{"id":3451,"date":"2008-12-24T23:14:39","date_gmt":"2008-12-24T22:14:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=3451"},"modified":"2008-12-24T23:32:09","modified_gmt":"2008-12-24T22:32:09","slug":"looney-labs-w-pigulce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2008\/12\/24\/looney-labs-w-pigulce\/","title":{"rendered":"Looney Labs w pigu\u0142ce"},"content":{"rendered":"
\"Logo<\/a>

Logo firmy Looney Labs<\/p><\/div>\n

Dzisiaj b\u0119dzie niestandardowo. Ani o piramidkach, ani nawet o \u017cadnej konkretnej grze. Przybli\u017c\u0119 Wam natomiast histori\u0119 i profil firmy odpowiedzialnej za Piramidki – czyli Looney Labs<\/strong>. Dlaczego? Bo to “firma inna ni\u017c wszystkie”, a jej historia jest te\u017c jedyna w swoim rodzaju (i nie\u0142atwa do streszczenia).<\/p>\n

Na pocz\u0105tku…<\/strong><\/p>\n

Dawno, dawno temu, w 1987 roku, Andrew Looney napisa\u0142 opowiadanie “Icehouse”. Po kilku latach nieco przerobi\u0142 tekst, rozszerzy\u0142, sklei\u0142 w jedno z innym opowiadaniem i wyda\u0142 jako “The Empty City”. Dzi\u015b mo\u017cna kupi\u0107 edycj\u0119 ksi\u0105\u017ckow\u0105, mo\u017cna te\u017c przeczyta\u0107 online<\/a>. Ale wr\u00f3\u0107my do tematu. W swoim opowiadaniu Andrew opisa\u0142 ciekaw\u0105 gr\u0119 o nazwie Icehouse. Gr\u0119 czasu rzeczywistego, dla 2 lub wi\u0119cej graczy, rozgrywan\u0105 na dowolnej p\u0142askiej powierzchni. Opis by\u0142 do\u015b\u0107 og\u00f3lnikowy, jednak na tyle intryguj\u0105cy, \u017ce John Cooper – kolega Andy’ego – postanowi\u0142 opisa\u0107 t\u0119 tajemnicz\u0105 gr\u0119 do ko\u0144ca (wymy\u015blaj\u0105c brakuj\u0105ce zasady).<\/p>\n

Od tej w\u0142a\u015bnie gry – Icehouse – zacz\u0119\u0142a si\u0119 piramidkowa historia. Andy i John zacz\u0119li pokazywa\u0107 swoje dzie\u0142o rozmaitym ludziom, ale pojawi\u0142 si\u0119 problem. Sk\u0105d gracze maj\u0105 wzi\u0105\u0107 pionki do tej gry – czyli dziwaczne piramidki? Postanowili zatem za\u0142o\u017cy\u0107 firm\u0119 wsp\u00f3lnie z dw\u00f3jk\u0105 swoich przyjaci\u00f3\u0142: Charlesem Dicksonem i Kristin Wunderlich. Sp\u00f3\u0142ka Icehouse Games, inc. dzia\u0142a\u0142a przez par\u0119 lat, produkuj\u0105c i sprzedaj\u0105c ma\u0142e partie piramidek. Zyski z tego przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142y raczej mizerne, wi\u0119c w ko\u0144cu firma zosta\u0142a rozwi\u0105zana. W mi\u0119dzyczasie jednak Andy, John i inni ich znajomi wymy\u015blili \u0142adnych par\u0119 gier wykorzystuj\u0105cych elementy Icehouse. Pomys\u0142 sprzeda\u017cy piramidek zosta\u0142 wi\u0119c od\u0142o\u017cony na p\u00f3\u0142k\u0119, ale nie zarzucony.<\/p>\n

Czas zmian<\/strong><\/p>\n

Na prze\u0142omie 1996 i 1997 Andy i Kristin Looney (w mi\u0119dzyczasie wzi\u0119li \u015blub) otworzyli now\u0105 firm\u0119 – Looney Labs. Tym razem jednak postawili na karciank\u0119 Andy’ego o nazwie Fluxx. Ta decyzja biznesowa okaza\u0142a si\u0119 dobra – do dzi\u015b Fluxx jest okr\u0119tem flagowym Looney Labs i przynosi im chyba wi\u0119kszo\u015b\u0107 przychod\u00f3w. Karcianka by\u0142a zdecydowanie ta\u0144sza i mniej niszowa od piramidek, wi\u0119c sprzedawa\u0142a si\u0119 (i do dzi\u015b sprzedaje) \u015bwietnie. Cho\u0107 to oczywi\u015bcie wzgl\u0119dne poj\u0119cie – \u015bwietnie jak na firm\u0119 spoza bran\u017cowych gigant\u00f3w.<\/p>\n

