{"id":1492,"date":"2008-10-25T22:01:10","date_gmt":"2008-10-25T20:01:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=1492"},"modified":"2017-12-21T23:19:37","modified_gmt":"2017-12-21T22:19:37","slug":"a-touch-of-evil","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2008\/10\/25\/a-touch-of-evil\/","title":{"rendered":"A Touch of Evil"},"content":{"rendered":"

<\/em>\"\"<\/a><\/p>\n

Czy z\u0142y dotyk mo\u017ce by\u0107 przyjemny?<\/strong><\/p>\n

A i owszem: mo\u017ce! Co wi\u0119cej nie tylko dla dotykaj\u0105cego, ale r\u00f3wnie\u017c dla dotykanego. Tak kontrowersyjnej tezy chcia\u0142bym w niniejszym tek\u015bcie broni\u0107. Zanim jednak udasz si\u0119, drogi czytelniku, do prokuratury, aby z\u0142o\u017cy\u0107 stosowne doniesienie daj mi prosz\u0119 szans\u0119 na wyja\u015bnienia klikaj\u0105c \u201eCzytaj wi\u0119cej\u201d.
\n
\nNa pocz\u0105tku doprecyzuj\u0119: nie chodzi tu dok\u0142adnie o z\u0142y dotyk a o \u201eDotyk Z\u0142a\u201d. R\u00f3\u017cnica to ma\u0142a, acz kluczowa. A Touch of Evil: the Supernatural Game<\/strong><\/a>, czyli \u201eDotyk Z\u0142a\u201d w\u0142a\u015bnie, to najnowsza produkcja wydawnictwa Flying Frog. Mroczna gra kooperacyjno-rywalizacyjna dotar\u0142a do mnie w tym tygodniu i po trzech rozgrywkach chcia\u0142bym opowiedzie\u0107 wam o niej kilka s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Autorem \u201eDotyku\u201d jest Jason Hill, tw\u00f3rca wielkiego hitu tego roku, Last Night on Earth. Skrajnie losowa, cudnie wydana, pe\u0142na klimatu po swe gnij\u0105ce uszy gra o zombiakach zrobi\u0142a b\u0142yskawiczn\u0105 karier\u0119 na BGG zyskuj\u0105c r\u00f3wnie wielu zagorza\u0142ych fan\u00f3w, co zajad\u0142ych krytyk\u00f3w. Jaka jest jej m\u0142odsza siostra AToE?<\/p>\n

Na pocz\u0105tek rys fabu\u0142y. <\/strong>W grze przenosimy si\u0119 do ma\u0142ego miasteczka Shadowbrook umieszczonego w realiach dziewi\u0119tnastowiecznej Ameryki. Jako grupa podr\u00f3\u017cnik\u00f3w na miejscu odkrywamy niecodzienne zjawiska. Straszny potw\u00f3r (wilko\u0142ak, wampir, lub inne ta\u0142atajstwo) terroryzuje okolic\u0119. Naszym zadaniem jest obroni\u0107 bezbronnych mieszczan przed niebezpiecze\u0144stwem zabijaj\u0105c gadzin\u0119 w bezpo\u015brednim starciu. By tego dokona\u0107 musimy jednak skompletowa\u0107 odpowiedni ekwipunek i pozna\u0107 sekrety starszyzny miasteczka, aby m\u0105drze wybra\u0107 sprzymierze\u0144c\u00f3w w momencie ostatecznego pojedynku z potworem.<\/p>\n

Kilka s\u0142\u00f3w o komponentach.<\/strong> Gra jest wydana jeszcze lepiej od swej poprzedniczki. Zn\u00f3w mamy grube, lakierowany, kolorowe, pi\u0119kne \u017cetony i karty postaci, oraz do\u015b\u0107 dok\u0142adne, plastikowe figurki bohater\u00f3w. Plansza jest du\u017co lepsza ni\u017c ta w LNoE, kt\u00f3rej kolorystyka by\u0142a dla niekt\u00f3rych ma\u0142o czytelna i odpychaj\u0105ca. Na planszy AToE stylizowanej na r\u0119cznie rysowan\u0105 map\u0119 z epoki przedstawiono miasteczko Shadowbrook i jego okolice \u2013 bardzo klimatyczne rozwi\u0105zanie, przypominaj\u0105ca nieco plansz\u0119 z Fury of Dracula.<\/p>\n

