{"id":36518,"date":"2013-01-14T20:23:51","date_gmt":"2013-01-14T19:23:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=36518"},"modified":"2017-12-23T21:48:07","modified_gmt":"2017-12-23T20:48:07","slug":"hobbit-gra-karciana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2013\/01\/14\/hobbit-gra-karciana\/","title":{"rendered":"Hobbit: Gra Karciana"},"content":{"rendered":"

\"Hobbit\"<\/a>Kiedy ubieg\u0142ej wiosny trafi\u0142a do mnie wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Martin Wallace b\u0119dzie tworzy\u0142 gr\u0119 na podstawie \u201eHobbita\u201d, wiedzia\u0142em ju\u017c, jaka jest ta jedna plansz\u00f3wka, kt\u00f3ra bez \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci musi trafi\u0107 do mojej kolekcji w roku 2012. Autor jest jednym z moich ulubionych tw\u00f3rc\u00f3w, mo\u017ce nie wszystkie jego gry uwa\u017cam z miejsca za arcydzie\u0142a, ale nie zdarzy\u0142o mi si\u0119 na nich zawie\u015b\u0107. Tematyka za\u015b \u2013 c\u00f3\u017c, w stwierdzeniu, \u017ce wychowa\u0142em si\u0119 na Tolkienie nie b\u0119dzie ani krzty przesady, wi\u0119c zawsze gdy dowiaduj\u0119 si\u0119 o nowym dziele osadzonym w \u015bwiecie \u015ar\u00f3dziemia, moje serce zaczyna bi\u0107 odrobin\u0119 szybciej. Tak wi\u0119c moje oczekiwania by\u0142y naprawd\u0119 niema\u0142e. Mia\u0142em wprawdzie \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce \u201eHobbit\u201d b\u0119dzie produktem okoliczno\u015bciowym, pr\u00f3buj\u0105cym zabra\u0107 si\u0119 poci\u0105giem do sukcesu ci\u0105gni\u0119tym przez pot\u0119\u017cn\u0105 lokomotyw\u0119 \u2013 film Petera Jacksona \u2013 ale to mnie nie zra\u017ca\u0142o. My\u015bla\u0142em sobie \u2013 w najgorszym wypadku dostaniemy co\u015b w rodzaju \u201e\u015awiata Dysku\u201d \u2013 gr\u0119 nie b\u0119d\u0105c\u0105 per\u0142\u0105 mechaniki, ale daj\u0105c\u0105 du\u017co zabawy i przesycon\u0105 wr\u0119cz klimatem przedstawionego \u015bwiata.<\/p>\n

<\/p>\n

Dlatego ten tekst b\u0119dzie w zasadzie pisa\u0142o dw\u00f3ch recenzent\u00f3w, obu, do\u015b\u0107 niefortunnie, siedz\u0105cych r\u00f3wnocze\u015bnie w mojej g\u0142owie. Jeden z nich b\u0119dzie stara\u0142 si\u0119 w miar\u0119 sumiennie i tradycyjnie przedstawi\u0107 prezentowany produkt i ujawni\u0107 jego wady i zalety. Zadanie to b\u0119dzie mu jednak utrudnia\u0142 ten drugi, kt\u00f3ry uwa\u017ca, \u017ce \u201eHobbita\u201d nie mo\u017cna opisywa\u0107 w oderwaniu od oczekiwa\u0144, jakie automatycznie powstaj\u0105 tak wobec autora, jak i wobec wybranego settingu. Ten drugi recenzent, co tu du\u017co ukrywa\u0107, gr\u0105 zachwycony nie jest i nie zamierza tego faktu przemilcze\u0107.<\/p>\n

Z czym kojarzy nam si\u0119 Martin Wallace? Je\u015bli mia\u0142bym wskaza\u0107 tylko jedn\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 cech\u0119 jego licznych gier, z kt\u00f3rymi mia\u0142em styczno\u015b\u0107, by\u0142oby to eleganckie, pomys\u0142owe i do\u015b\u0107 \u015bcis\u0142e powi\u0105zanie mechaniki z tematyk\u0105 gry. Czy bawimy si\u0119 w zmagania greckich pa\u0144stw-miast, czy rozw\u00f3j przemys\u0142u w Anglii, czy te\u017c polityk\u0119 Rzeczypospolitej Obojga Narod\u00f3w \u2013 zasady zawsze wynikaj\u0105 z reali\u00f3w, kt\u00f3re odzwierciedlaj\u0105, a poszczeg\u00f3lne akcje w grze maj\u0105 sensowne odbicie w \u015bwiecie przedstawionym.<\/p>\n