Jeszcze w XX wieku do oferty Looney Labs trafi\u0142o par\u0119 innych ciekawych produkt\u00f3w: Aquarius (karcianka o zasadach przypominaj\u0105cych domino) i Proton (\u0142amig\u0142\u00f3wko-gra \u0142\u0105cz\u0105ca cechy Pi\u0119tnastki i Traxa). Andy i Kristin rzucili prac\u0119 i postanowili \u017cy\u0107 z wydawania gier.<\/p>\n

Rok 1999 to powr\u00f3t piramidek – tym razem w eleganckiej, plastikowej postaci w jakiej znamy je do dzi\u015b. W kolejnych latach Looney Labs dodawali do swojej oferty kolejne produkty. Pojawi\u0142y si\u0119 pude\u0142kowe wersje gier piramidkowych Zendo i Icetowers, pojawili si\u0119 Chrononauci, dodatki do Fluxxa, gry Q-Turn, Nanofictionary i Are you a Werewolf. Tak szeroka r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 nie przynios\u0142a jednak firmie wielkich zysk\u00f3w w kolejnych latach – niekt\u00f3re produkty sprzedawa\u0142y si\u0119 wyra\u017anie gorzej ni\u017c inne. Piramidki nadal by\u0142y ma\u0142o popularne, format sprzeda\u017cy (tuby po 15 jednokolorowych piramidek) wymusza\u0142 bowiem du\u017cy zakup zaraz na samym pocz\u0105tku.<\/p>\n

W roku 2006 Andy i Kristin postanowili zmieni\u0107 podej\u015bcie do piramidek – postawili na modularno\u015b\u0107. Wybrali gr\u0119 wymagaj\u0105c\u0105 ma\u0142ej liczby element\u00f3w (Treehouse) i zacz\u0119li sprzedawa\u0107 Zestawy w tej w\u0142a\u015bnie postaci – jeden Zestaw piramidek pozwala ju\u017c na gr\u0119. Je\u015bli Ci si\u0119 spodoba, dokupujesz dwa kolejne. Trzema Zestawami mo\u017cesz ju\u017c gra\u0107 w ca\u0142\u0105 mas\u0119 gier, ale je\u015bli to nadal ma\u0142o – dokupujesz kolejne dwa. Dla nas, Europejczyk\u00f3w, r\u00f3\u017cnica jest praktycznie \u017cadna – koszty przesy\u0142ki i tak powoduj\u0105, \u017ce wolimy zrobi\u0107 jedno du\u017ce zam\u00f3wienie, kupuj\u0105c wszystko, co potrzebne. Czy kupimy pi\u0119\u0107 jednobarwnych tub piramidkowych, czy pi\u0119\u0107 wielokolorowych Zestaw\u00f3w – wychodzi na jedno. Ale w Stanach nowe podej\u015bcie chyba chwyci\u0142o. Przeci\u0119tnemu graczowi znacznie \u0142atwiej jest wysup\u0142a\u0107 12 dolar\u00f3w na 1 Zestaw, ni\u017c wcze\u015bniej 60 dolar\u00f3w na 5 Kolor\u00f3w.<\/p>\n

Po namy\u015ble stwierdzam nawet, \u017ce wyb\u00f3r nienajlepszej i losowej gry jako silnika nap\u0119dzaj\u0105cego sprzeda\u017c jest ca\u0142kiem sprytnym posuni\u0119ciem. Dla nie-graczy lub graczy rodzinnych doza losowo\u015bci jak\u0105 serwuje Treehouse jest do prze\u0142kni\u0119cia, a dodatkowymi atutami jest niski koszt Zestawu i jego przeno\u015bno\u015b\u0107. Z kolei gracz pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105 (lub cho\u0107by p\u00f3\u0142g\u0119bkiem) nie ograniczy si\u0119 do Treehouse – w ko\u0144cu nie po to kupuje si\u0119 karty, \u017ceby nimi gra\u0107 tylko w Wojn\u0119. Zacznie szpera\u0107, szuka\u0107 w Internecie, w ko\u0144cu natknie si\u0119 na gry bardziej wymagaj\u0105ce. I zapragnie spr\u00f3bowa\u0107 Zendo, Homeworlds, Gnostici czy Volcano – a zatem b\u0119dzie potrzebowa\u0142 wi\u0119cej Zestaw\u00f3w.<\/p>\n

