{"id":16025,"date":"2010-05-18T09:00:30","date_gmt":"2010-05-18T07:00:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=16025"},"modified":"2017-12-22T09:13:41","modified_gmt":"2017-12-22T08:13:41","slug":"washingtons-war","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2010\/05\/18\/washingtons-war\/","title":{"rendered":"Washington’s War"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Tak jak na ka\u017cdym zebraniu kto\u015b musi zacz\u0105\u0107 pierwszy, tak w \u015bwiecie gier planszowych s\u0105 tytu\u0142y, kt\u00f3re zapocz\u0105tkowuj\u0105 pewien gatunek, mod\u0119, mechanik\u0119. Card Driven Games (w skr\u00f3cie CDG) to gry planszowe oparte o mechanik\u0119 karcian\u0105 \u2013 jej sercem i rdzeniem s\u0105 karty. Nap\u0119dzaj\u0105 rozgrywk\u0119, bywaj\u0105 przyczyn\u0105 ogromnych frustracji, wielkiej rado\u015bci i ca\u0142ej masy nierzadko sprzecznych ze sob\u0105 uczu\u0107. \u201eTwilight Struggle\u201d, \u201eHere I Stand\u201d, \u201eHannibal: Rome vs Carthage\u201d i ca\u0142a litania innych gier, kt\u00f3rych motorem nap\u0119dowym s\u0105 w\u0142a\u015bnie karty. Wydana w 1994 roku przez Avalon Hill gra autorstwa Marka Hermana – \u201eWe The People\u201d, kt\u00f3rej tematem by\u0142a rewolucja ameryka\u0144ska, zapocz\u0105tkowa\u0142a nowy rozdzia\u0142 w dziedzinie gier wojennych \u2013 karty determinuj\u0105ce przebieg rozgrywki oraz nowy rodzaj mapy \u2013 nie pokrytej heksagonaln\u0105 siatk\u0105, a abstrakcyjn\u0105 sieci\u0105 po\u0142\u0105cze\u0144 pomi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi punktami terenowymi, czyli mapy \u201epoint-to-point\u201d (z ang. \u201ez punktu do punktu\u201d). Dodatkowym smaczkiem by\u0142y karty bitewne, dzi\u0119ki kt\u00f3rym rozstrzygane by\u0142y bitwy (Ci, kt\u00f3rzy ich wyst\u0119powanie w \u201eHannibal: Rome vs Carthage\u201d, lansuj\u0105 jako \u201einnowacyjne\u201d i \u201enowatorskie\u201d, s\u0105 niestety w wielkim b\u0142\u0119dzie). Tak oto zapisano pierwsze, z\u0142ote, karty (dos\u0142ownie i w przeno\u015bni) w historii CDG.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku roku 2010 pojawi\u0142a si\u0119, wydana przez GMT Games, gra \u201eWashington\u2019s War\u201d, (dalej zwana WWR, kt\u00f3ry to skr\u00f3t jest oficjalnie nadany przez jej wydawc\u0119) r\u00f3wnie\u017c autorstwa Marka Hermana, b\u0119d\u0105ca niejako now\u0105 wersj\u0105 \u201eWe The People\u201d. Nie b\u0119dziemy zag\u0142\u0119bia\u0107 si\u0119 w szczeg\u00f3\u0142y odno\u015bnie tego, kt\u00f3ra z nich jest lepsza, gdy\u017c spory wok\u00f3\u0142 niej przypominaj\u0105 czasem spory o wy\u017cszo\u015bci \u015awi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia nad \u015awi\u0119tami Wielkiej Nocy. Tym samym przejd\u017amy do recenzji nowego, karcianego dziecka GMT Games.<\/p>\n