\"Pude\u0142ko<\/a>

Pude\u0142ko skromnych rozmiar\u00f3w jak na Hobbita przysta\u0142o<\/p><\/div>\n

Na zwiadach w obozie wroga<\/strong><\/p>\n

Niewielka cena \u201eHobbita\u201d pozwala nam od razu spodziewa\u0107 si\u0119, \u017ce w nasze r\u0119ce nie trafi raczej bogate i wystawne wydanie z mn\u00f3stwem element\u00f3w. I faktycznie \u2013 pude\u0142ko jest mniej wi\u0119cej rozmiar\u00f3w dw\u00f3ch talii kart do gry (i jest tak nie bez przyczyny). Kolejna (po cenie) pozytywna informacja czeka na nas ju\u017c na jego odwrocie. Autorem grafik na kartach jest Ted Nasmith, jeden z najbardziej znanych ilustrator\u00f3w dzie\u0142 Tolkiena, kt\u00f3rego styl mo\u017ce komu\u015b mniej lub bardziej odpowiada\u0107, ale nie mo\u017cna \u201eHobbitowi\u201d zarzuci\u0107, \u017ce szata graficzna zosta\u0142a dobrana przypadkowo i bez poszanowania tradycji. W szczeg\u00f3lno\u015bci nale\u017cy podkre\u015bli\u0107, \u017ce gra nie jest na licencji filmu, zatem oczywi\u015bcie nie znajdziemy tu kadr\u00f3w z rzeczonego dzie\u0142a. <\/p>\n

W pude\u0142ku faktycznie poza kartami (sztuk sze\u015b\u0107dziesi\u0105t pi\u0119\u0107) i instrukcj\u0105 mieszcz\u0105c\u0105 si\u0119 na jednej kartce niczego wi\u0119cej nie znajdziemy. Na tali\u0119 sk\u0142ada si\u0119 pi\u0119\u0107 kart r\u00f3l (o kt\u00f3rych za moment) oraz pi\u0119\u0107 zestaw\u00f3w po dwana\u015bcie kart (o warto\u015bciach od jeden do dwana\u015bcie) w pi\u0119ciu kolorach. Tu ju\u017c przy pierwszym kontakcie pojawi\u0142a si\u0119 u mnie pewna konsternacja: ilustracje na kartach powtarzaj\u0105 si\u0119. Nie by\u0142oby w tym niczego dziwnego, bo przecie\u017c nie tak \u0142atwo o sze\u015b\u0107dziesi\u0105t r\u00f3\u017cnych obraz\u00f3w jednego autora zwi\u0105zanych akurat z “Hobbitem”, ale charakter ich powtarzalno\u015bci jest kompletnie chaotyczny (albo stanowi jak\u0105\u015b dodatkow\u0105 zagadk\u0119 logiczn\u0105, kt\u00f3rej nie uda\u0142o mi si\u0119 przenikn\u0105\u0107). Dla przyk\u0142adu – wizerunek Pier\u015bcienia znajdziemy na niebieskiej jedynce i si\u00f3demce, czerwonej tr\u00f3jce i zielonej dwunastce, z kolei Rivendell uka\u017ce nam si\u0119 na trzech kartach – \u017c\u00f3\u0142tej jedynce, zielonej \u00f3semce i niebieskiej jedenastce. Dlaczego nie zastosowano jakiejkolwiek regularno\u015bci, kt\u00f3ra wspomog\u0142aby gracza prost\u0105 sztuczk\u0105 mnemoniczn\u0105, a przy okazji nada\u0142aby jaki\u015b sens obrazkom (cho\u0107by Pier\u015bcie\u0144 – pot\u0119\u017cny – wysokie karty, albo Rivendell – elfy – karty zielone) – tego nie wiem. Zreszt\u0105 pozosta\u0142e aspekty wykonania kart r\u00f3wnie\u017c nie narzucaj\u0105 si\u0119 z u\u0142atwianiem \u017cycia graczom. Chocia\u017c obrazek i tytu\u0142 karty s\u0105 zupe\u0142nie nieistotne, jednak symbole znacz\u0105ce znajdziemy tylko u g\u00f3ry, wi\u0119c karty i tak trzeba obr\u00f3ci\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 stron\u0105, \u017ceby widzie\u0107 w wachlarzu, co mamy na r\u0119ce. Symbole te s\u0105 malutkie i naprawd\u0119 trudno je dojrze\u0107, gdy karta le\u017cy po przeciwnej stronie sto\u0142u – a przecie\u017c 95% jej powierzchni jest z punktu widzenia mechaniki zupe\u0142nie niezagospodarowane. A\u017c prosi si\u0119, \u017ceby popracowa\u0107 tutaj kolorem (t\u0142a wszystkich kart s\u0105 identyczne – szare) albo jakim\u015b wyra\u017anie widocznym elementem graficznym.<\/p>\n

