\u0119 5 ch\u0142opa, a na polu z arcycennym kamieniem tylko jeden, bo akurat wszyscy chcieli by\u0107 \u201esprytni\u201d i p\u00f3j\u015b\u0107 tam gdzie nikt inny nie p\u00f3jdzie.<\/p>\n

\"Efekt<\/a>

Efekt walnej bitwy - wszyscy w szpitalu, fot: Carlos Couto<\/p><\/div>\n

Tak wi\u0119c niestety w rozgrywce dominuje chaos. Ci\u0119\u017cko cokolwiek planowa\u0107, a wspomniany na pocz\u0105tku worker placement, kt\u00f3ry by\u0142 lepem na mnie i zwabi\u0142 mnie do Eketorpa w praktyce okazuje si\u0119 jedynie rodzajem obstawiania w ciemno. Sytuacja poprawia si\u0119 nieco przy 3 i 4 graczach, natomiast na 5 i 6 os\u00f3b planowanie czegokolwiek jest niemo\u017cliwe.<\/p>\n

Potencjalnych strategii jest tak naprawd\u0119 chyba tylko dwie: albo staramy si\u0119 jak najszybciej zbudowa\u0107 pe\u0142en zamek ze s\u0142abych drewnianych i trawiastych cegie\u0142, kt\u00f3re mamy szans\u0119 zdoby\u0107 w wi\u0119kszej ilo\u015bci, albo te\u017c zdobywamy cenniejsze ceg\u0142y i nakrywamy je innymi. W obydwu przypadkach nasze plany mog\u0105 zosta\u0107 zrujnowane przez kradzie\u017ce, oraz chaos generowany przez graczy.<\/p>\n

Tak jak napisa\u0142em na pocz\u0105tku siadaj\u0105c do pierwszej partii Eketorpa naprawd\u0119 nie wiedzia\u0142em czego si\u0119 spodziewa\u0107. Mimo wszystko Dirkowi Hennowi uda\u0142o si\u0119 mnie zaskoczy\u0107. Eketorp jest gr\u0105 przedziwn\u0105 i jedyn\u0105 w swoim rodzaju \u2013 \u0142\u0105czy na poz\u00f3r ca\u0142kiem przeciwstawne elementy: proste zasady, losowo\u015b\u0107 i opraw\u0119 charakterystyczn\u0105 dla gier rodzinnych z gigantyczna dawk\u0105 negatywnej interakcji i walki. Z kt\u00f3rej strony bym nie spojrza\u0142 to po\u0142\u0105czenie przypomina mi zmieszanie kiszonych og\u00f3rk\u00f3w z d\u017cemem.<\/p>\n

Rodziny nie b\u0119d\u0105 si\u0119 chyba przy grze dobrze bawi\u0107 bo ci\u0105g\u0142a walka mo\u017ce doprowadzi\u0107 do k\u0142\u00f3tni i \u0142ez, a rodzice chc\u0105c nie chc\u0105c b\u0119d\u0105 musieli wysy\u0142a\u0107 ludki swoich pociech do szpitala. Z kolei gracze starsi nie znajd\u0105 w Eketorpie g\u0142\u0119bszej rozgrywki i wp\u0142ywu swoich decyzji na wynik bo chaos jest zbyt du\u017cy i uniemo\u017cliwia planowanie.<\/p>\n

Zastanawiaj\u0105c si\u0119 co autor mia\u0142 w tym przypadku na my\u015bli podejrzewam \u017ce mo\u017ce Henn chcia\u0142 stworzy\u0107 lekk\u0105 gr\u0119 negocjacyjn\u0105, mo\u017ce chcia\u0142 zach\u0119ci\u0107 graczy do negocjowania w fazie planowania co kto bierze. My\u015bli takie dowodz\u0105 \u017ce naprawd\u0119 pr\u00f3bowa\u0142em znale\u017a\u0107 w Eketorpie jaki\u015b sens, nawet nie g\u0142\u0119bszy, ale jaki\u015b. Niestety ta bardzo \u0142adnie wydana i w sumie dzia\u0142aj\u0105ca gra jest mieszank\u0105 na tyle wybuchow\u0105, \u017ce naprawd\u0119 nie wiem jakiemu rodzajowi graczy m\u00f3g\u0142bym j\u0105 z czystym sercem poleci\u0107.<\/p>\n

Dzi\u0119kujemy firmie G3 za przekazanie egzemplarza gry do recenzji.<\/em><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dirk Henn nale\u017cy do kategorii niezbyt p\u0142odnych autor\u00f3w plansz\u00f3wek. Ma jednak w swoim dorobku wielkie hity jak Alhambra, czy Shogun. Gdybym mia\u0142 scharakteryzowa\u0107 go jako autora powiedzia\u0142bym r\u00f3wnie\u017c, \u017ce tworzy gry r\u00f3\u017cnorodne. Ka\u017cdy z jego tytu\u0142\u00f3w jest inny od poprzednik\u00f3w, nie mamy wra\u017cenia kolejnej kopii, czy eksploatowania wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c jakiej\u015b konkretnej mechaniki. Dlatego siadaj\u0105c …<\/p>\n","protected":false},"author":27,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-11628","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11628","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/27"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11628"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11628\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11628"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11628"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11628"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=11628"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}