{"id":49896,"date":"2014-09-08T16:13:40","date_gmt":"2014-09-08T14:13:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=49896"},"modified":"2014-09-08T16:13:40","modified_gmt":"2014-09-08T14:13:40","slug":"aquasphere-rzut-okiem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2014\/09\/08\/aquasphere-rzut-okiem\/","title":{"rendered":"Aquasphere – rzut okiem"},"content":{"rendered":"

\"pic2197124_md\"<\/a>Na zako\u0144czonym dopiero co Polconie, \u201ewi\u0119ksza po\u0142owa\u201d redakcji serwisu Games Fanatic mia\u0142a okazj\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 przy jednym stole (a tak po prawdzie, przy dw\u00f3ch z\u0142\u0105czonych) i pochyli\u0107 si\u0119 z uwielbieniem nad now\u0105 propozycj\u0105 Stefana. Felda, oczywi\u015bcie. Gra o chwytliwym tytule Aquasphere b\u0119dzie ju\u017c wkr\u00f3tce wydana w Polsce przez wydawnictwo Fullcap Games pod chyba jednak mniej chwytliwym szyldem \u201eBadacze G\u0142\u0119bin\u201d. Mniejsza jednak o tytu\u0142, gra nie polega przecie\u017c na poj\u0119ciowych dyskusjach. Grunt, \u017ceby by\u0142a dobra i mi\u0119sista.<\/p>\n

Wersja prototypowa, w kt\u00f3r\u0105 grali\u015bmy by\u0142a na tyle zadowalaj\u0105ca, aby skoncentrowa\u0107 si\u0119 jedynie na wra\u017ceniach z rozgrywki. A te by\u0142y jak najbardziej pozytywne i to chyba dla wszystkich uczestnik\u00f3w zmaga\u0144.<\/p>\n

Wiadomo, Felda mo\u017cna kocha\u0107 lub nienawidzi\u0107. Feld mo\u017ce by\u0107 l\u017cejszy lub ci\u0119\u017cszy, zazwyczaj dot\u0105d oscylowa\u0142 wok\u00f3\u0142 wagi \u015bredniej, a najbardziej wymagaj\u0105c\u0105 gr\u0105 jest (by\u0142a?) Bora Bora. Aquasphere plasuje si\u0119 gdzie\u015b w tych okolicach. Po jednej rozgrywce trudno jednoznacznie orzec, ale tytu\u0142 to na pewno z grupy tych bardziej z\u0142o\u017conych. Cho\u0107 niekoniecznie w kwestii zasad. Te mo\u017cna stre\u015bci\u0107 w jednym zdaniu \u201eGracz zawsze wybiera spo\u015br\u00f3d co najwy\u017cej dw\u00f3ch opcji\u201d. Czego\u017c chcie\u0107 prostszego? Ano, kombinowania. Bo to w Aquasphere wydaje si\u0119 mocno rozwini\u0119te. Pe\u0142no tu typowych dla Felda zale\u017cno\u015bci. Ka\u017cdy ruch skutkuje kilkoma konsekwencjami, trzeba dba\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie o kilka aspekt\u00f3w i pilnowa\u0107 kilku p\u0142aszczyzn rozgrywki. S\u0142owem, trzeba mie\u0107 oczy naoko\u0142o g\u0142owy.<\/p>\n

Okey, oto po kr\u00f3tce zasady oparte na magicznej DW\u00d3JCE.<\/p>\n

– Gracz dysponuje dwoma pionkami postaci: Naukowcem i In\u017cynierem. Ka\u017cdy z nich biega po innej planszy. Pierwszy po stacji badawczej, drugi po pomocniczej planszy akcji.<\/p>\n

\"Stacja<\/a>

Stacja badawcza. Niekt\u00f3rzy dostawali oczopl\u0105su. Ale to pewnie kwestia p\u00f3\u017anej pory…<\/p><\/div>\n

– In\u017cynier mo\u017ce zaprogramowa\u0107 jedn\u0105 z dw\u00f3ch akcji, do kt\u00f3rych prowadz\u0105 strza\u0142ki z pola, kt\u00f3re aktualnie zajmuje. Programowanie pozwala umie\u015bci\u0107 robocika na polu danej akcji na planszy gracza.<\/p>\n