\"Pi\u0119\u0107<\/a>

Pi\u0119\u0107 r\u00f3l i cztery sposoby rozdzielania kart<\/p><\/div>\n

Chmury si\u0119 zbieraj\u0105<\/strong><\/p>\n

Wyja\u015bnienie zasad “Hobbita” zajmuje ledwie chwil\u0119, co jest niew\u0105tpliwym plusem gry, kt\u00f3ra docelowo b\u0119dzie pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 kr\u00f3tkiego przerywnika mi\u0119dzy powa\u017cniejszymi tytu\u0142ami albo gry barowej. Osi\u0105 mechaniki jest standardowa gra wzi\u0105tkowa, podobnie jak w bryd\u017cu czy tysi\u0105cu. Jedna osoba wistuje, kolejne, je\u015bli mog\u0105, dorzucaj\u0105 do koloru, jeden z kolor\u00f3w jest sta\u0142ym atu, lew\u0119 zbiera najstarsze atu b\u0105d\u017a najstarsza karta przy braku tego\u017c. Je\u017celi, co bardzo prawdopodobne, gracze mieli kontakt z klasycznymi pozycjami karcianymi, pozostaje jedynie wyja\u015bnienie, jaki “twist” kryje si\u0119 w grze Martina Wallace’a. Po pierwsze – na pocz\u0105tku gry uczestnicy (od dw\u00f3ch do pi\u0119ciu) dzieleni s\u0105 na dwa zespo\u0142y poprzez losowanie kart r\u00f3l. Po stronie “dobrej” znajdziemy Thorina, Bilba i Gandalfa. Ich wrogami b\u0119d\u0105 Smaug i Bolg. Zwyci\u0119stwo osi\u0105ga si\u0119 jako ca\u0142a dru\u017cyna, nie jako indywidualny gracz. Zespo\u0142y tworzone s\u0105 w ten spos\u00f3b, \u017ce si\u0142y dobra zawsze s\u0105 liczniejsze (w przypadku gry dwuosobowej jedna z os\u00f3b prowadzi dwie postacie), natomiast ich oponenci maj\u0105 wi\u0119cej kart do wyboru. Karty bowiem (te w\u0142a\u015bciwe, z warto\u015bciami 1-12) rozdzielane s\u0105 nier\u00f3wnomiernie. Postacie pozytywne dostaj\u0105 ich dok\u0142adnie tyle, ile potrzebne jest do rozdania (zale\u017cnie od liczby graczy), negatywne za\u015b otrzymuj\u0105 nadwy\u017ck\u0119, by niekt\u00f3re z nich m\u00f3c odrzuci\u0107 wedle w\u0142asnego uznania. Dodatkowo spora cz\u0119\u015b\u0107 kart (w ekstremalnym przypadku – ponad po\u0142owa) nie bierze udzia\u0142u w rozdaniu, co mo\u017ce spowodowa\u0107, \u017ce dla przyk\u0142adu nie b\u0119dzie w nim ani jednego atu. Nast\u0119pnie wistuj\u0105cy Thorin rozpoczyna w\u0142a\u015bciw\u0105 rozgrywk\u0119 na standardowych zasadach. Kluczowa r\u00f3\u017cnica kryje si\u0119 w tym, co dzieje si\u0119 z wygran\u0105 lew\u0105. Zamiast zachowa\u0107 j\u0105 dla siebie, musimy rozda\u0107 j\u0105 pomi\u0119dzy uczestnik\u00f3w. Zale\u017cnie od roli, kt\u00f3r\u0105 wylosowali\u015bmy, zawiaduj\u0105 tym r\u00f3\u017cne zasady. Dla przyk\u0142adu Thorin rozdaje karty losowo, Bilbo bierze jedn\u0105 dla siebie, jedn\u0105 przekazuje wybranej osobie, a reszt\u0119 odrzuca. Wreszcie Smaug czy Gandalf maj\u0105 ca\u0142kowit\u0105 dowolno\u015b\u0107 w tym, jak rozdysponuj\u0105 karty. Tak rozdana lewa nie trafia z powrotem do r\u0119ki, nie s\u0105 te\u017c istotne kolory ani warto\u015bci kart. Znaczenia natomiast nabieraj\u0105 dodatkowe symbole: bia\u0142a gwiazda, he\u0142m ork\u00f3w albo fajka. Ta pierwsza rani z\u0142e postacie, a leczy dobre. He\u0142m dzia\u0142a dok\u0142adnie przeciwnie. Wreszcie fajka nie ma \u017cadnego natychmiastowego dzia\u0142ania, natomiast pozwala dobra\u0107 wi\u0119cej kart w kolejnym rozdaniu.<\/p>\n