Jednak sercem gry s\u0105 karty! Jason wraz z bratem zn\u00f3w przebrali grup\u0119 swoich krewnych i znajomych w dziwne ciuszki i pstrykali im \u015bmieszne foty, kt\u00f3re obrobione w Photoshopie przynios\u0142y niezwyk\u0142y efekt. W grze wyst\u0119puj\u0105 254 karty, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich ozdobiona owymi klimatycznymi fotografiami przedstawiaj\u0105cymi naszych bohater\u00f3w w przer\u00f3\u017cnych sytuacjach dnia codziennego; typu: walka z wilko\u0142akiem, po\u017ceranie przez \u015bcian\u0119, czy padanie omdla\u0142ym po wypiciu trucizny. Klimat wylewa si\u0119 wi\u0119c z pude\u0142ka i nie spos\u00f3b zgani\u0107 kt\u00f3regokolwiek z element\u00f3w gry. Jest przepi\u0119kna.<\/p>\n

Mechanika gry<\/strong> jest ksi\u0105\u017ckowym przyk\u0142adem ameritrashowej prostoty. Rzucam ko\u015bci\u0105, poruszam swojego bohatera do tylu p\u00f3l ile wyrzuci\u0142em na ko\u015bci, nast\u0119pnie korzystam z dobrodziejstw, lub przekle\u0144stw danej lokacji, ci\u0105gn\u0105c kart\u0119 z odpowiedniej talii i\/lub wykonuj\u0105c r\u00f3\u017cnorodne akcje specjalne. Za pokonanie potwor\u00f3w i wyj\u015bcie ca\u0142o z przer\u00f3\u017cnych opresji zdobywam punkty dochodzenia, kt\u00f3re nast\u0119pnie mog\u0119 wydawa\u0107 na przedmioty u kowala, \u015bledzenie kryj\u00f3wki potwora, lub tropienie sekret\u00f3w starszyzny miasteczka.<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie pierwszy ze smaczk\u00f3w<\/strong> w generalnie niezbyt oryginalnej mechanice gry. Ot\u00f3\u017c Shadowbrook ma sze\u015bciu przedstawicieli starszyzny, kt\u00f3rzy wyst\u0119puj\u0105 w grze jako niezale\u017cne postaci. Ka\u017cdy z nich ma jakie\u015b specjalne w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Od pocz\u0105tku gry jednak nie wiemy, kt\u00f3rzy z nich s\u0105 praworz\u0105dnymi mieszka\u0144cami, a kt\u00f3rzy zostali skorumpowani przez z\u0142o rozszerzaj\u0105ce swoje wp\u0142ywy w miasteczku.<\/p>\n

W trakcie rozgrywki mo\u017cemy wydawa\u0107 ci\u0119\u017cko zarobione punkty dochodzenia na sprawdzanie sekret\u00f3w przedstawicieli starszyzny, podgl\u0105daj\u0105c karty sekret\u00f3w losowo przyporz\u0105dkowane do ich postaci. To oryginalne rozwi\u0105zanie, pot\u0119guj\u0105ce klimat dochodzenia.<\/p>\n

Po ruchach graczy nast\u0119puje faza tajemnic, w kt\u00f3rej z\u0142o rozszerza swoje wp\u0142ywy w okolicy. Ci\u0105gniemy kart\u0119 z talii tajemnic, co owocuje pojawieniem si\u0119 w losowych lokacjach nowych s\u0142ug potwora, zmian\u0105 pogody, co utrudnia dalsze poszukiwania, lub nawet pr\u00f3b\u0105 zab\u00f3jstwa kt\u00f3rego\u015b z przedstawicieli starszyzny. Z\u0142o nie \u015bpi i je\u015bli bohaterowie b\u0119d\u0105 zbyt d\u0142ugo zwleka\u0107 potw\u00f3r opanuje miasteczko i gra zako\u0144czy si\u0119 pora\u017ck\u0105 graczy.<\/p>\n

Aby wygra\u0107 gr\u0119, kt\u00f3ry\u015b z bohater\u00f3w musi zdecydowa\u0107 si\u0119 na pojedynek z potworem. Gdy rozpoczyna walk\u0119 wybiera dw\u00f3ch z przedstawicieli starszyzny do pomocy i je\u015bli okazali si\u0119 oni skorumpowani przez monstrum do\u0142\u0105czaj\u0105 do niego, wbijaj\u0105c tym samym n\u00f3\u017c w plecy naszego bohatera. Je\u015bli s\u0105 praworz\u0105dni pomog\u0105 herosowi w walce.<\/p>\n

Mechanika jest prosta i bardzo mocno losowa. Ci\u0105gniemy karty i mo\u017cemy trafi\u0107 na lepsze lub gorsze, walki rozstrzygamy za pomoc\u0105 kostek. Nasze decyzje maj\u0105 wp\u0142yw na rozw\u00f3j wydarze\u0144, jednak je\u015bli b\u0119dziemy mie\u0107 pecha nawet \u015bwietny plan nic nam nie da.<\/p>\n