\"\"<\/a>Nie ukrywam, \u017ce lubi\u0119, gdy gra wojenna cieszy oko swoim wygl\u0105dem. \u017be mog\u0119 j\u0105 pokaza\u0107 w gronie znajomych eurograczy i patrze\u0107, jak ich \u201eDominiony\u201d i \u201eCywilizacje\u201d bledn\u0105 na p\u00f3\u0142ce z zazdro\u015bci. Taka te\u017c jest WWR \u2013 solidna, kartonowa i atrakcyjna wizualnie mapa, wersja kuloodporna (ci\u0119\u017cka, bo na ci\u0119\u017ckie czasy), standardowej wielko\u015bci karty (110 sztuk), r\u00f3wnie\u017c solidnie wykonane, dwa arkusze z okr\u0105g\u0142ymi \u017cetonami oddzia\u0142\u00f3w oraz prostok\u0105tnymi \u017cetonami dow\u00f3dc\u00f3w wraz z podstawkami. Wszystko razem tworzy bardzo pozytywne wra\u017cenie. W konkursie pi\u0119kno\u015bci w\u015br\u00f3d gier wojennych (i nie tylko) na pewno jedna z faworytek.<\/p>\n

Przepisy r\u00f3wnie\u017c mog\u0142yby by\u0107 wzorem do na\u015bladowania. Najwi\u0119kszym ich plusem jest przede wszystkim ich zwarto\u015b\u0107, \u0142atwo\u015b\u0107 przyswojenia oraz przyst\u0119pno\u015b\u0107. Jak wiadomo gry wojenne najcz\u0119\u015bciej potrafi\u0105 zrazi\u0107 ogromem wyj\u0105tk\u00f3w, d\u0142ugo\u015bci\u0105 i ci\u0119\u017ckim j\u0119zykiem ich instrukcji. W tym przypadku \u015brednio zaawansowany gracz poradzi sobie bez problem\u00f3w z lektur\u0105 przepis\u00f3w. Po pierwszej rozgrywce wszelkie w\u0105tpliwo\u015bci pryskaj\u0105, niczym obietnice polityk\u00f3w zaraz po og\u0142oszeniu oficjalnych wynik\u00f3w wybor\u00f3w. Dodatkow\u0105 ciekawostk\u0105 jest tzw. Playbook, czyli ksi\u0105\u017ceczka z przyk\u0142adow\u0105 rozgrywk\u0105 oraz uwagi autora gry wraz z wskaz\u00f3wkami odno\u015bnie strategii gry. Jest to bardzo ciekawa lektura, bo wprowadza nas w klimat, jak r\u00f3wnie\u017c daje nam do\u015b\u0107 istotne wskaz\u00f3wki, by\u015bmy nie czuli si\u0119 zagubieni w g\u0105szczu rewolucyjnych zmaga\u0144.<\/p>\n

Skoro przy rewolucji jeste\u015bmy, nale\u017cy si\u0119 kilka s\u0142\u00f3w wprowadzenia. Jak wszystkim wiadomo, herbata angielska nale\u017cy do jednej z najlepszych na \u015bwiecie, chocia\u017c nie produkuje si\u0119 jej w Anglii, podobnie jak najlepsi pi\u0142karze reprezentacji Francji, niekoniecznie pochodz\u0105 z jej rdzennego terytorium, ale takie ju\u017c s\u0105 uroki turystyki kolonialnej zamierzch\u0142ych i tych bardziej wsp\u00f3\u0142czesnych czas\u00f3w. Wspomniana herbatka nie posmakowa\u0142a jednak kolonistom na kontynencie Ameryki P\u00f3\u0142nocnej, a w dodatku mieli ju\u017c oni do\u015b\u0107 angielskiej macierzy, kt\u00f3ra zachowaniem wobec nich przypomina\u0142a raczej macoch\u0119 z bajki o Kopciuszku, w zwi\u0105zku z tym, nasi koloni\u015bci wyrzucili herbatk\u0119 za burt\u0119 w porcie w Bostonie oraz stwierdzili, \u017ce teraz to Anglia mo\u017ce im skoczy\u0107 na czajnik, ale sw\u00f3j w\u0142asny, hen daleko w Anglii. W odpowiedzi na to, kr\u00f3l angielski Jerzy III, namawiany przez wojowniczo nastawione stronnictwo w rz\u0105dzie Lorda North\u2019a, zdecydowa\u0142 o przeprowadzeniu akcji militarno \u2013 politycznej na terenie niesfornych kolonii i przywr\u00f3cenia tea \u2013 quo, tfu, status – quo. Tym sposobem wojna angielsko \u2013 ameryka\u0144ska sta\u0142a si\u0119 faktem.<\/p>\n