Kolejnym rozdaniu? Nie wspomina\u0142em jeszcze, ile trwa rozgrywka ani jakie s\u0105 warunki zwyci\u0119stwa. Celem po\u015brednim jest eliminacja postaci z przeciwnej dru\u017cyny poprzez zadanie im ran. Na ko\u0144cu danego rozdania sprawdza si\u0119, czy kt\u00f3ry\u015b z graczy nie ma ich dw\u00f3ch lub wi\u0119cej. Je\u015bli tak jest – odpada z rozgrywki. Ta mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 ju\u017c po pierwszym rozdaniu, je\u017celi straty przeciwnika b\u0119d\u0105 odpowiednio znaczne. Je\u017celi tak si\u0119 jednak nie stanie, nast\u0119puje rozdanie drugie, kt\u00f3re definitywnie zamknie rozgrywk\u0119.<\/p>\n

\"Jedyne,<\/a>

Jedyne, co \u0142\u0105czy te karty, to symbol dodatkowy (swoj\u0105 drog\u0105 – w grze Pier\u015bcie\u0144 jest “dobry”, a le\u015bne elfy “z\u0142e”, co akurat jest zgodne z ksi\u0105\u017ck\u0105)<\/p><\/div>\n

Chmury p\u0119kaj\u0105<\/strong><\/p>\n

I to ju\u017c wszystko, zgodnie z obietnicami, \u017ce zasady s\u0105 bardzo proste. Pi\u0119\u0107 minut dla graczy obytych z karciankami, dziesi\u0119\u0107 dla zupe\u0142nych laik\u00f3w. Sama rozgrywka r\u00f3wnie\u017c jest b\u0142yskawiczna: dwa rozdania (czasem nawet tylko jedno) po siedem do dziewi\u0119ciu lew i mamy zwyci\u0119zc\u00f3w. Wbrew pozorom, mimo za\u0142o\u017conej przewagi liczebnej si\u0142 dobra jest to do\u015b\u0107 sensownie balansowane poprzez umo\u017cliwienie “z\u0142ym” graczom pewnego dostosowania swojej r\u0119ki. Szczeg\u00f3lnie w przypadku, kiedy karty odpowiednio podejd\u0105 – Smaug mo\u017ce bez problemu poci\u0105gn\u0105\u0107 “d\u0142ugi kolor” i zniszczy\u0107 dwukrotnie przewa\u017caj\u0105cego wroga w pierwszym rozdaniu. Pojawia si\u0119 tu jednak powa\u017cne ale: jako \u017ce w rozgrywce bierze udzia\u0142 tylko cz\u0119\u015b\u0107 kart, a znaczna ich liczba jest odrzucona, mo\u017cna od razu zapomnie\u0107 o liczeniu, co zesz\u0142o, przemy\u015blanych impasach czy \u015bci\u0105ganiu kolor\u00f3w. To znaczy mo\u017cna, ale jest to robione w znacznej mierze na chybi\u0142-trafi\u0142. Przyda\u0142oby si\u0119 co najmniej nagi\u0105\u0107 zasady z instrukcji i umo\u017cliwi\u0107 przed rozdaniem przejrzenie kart, kt\u00f3re nie bior\u0105 w nim udzia\u0142u (instrukcja pozwala jedynie na ogl\u0105danie odrzucanych przez graczy kart nadmiarowych), co, cho\u0107 niewygodne i czasoch\u0142onne, pozwala\u0142oby bardziej \u015bwiadomie rozgrywa\u0107 r\u0119k\u0119.<\/p>\n