Si\u0142\u0105 tej gry nie jest jednak mechanika a klimat jaki buduje.<\/strong> W A Touch of Evil nie gra si\u0119 bowiem po to aby wygra\u0107, a po to by wcieli\u0107 si\u0119 w jedn\u0105 z r\u00f3l w tym, niemal filmowym, do\u015bwiadczeniu!<\/p>\n

Kolejnym plusem gry jest to, i\u017c oferuje w zasadzie cztery mo\u017cliwe tryby rozgrywki.<\/strong> Mo\u017cemy gra\u0107 solo, rywalizacyjnie (ten kto pierwszy pokona potwora wygrywa), kooperacyjnie (gracze wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 aby pokona\u0107 silniejsz\u0105 wersj\u0119 maszkary) lub dru\u017cynowo. To niew\u0105tpliwy atut. Uda\u0142o mi si\u0119 do tej pory sprawdzi\u0107 tryby: solo, rywalizacyjny i dru\u017cynowy i ka\u017cdy sprawdzi\u0142 si\u0119 dobrze. Nie jest to marketingowy chwyt, a faktyczny szeroki wachlarz mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n

Reasumuj\u0105c: mamy kolejn\u0105, bardzo dobr\u0105 gr\u0119 Jasona Hilla. Kt\u00f3ra jest w wielu elementach podobna do swej starszej siostry LNoE, jednak wprowadza klika nowatorskich rozwi\u0105za\u0144.<\/p>\n

Dodaj\u0105c \u0142y\u017ck\u0119 dziegciu do tej beczki miodu<\/strong> musz\u0119 napisa\u0107 o nienajlepiej napisanej instrukcji i sporym downtime, wyst\u0119puj\u0105cym zw\u0142aszcza przy wi\u0119kszej ilo\u015bci graczy w trybie rywalizacyjnym. Minus dla producenta r\u00f3wnie\u017c za nierzetelno\u015b\u0107. Produkowana w Chinach gra nie jest wolna od b\u0142\u0119d\u00f3w, poniewa\u017c pakowana by\u0142a najprawdopodobniej r\u00f3wnie\u017c przez nieangloj\u0119zyczne osoby. W moim egzemplarzu karty s\u0142ug jednego z potwor\u00f3w wyst\u0119puj\u0105 podw\u00f3jnie, natomiast karty innego brak. Jak donosz\u0105 u\u017cytkownicy BGG w wielu egzemplarzach trafiaj\u0105 si\u0119 tego typu kwiatki. Lataj\u0105ca \u017baba pono\u0107 szybko reaguje i dosy\u0142a brakuj\u0105ce elementy. Ja, p\u00f3ki co, czekam.<\/p>\n

Trzeba te\u017c jasno powiedzie\u0107, \u017ce AToE nie jest gr\u0105 dla wszystkich. Je\u015bli jeste\u015b eurograczem z dziada pradziada, twoi geek buddies wo\u0142aj\u0105 na ciebie per \u201ekalkulator\u201d, twoje ulubione gry to Caylus i Agricola, a widok kostki budzi w tobie l\u0119k, raczej nie pr\u00f3buj AToE. Prawdopodobnie ci si\u0119 nie spodoba. Nie graj u kolegi, spal mu jego egzemplarz, wydawcy odrad\u017a reedycj\u0119 i wr\u00f3\u0107 do optymalizacji kolejnego ruchu w ci\u0119\u017ckiej eurogrze, kt\u00f3ra daje ci satysfakcj\u0119.<\/p>\n

Je\u015bli powy\u017csze przypad\u0142o\u015bci nie wyst\u0119puj\u0105, zdecydowanie zagraj u kolegi. Natomiast je\u015bli podoba\u0142o ci si\u0119 LNoE, jeste\u015b fanem gatunku, lub szukasz klimatycznej gry kt\u00f3ra dobrze dzia\u0142a zar\u00f3wno w trybie kooperacji jak i rywalizacji, \u015bmia\u0142o kupuj AToE w ciemno! Z\u0142y dotyk na pewno sprawi ci wiele przyjemno\u015bci!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czy z\u0142y dotyk mo\u017ce by\u0107 przyjemny? A i owszem: mo\u017ce! Co wi\u0119cej nie tylko dla dotykaj\u0105cego, ale r\u00f3wnie\u017c dla dotykanego. Tak kontrowersyjnej tezy chcia\u0142bym w niniejszym tek\u015bcie broni\u0107. Zanim jednak udasz si\u0119, drogi czytelniku, do prokuratury, aby z\u0142o\u017cy\u0107 stosowne doniesienie daj mi prosz\u0119 szans\u0119 na wyja\u015bnienia klikaj\u0105c \u201eCzytaj wi\u0119cej\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":27,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-1492","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1492","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/27"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1492"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1492\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1492"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1492"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1492"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=1492"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}