WWR jest gr\u0105 dwuosobow\u0105, w kt\u00f3rej gracz angielski stoi przed zadaniem spacyfikowania krn\u0105brnych kolonii, a gracz ameryka\u0144ski musi rozpali\u0107 ogie\u0144 rewolucji w kolejnych koloniach, by p\u0142omie\u0144 demokracji m\u00f3g\u0142 \u015bwieci\u0107 jasnym blaskiem przez kolejne lata i o\u015bwietla\u0107 inne kraje (na przyk\u0142ad Irak lub Afganistan) daj\u0105c im jasny przyk\u0142ad. Amerykanin wygrywa, gdy kontroluje siedem lub wi\u0119cej kolonii, a jednocze\u015bnie Anglik kontroluje mniej ni\u017c sze\u015b\u0107 kolonii. W pozosta\u0142ych przypadkach wygrywa Anglik. Mo\u017cliwe jest r\u00f3wnie\u017c zwyci\u0119stwo automatyczne, gdy na koniec etapu na planszy nie b\u0119dzie \u017cadnych oddzia\u0142\u00f3w przeciwnika, ale jest to przys\u0142owiowa marchewka na wybitnie d\u0142ugim kiju.<\/p>\n

Poniewa\u017c mamy do czynienia z CDG, kilka s\u0142\u00f3w na temat kart \u2013 wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowi\u0105 karty z okre\u015blon\u0105 ilo\u015bci\u0105 punkt\u00f3w operacyjnych \u2013 od 1 do 3. Dzi\u0119ki nim aktywujemy dow\u00f3dc\u00f3w oraz umieszczamy markery kontroli politycznej w poszczeg\u00f3lnych miejscach. Ponadto mamy r\u00f3\u017cnego rodzaju karty zdarze\u0144 oraz karty bitewne, u\u017cywane w bitwach daj\u0105 nam odpowiednie modyfikatory. Gracze na przemian zagrywaj\u0105 po jednej karcie (jest to tzw. impuls) i wykonuj\u0105 okre\u015blone akcje. Po zagraniu wszystkich kart nast\u0119puje sprawdzenie, czy nasi \u017co\u0142nierze nie rozeszli si\u0119 do dom\u00f3w, \u017ceby ogrza\u0107 ko\u015bci przy ognisku (tzw. atrycja). Potem sprawdzamy, jak wygl\u0105da sytuacja polityczna na planszy i czy przypadkiem gra si\u0119 nie zako\u0144czy\u0142a. Gdy stwierdzimy, \u017ce gra trwa dalej, nast\u0119puje rozdanie kolejnej porcji kart (talia jest wsp\u00f3lna dla obu graczy) i ca\u0142a zabawa zaczyna si\u0119 od nowa.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Przyk\u0142adowe karty<\/p><\/div>\n

Istotn\u0105 rzecz\u0105 wydaje si\u0119 fakt, \u017ce WWR nie cierpi na syndrom tzw. \u201es\u0142abej r\u0119ki\u201d, kt\u00f3ry to syndrom dotyka spor\u0105 ilo\u015b\u0107 gier opartych o mechanik\u0119 karcian\u0105. \u201eS\u0142aba r\u0119ka\u201d powoduje, \u017ce jedno rozdanie mo\u017ce powa\u017cnie zdecydowa\u0107 o wyniku rozgrywki. Klasycznym przypadkiem wydaje si\u0119 tutaj \u201eTwilight Struggle\u201d. W WWR, nawet gdy mamy na r\u0119ce wydarzenia przeciwnika, kt\u00f3re nijak nam nie pomagaj\u0105, mo\u017cemy je zrzuci\u0107 i wykona\u0107 ograniczon\u0105 akcj\u0119 polityczn\u0105. Przeciwnik mo\u017ce \u201eprzej\u0105\u0107\u201d zrzucon\u0105 w ten spos\u00f3b kart\u0119, jednak musi zagra\u0107 kart\u0119 z odpowiedni\u0105 liczb\u0105 punkt\u00f3w operacyjnych, wi\u0119c niejednokrotnie nie b\u0119dzie mu si\u0119 op\u0142aca\u0142o tego robi\u0107. Innymi s\u0142owy \u2013 zawsze mo\u017cemy co\u015b zdzia\u0142a\u0107 i w ka\u017cdej sytuacji mamy jakie\u015b wyj\u015bcie.<\/p>\n