Niestety g\u0142\u00f3wny “twist” gry nie wnosi do niej wystarczaj\u0105co wiele urozmaicenia, by stanowi\u0107 o jej jako\u015bci. Dzieje si\u0119 tak przede wszystkim dlatego, \u017ce rozdanie lewy jest w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w ca\u0142kowicie oczywiste. Znaczniki pozytywne trafiaj\u0105 na swoich rannych albo na najgro\u017aniejszego przeciwnika (Smauga albo Gandalfa), znaczniki negatywne jak najefektywniej nale\u017cy zmarnowa\u0107 (u\u017cy\u0107 na zdrowych przeciwnikach albo odrzuci\u0107). Fajki rozdziela si\u0119 swoim, zreszt\u0105 w drugim rozdaniu nie maj\u0105 ju\u017c one najmniejszego znaczenia (bo wspomaga\u0142yby kolejne rozdanie, kt\u00f3rego nie b\u0119dzie), sprawiaj\u0105 wi\u0119c wra\u017cenie odrobin\u0119 nieprzemy\u015blanych. Szczeg\u00f3lnie na trzech graczy rozdzia\u0142 kart jest przewa\u017cnie oczywisty i jedyny w\u0142a\u015bciwy. O ile jakakolwiek decyzja zachodzi – patrz Thorin.<\/p>\n

\"\u017b\u00f3\u0142tym<\/a>

\u017b\u00f3\u0142tym akurat tak si\u0119 trafi\u0142o, \u017ce ka\u017cda jest inna<\/p><\/div>\n

Thorin to osobna kwestia. Teoretycznie jego sytuacja jest do\u015b\u0107 ciekawa – jako \u017ce karty z lewy rozdaje losowo, powinien gra\u0107 tak, by jednocze\u015bnie nie da\u0107 wzi\u0105tki przeciwnikowi, ale i samemu w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci jej nie wygra\u0107. Reakcje graczy, kt\u00f3rzy go losowali by\u0142y jednak dalekie od ekscytacji: znowu Thorin, czyli znowu moim celem w partii b\u0119dzie nic nie robi\u0107.<\/p>\n

Mamy te\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 przedwczesnej eliminacji cz\u0119\u015bci graczy, kt\u00f3rzy w drugim rozdaniu, je\u015bli do niego dojdzie, b\u0119d\u0105 uczestniczyli jedynie w roli obserwator\u00f3w.<\/p>\n

Wreszcie wykorzystanie settingu, z kt\u00f3rego popularno\u015bci przecie\u017c gra korzysta. Poza kartami postaci, kt\u00f3re jeszcze maj\u0105 jaki\u015b z nim zwi\u0105zek, jest ono niemal\u017ce zerowe. Tytu\u0142y i ilustracje kart na r\u0119ku nie maj\u0105 \u017cadnego zwi\u0105zku z ich dzia\u0142aniem, nawet jako pomoc mnemoniczna, poniewa\u017c ich dob\u00f3r jest ca\u0142kowicie przypadkowy – wi\u0119c si\u0119 na nie po prostu nie patrzy. Mechanika nie ma nic wsp\u00f3lnego z tematem (o co akurat \u0142atwo w grze wzi\u0105tkowej), ale nawet symbolika kuleje (jaki\u015b malutki nieokre\u015blony czarny kszta\u0142t, kt\u00f3ry podobno jest he\u0142mem ork\u00f3w z niewyja\u015bnionych przyczyn reprezentuje moc z\u0142a). <\/p>\n