Kto za tym wszystkim stoi?<\/strong><\/p>\n

Nie by\u0142oby Looney Labs, gdyby nie Andrew Looney. Dlatego na koniec historii firmy koniecznie nale\u017cy przybli\u017cy\u0107 jego sylwetk\u0119 – a posta\u0107 to zdecydowanie ciekawa.<\/p>\n

\"Andrew<\/a>

Andrew Looney<\/p><\/div>\n

Andy urodzi\u0142 si\u0119 w Stanach w 1963 roku. Zacznijmy od pierwszej ciekawostki – Looney (czyli w lu\u017anym t\u0142umaczeniu “\u015bwir”) to jego prawdziwe nazwisko. Studiowa\u0142 informatyk\u0119 na uniwersytecie stanu Maryland. Po studiach pracowa\u0142 jako programista dla NASA, a fragmenty oprogramowania jego autorstwa trafi\u0142y nawet na orbit\u0119 (a dok\u0142adniej do teleskopu Hubble’a).<\/p>\n

Dzi\u015b przede wszystkim projektuje gry. Ale pisze tak\u017ce opowiadania (z pogranicza fantastyki), robi zdj\u0119cia, rysuje paski komiksowe (przewa\u017cnie z Inteligentnym Broku\u0142em w roli g\u0142\u00f3wnej), robi video-blog i przede wszystkim jest hipisem. Firma Looney Labs reklamowa\u0142a si\u0119 zreszt\u0105 kiedy\u015b jako “Modern Hippie Game Company”. Nic dziwnego zatem \u017ce Andy jest zdecydowanym zwolennikiem legalizacji marihuany, jego ulubionym miastem jest Amsterdam, a w wielu jego grach s\u0105 nawi\u0105zania do palenia trawy i jego zalegalizowania.<\/p>\n

Na marihuanie jednak firmy zbudowa\u0107 si\u0119 nie da – dlatego “hipisowo\u015b\u0107” Looney Labs to co\u015b wi\u0119cej. Zgodnie z deklaracjami Andy’ego, bycie hipisem to przede wszystkim \u015bwiadomo\u015b\u0107 spo\u0142eczna, ekologiczna i polityczna. Looney Labs odrzucaj\u0105 przemoc, popieraj\u0105 prawa mniejszo\u015bci i r\u00f3wno\u015b\u0107 wszystkich ludzi, oszcz\u0119dzaj\u0105 energi\u0119 i utylizuj\u0105 surowce wt\u00f3rne. Bez wzgl\u0119du na to, kto rz\u0105dzi w Bia\u0142ym Domu (i czy Andy lubi go czy nie), Looneys wspieraj\u0105 rodzimy przemys\u0142 – wszystkie elementy ich gier produkowane s\u0105 w USA. \u017beby dope\u0142ni\u0107 hipisowski wizerunek – nosz\u0105 d\u0142ugie w\u0142osy, lubi\u0105 kwiaty, \u017car\u00f3wiasto-pastelowe kolory i dziwaczn\u0105 muzyk\u0119.<\/p>\n

Konkluduj\u0105c<\/strong><\/p>\n

Mam nadziej\u0119, \u017c\u0119 z zainteresowaniem przeczytali\u015bcie zawik\u0142ane dzieje i profil firmy Looney Labs. Ja osobi\u015bcie uwielbiam takie przypadki – historie sukces\u00f3w, kiedy kto\u015b swoj\u0105 pasj\u0119 i zapa\u0142 przeku\u0142 na przynosz\u0105cy dochody biznes. Zw\u0142aszcza kiedy udaje si\u0119 to tak barwnej osobie jak Andy. Jedna tylko rzecz mnie niepokoi – \u017ce oprogramowanie prom\u00f3w kosmicznych NASA pisz\u0105 pal\u0105cy traw\u0119 hipisi…<\/p>\n

Co w nast\u0119pnym odcinku? Prawdopodobnie napisz\u0119 co\u015b w okolicy Sylwestra, wi\u0119c i temat b\u0119dzie odpowiednio wystrza\u0142owy. A raczej piramidkowo-wybuchowy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzisiaj b\u0119dzie niestandardowo. Ani o piramidkach, ani nawet o \u017cadnej konkretnej grze. Przybli\u017c\u0119 Wam natomiast histori\u0119 i profil firmy odpowiedzialnej za Piramidki – czyli Looney Labs. Dlaczego? Bo to “firma inna ni\u017c wszystkie”, a jej historia jest te\u017c jedyna w swoim rodzaju (i nie\u0142atwa do streszczenia).<\/p>\n","protected":false},"author":85,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-3451","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3451","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/85"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3451"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3451\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3451"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3451"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3451"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=3451"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}