WWR jest przede wszystkim rozgrywk\u0105 polityczn\u0105, gdy\u017c ca\u0142a rzecz opiera si\u0119 na poparciu dla naszej sprawy poszczeg\u00f3lnych kolonii. Nie nale\u017cy jednak zapomina\u0107, \u017ce do g\u0142osu dochodz\u0105 r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142ania wojskowe, kt\u00f3re w naturalny spos\u00f3b pomagaj\u0105 nam w dzia\u0142aniach politycznych, aczkolwiek nie s\u0105 one jedyn\u0105 i skuteczn\u0105 drog\u0105 do zwyci\u0119stwa w grze. Niejednokrotnie zdarza si\u0119 bowiem, \u017ce militarne osi\u0105gni\u0119cia jednej ze stron nie przek\u0142adaj\u0105 si\u0119 na poparcie polityczne, kt\u00f3re to poparcie jest kluczowe w grze. Dlatego zwolennicy przelewu krwi mog\u0105 poczu\u0107 si\u0119 zawiedzeni, gdy oka\u017ce si\u0119, \u017ce w trakcie ca\u0142ej rozgrywki zbyt du\u017co sobie nie walcz\u0105, ale taka te\u017c by\u0142a natura tego konfliktu. Skoro jednak jeste\u015bmy przy bitwach, kilka s\u0142\u00f3w na ten temat \u2013 rozstrzygane s\u0105 przy pomocy rzutu ko\u015bci\u0105 i zmodyfikowania tego rzutu o szereg wsp\u00f3\u0142czynnik\u00f3w \u2013 przewaga regularnej armii angielskiej, obecno\u015b\u0107 floty, milicja stanowa, wsp\u00f3\u0142czynnik bojowy dow\u00f3dcy, zagrane karty bitewne itp. Losowo\u015b\u0107 wyst\u0119puje tutaj na przeci\u0119tnym poziomie, gdy\u017c wiemy, jakie ryzyko podejmujemy, kieruj\u0105c nasze oddzia\u0142y do walki.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W grze bardzo podoba mi si\u0119 zr\u00f3\u017cnicowanie obu stron \u2013 ka\u017cda z nich ma swoje wady i atuty, co powoduje, \u017ce musimy umiej\u0119tnie z nich korzysta\u0107, przez co granie obiema stronami r\u00f3\u017cni si\u0119 od siebie znacz\u0105co. Anglicy to silna, regularna armia, taka\u017c flota, dow\u00f3dcy, chocia\u017c niezbyt aktywni, r\u00f3wnie\u017c g\u00f3ruj\u0105cy nad przeciwnikiem. Amerykanie to przede wszystkim du\u017co wi\u0119ksza aktywno\u015b\u0107, zdolno\u015b\u0107 do walki partyzanckiej (unikanie bitew, przechwytywanie), szybko\u015b\u0107 ich armii, wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 wodz\u00f3w, chocia\u017c w bezpo\u015brednim starciu relatywnie s\u0142abszych od angielskich. Prawdziwym mocarzem jest w praktyce tylko Waszyngton, kt\u00f3ry aktywowany ostatni\u0105 kart\u0105 w turze zyskuje w walce dodatkowy bonus. Istotne jest tak\u017ce wydarzenie historyczne zwi\u0105zane z przy\u0142\u0105czeniem si\u0119 Francji do konfliktu. Umieszczony na mapie tor przymierza, przesuwany jest w przypadku zwyci\u0119skich bitew Amerykan\u00f3w oraz wydarze\u0144 zagrywanych z kart. Gdy osi\u0105gnie cyfr\u0119 \u201e9\u201d, regularna armia francuska pojawia si\u0119 w grze. Oczywi\u015bcie mo\u017cliwe jest zwyci\u0119stwo ameryka\u0144skie bez pomocy francuskiej, ale jest to zadaniem du\u017co trudniejszym.<\/p>\n