Wallace\u2019owi uda\u0142o si\u0119 stworzy\u0107 dzie\u0142o maj\u0105ce mniej wsp\u00f3lnego z settingiem Hobbita i \u015ar\u00f3dziemia, ni\u017c analogiczna gra doktora Reinera Knizii, a na tym polu to wi\u0119cej ni\u017c godny przeciwnik.<\/p>\n

Ostatni akt<\/strong><\/p>\n

Nie b\u0119d\u0119 ukrywa\u0142 (zreszt\u0105 nie uda\u0142oby mi si\u0119 po tym, co napisa\u0142em w poprzednich akapitach), \u017ce na “Hobbicie” srodze si\u0119 zawiod\u0142em. Nie jest to jednak tak, \u017ce ods\u0105dzam gr\u0119 od czci i wiary. Posiada niew\u0105tpliwe zalety, kt\u00f3re czyni\u0105 z niej sensown\u0105 propozycj\u0119 w roli przerywnika nadaj\u0105cego si\u0119 do zagrania partyjki czy dw\u00f3ch w pubie. Niska cena, rozmiar pude\u0142ka, kt\u00f3re bez trudu mo\u017cna zmie\u015bci\u0107 w kieszeni kurtki, proste zasady, kt\u00f3re pojmie nawet pocz\u0105tkuj\u0105cy nie maj\u0105cy wcze\u015bniej wiele wsp\u00f3lnego z kartami. Kr\u00f3tka rozgrywka nie wymagaj\u0105ca poznawania tajnych szyfr\u00f3w i j\u0119zyk\u00f3w (vide bryd\u017c). Grupa testowa raczej pocz\u0105tkuj\u0105cych graczy nie wpad\u0142a mo\u017ce w zachwyt, ale te\u017c nie protestowa\u0142a przed rozegraniem drugiej partii. Znajomi bryd\u017cy\u015bci uczestniczenia w drugim rozdaniu odm\u00f3wili.<\/p>\n

W roli towarzyskiego fillera “Hobbit” mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 tradycyjne gry karciane, ale mo\u017ce by\u0107 i przez nie zast\u0105piony. Je\u017celi natomiast kto\u015b (jak ja) oczekuje gry cho\u0107 troch\u0119 takiej, do jakich przyzwyczai\u0142 nas Martin Wallace, albo chcia\u0142by poczu\u0107 odrobin\u0119 klimat \u015bwiata stworzonego przez Tolkiena – ma spor\u0105 szans\u0119 do\u0142\u0105czy\u0107 do grona zawiedzionych.<\/p>\n

Veridiana<\/strong> – gra\u0142am raz, wi\u0119c oceny si\u0119 nie podejm\u0119. Pomys\u0142 do\u015b\u0107 nawet ciekawy, ale z prostych karcianek na bazie “zbierania lew” inne podobaj\u0105 mi si\u0119 bardziej (np. karciane Filary Ziemi). My\u015bl\u0119 jednak, \u017ce za t\u0119 cen\u0119 mo\u017ce by\u0107 dobrym produktem przede wszystkim dla ludzi wchodz\u0105cych w plansz\u00f3wki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kiedy ubieg\u0142ej wiosny trafi\u0142a do mnie wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Martin Wallace b\u0119dzie tworzy\u0142 gr\u0119 na podstawie \u201eHobbita\u201d, wiedzia\u0142em ju\u017c, jaka jest ta jedna plansz\u00f3wka, kt\u00f3ra bez \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci musi trafi\u0107 do mojej kolekcji w roku 2012. Autor jest jednym z moich ulubionych tw\u00f3rc\u00f3w, mo\u017ce nie wszystkie jego gry uwa\u017cam z miejsca za arcydzie\u0142a, ale nie zdarzy\u0142o …<\/p>\n","protected":false},"author":147,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-36518","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36518","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/147"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36518"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36518\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36518"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36518"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36518"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=36518"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}