Czas rozgrywki waha si\u0119 od 90 minut do dw\u00f3ch, trzech godzin. W grze mo\u017cliwe jest wcze\u015bniejsze jej zako\u0144czenie (karty z rokiem dymisji rz\u0105du Lorda North\u2019a), kt\u00f3re mo\u017ce zaskoczy\u0107 zar\u00f3wno nas, jak i naszego przeciwnika. W czasie gry emocje gwarantowane. Walka polityczna o kontrol\u0119 nad koloniami, zwinna jak piskorz armia ameryka\u0144ska i regularna armia brytyjska, pacyfikuj\u0105ca bezwzgl\u0119dnie niesforne kolonie. Zmienna inicjatywa, \u0142ut szcz\u0119\u015bcia pomagaj\u0105cy w krytycznych momentach, wysokie napi\u0119cie (nie myli\u0107 z gr\u0105) oraz temperatura rozgrywki. Wysoki poziom regrywalno\u015bci. Balans, pomimo odmiennej strategii obu stron. Wysoki walor historyczny \u2013 kt\u00f3\u017c bowiem s\u0142ysza\u0142 wcze\u015bniej o Anthony\u2019m \u201eMadmanie\u201d Wayne, masakrach Mohawk\u00f3w, zdradzie Benedicta Arnolda, czy kawalerii Harry\u2019ego Lee? Mamy r\u00f3wnie\u017c i Naszego Ko\u015bciuszk\u0119 na jednej z kart. Solidny kawa\u0142 historii podany w lekkostrawnej postaci, po kt\u00f3rego konsumpcji na pewno nie dostaniemy obstrukcji.<\/p>\n

Wnioski? Idealny kandydat jako tzw. gateway game<\/em> do gier CDG, czyli gry wprowadzaj\u0105cej do gier o podobnej mechanice. Eurogracze oraz zwolennicy l\u017cejszych strategii wojennych powinni by\u0107 zachwyceni. Grognards, czyli marudy wojenne i wojskowe b\u0119d\u0105 narzeka\u0107 na brak tzw. chromu, \u017ce wydarzenia maj\u0105 jednostronny charakter, a gra jest liniowa i nudna do b\u00f3lu. A ja powiem, \u017ce: \u201eczasem nie potrafimy wykrzesa\u0107 z siebie wi\u0119cej od zazdro\u015bci\u201d. Washington\u2019s War jest: Fast, furious and fun<\/em>, jak to m\u00f3wi\u0105 Amerykanie, czyli po naszemu \u2013 \u201echo\u0107by\u015b ucieka\u0142 przez g\u00f3ry, las \u2013 \u015bmier\u0107 do ciebie zd\u0105\u017cy na czas\u201d. I tym optymistycznym akcentem \u017cycz\u0119 udanego szukania idealnego rozwi\u0105zania pomi\u0119dzy wojn\u0105, a dyplomacj\u0105, w kraju hamburgerami i col\u0105 p\u0142yn\u0105cym.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Warto\u015bciowych ksi\u0105\u017cek o rewolucji ameryka\u0144skiej jest w polskiej literaturze jak na lekarstwo. W sumie sugerowa\u0142bym zapoznanie si\u0119 z dwiema pozycjami – \u201eSaratoga \u2013 Yorktown\u201d Izabeli Rusinowej, wydana drzewiej przez Wydawnictwo MON (obecnie Bellona), kt\u00f3ra przekrojowo opisuje konflikt ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem jego militarnej strony oraz biografi\u0119 Jerzego Waszyngtona autorstwa James\u2019a Thomas\u2019a Flexner\u2019a wydan\u0105 przez PIW w serii \u201eBiografie S\u0142awnych Ludzi\u201d.<\/p>\n

Dwie ciekawostki na koniec \u2013 na polu bitwy pod Saratog\u0105 znajduje si\u0119 pomnik buta (http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Pomnik_Buta<\/a>) \u2013 historia zdrady Benedicta Arnolda dzieli spo\u0142ecze\u0144stwo ameryka\u0144skie r\u00f3wnie mocno jak echa wojny secesyjnej. Drug\u0105 ciekawostk\u0105 jest fakt, \u017ce jedna z bibliotek nowojorskich anulowa\u0142a w ostatnim czasie d\u0142ug niejakiego Jerzego Waszyngtona z tytu\u0142u nie oddanych do tej\u017ce biblioteki ksi\u0105\u017cek. \u00d3w nicpo\u0144 wypo\u017cyczy\u0142 je w 1789 roku i do \u015bmierci (czyli do roku 1799) si\u0119 z nich nie rozliczy\u0142. D\u0142ug w momencie jego anulowania liczy\u0142 sobie, bagatela, ponad 300 tysi\u0119cy dolar\u00f3w.<\/p>\n

P\u0119drakowe przemy\u015blenia<\/h1>\n

\"\"<\/a>Na warto\u015b\u0107 Washington`s War sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 nade wszystko trzy czynniki. Po pierwsze to najprostsza gra typu CDG jaka dot\u0105d si\u0119 ukaza\u0142a na rynku. Po drugie najszybsza \u2013 bardzo rozs\u0105dny czas rozgrywki. A po trzecie edukacyjna, ale nie jako nauczycielka historii, a mamka ucz\u0105ca stawiania pierwszych krok\u00f3w nowym adeptom systemu CDG. Jako\u015b\u0107 gry jak na uprzednie produkcje GMT Games nale\u017cy okre\u015bli\u0107 jako bardzo wysok\u0105. Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje gruba solidna plansza i nowy rodzaj podstawek pod \u017cetony dow\u00f3dc\u00f3w. Reszta komponent\u00f3w nie odbiega od przyj\u0119tego standardu. Na tym ko\u0144cz\u0105 si\u0119 jasne strony Washington`s War.<\/p>\n

Do akceptowalnych form mechaniki nale\u017cy zaliczy\u0107 spos\u00f3b rozstrzygania star\u0107, w kt\u00f3rym mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 o szacowaniu ryzyka, oraz szereg modyfikacji wynikaj\u0105cych z osobliwych w\u0142a\u015bciwo\u015bci wodz\u00f3w lub walcz\u0105cych armii.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>Niestety w WWR warstwa klimatyczna zosta\u0142a sprowadzona do roli ma\u0142ego ch\u0142opca do bicia. Niby istnieje, ale w jak\u017ce minimalnej formie. Klimat CDG tworz\u0105 przede wszystkim karty wydarze\u0144, kt\u00f3re w\u00a0 Washington`s War najcz\u0119\u015bciej sprowadzaj\u0105 si\u0119 w czasie rozgrywki do usuwania lub stawiania \u017ceton\u00f3w kontroli. Zubo\u017ca to bardzo mocno gr\u0119, czyni\u0105c j\u0105 such\u0105 i ja\u0142ow\u0105. Do tego dochodzi tak\u017ce lekka, ale widoczna przewaga strony angielskiej, co stwarza graczowi Ameryka\u0144skiemu niez\u0142e wyzwanie. Za\u015b przyt\u0142aczaj\u0105cy wymiar polityczny gry, czyni j\u0105 maszynk\u0105 do zagrywania kart i stawiania marker\u00f3w kontroli. Ponadto daje si\u0119 odczu\u0107 schematyzm. I tak stany po\u0142udniowe najcz\u0119\u015bciej do\u015b\u0107 szybko trafiaj\u0105 pod kontrol\u0119 polityczn\u0105 Anglik\u00f3w, po czym wojna przenosi si\u0119 na p\u00f3\u0142noc.<\/p>\n

 <\/p>\n

Podsumowuj\u0105c, w Washington`s War warto pogra\u0107 gdy chcemy si\u0119 nauczy\u0107 systemu CDG, lub gdy mamy ma\u0142o czasu na d\u0142u\u017csz\u0105 gr\u0119 wojenn\u0105. To jedna z tych gier, w kt\u00f3re nale\u017cy zagra\u0107, ale nie trzeba ich mie\u0107 we w\u0142asnej kolekcji. Szczeg\u00f3lnie polecam WWR na spotkania \u201eklubowe\u201d, na kt\u00f3rych czas ogranicza nas mocno. Washington`s War jest jak w PRLu samoch\u00f3d o wdzi\u0119cznej nazwie Syrenka. Niby wi\u0119ksza od Malucha, niby \u015bmiga, a jednak mocno ogranicza, nie daj\u0105c odpowiedniej widoczno\u015bci ani komfortu jazdy. WWR to typowy \u015bredniak, dobry dla pocz\u0105tkuj\u0105cych z grami wojennymi.<\/p>\n