\"Plansza<\/a>

Plansza akcji. Ka\u017cd\u0105 rund\u0119 In\u017cynierowie rozpoczynaj\u0105 na dolnym polu. W ka\u017cdej rundzie te\u017c zmienia si\u0119 rozk\u0142ad akcji na polach.<\/p><\/div>\n

– Ka\u017cdy gracz mo\u017ce mie\u0107 zawsze zaprogramowane co najwy\u017cej dwa robociki.<\/p>\n

\"Tutaj<\/a>

Tutaj mam zaprogramowanego tylko jednego robocika, wi\u0119c w nast\u0119pnym ruchu mog\u0119 albo wykona\u0107 nim akcj\u0119 (z pomoc\u0105 Naukowca w stacji), albo zaprogramowa\u0107 drugiego robocika (z pomoc\u0105 In\u017cyniera)<\/p><\/div>\n

– A to oznacza, \u017ce je\u015bli chcemy wykona\u0107 akcj\u0119 Naukowcem w stacji badawczej, to mamy do wyboru tylko dwie \u2013 te zaprogramowane. Sama akcja polega na ewentualnym przemieszczeniu Naukowca wewn\u0105trz stacji (kt\u00f3ra sk\u0142ada si\u0119 z 6 sektor\u00f3w), umieszczeniu w danym sektorze swojego robota i wykonaniu przypisanej mu akcji.<\/p>\n

Tyle o DW\u00d3JKACH.<\/p>\n

Rodzaj\u00f3w akcji jest ju\u017c siedem (ale nigdy nie mamy ani dost\u0119pu do wszystkich \u2013 vide: dwa robociki; ani nawet nie ma mo\u017cliwo\u015bci zaprogramowania dowolnej \u2013 vide: ograniczenie do dw\u00f3ch wskazanych strza\u0142kami). Rund natomiast cztery. W ka\u017cdej rundzie wykonujemy akcje do b\u00f3lu, czyli a\u017c do spasowania.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, jak to u Stefana, s\u0105 r\u00f3\u017cne manewry pomocnicze i wentyle bezpiecze\u0144stwa. I mo\u017ce ko\u0142derka nie jest a\u017c tak kr\u00f3tka jak w Bora Bora, ale i tak si\u0119 pod ni\u0105 nie wy\u015bpimy. Kombinowanie polega w Aquasphere nie tyle na tym, aby w swojej turze zastanawia\u0107 si\u0119 d\u0142ugo nad swoim ruchem, ale aby na pocz\u0105tku rundy obmy\u015bli\u0107 jaki\u015b sensowny plan zale\u017cny od rozk\u0142adu akcji na planszy pomocniczej. Bez tego b\u0119dziemy si\u0119 bezsensownie miota\u0107 po stacji i za du\u017co sobie nie pohasamy. Zabraknie nam po prostu mo\u017cliwych do wykonania dzia\u0142a\u0144. Jest to wi\u0119c gra jak najbardziej strategiczna, nie pozbawiona jednak obowi\u0105zku pilnowania przeciwnik\u00f3w.<\/p>\n

I tu dochodzimy do sedna gry, czyli punktowania. Punktujemy wiele rzeczy; a to nic nowego; na plus i na minus. Minusy nie wynikaj\u0105 jednak z jakiego\u015b obowi\u0105zkowego haraczu jak np. w Trajanie. W Aquasphere nie zbieramy w zasadzie niczego dla samego zbierania. Wszystko ma co najmniej DWA zastosowania. Bardzo ciekawym elementem s\u0105 kryszta\u0142y, kt\u00f3re na koniec ka\u017cdej rundy punktuj\u0105 za to, ile ich posiadamy, ale tak\u017ce s\u0105 niezb\u0119dne do przesuwania si\u0119 na \u2026 torze punktacji! Troszk\u0119 przypomina to Suburbi\u0119, gdzie zdobywanie punkt\u00f3w zosta\u0142o obostrzone i nie mo\u017cna si\u0119 by\u0142o szumnie rozp\u0119dzi\u0107. Tutaj mamy progi punktowe, kt\u00f3re mo\u017cna przej\u015b\u0107 jedynie odrzucaj\u0105c kryszta\u0142. Niedopatrzenie mo\u017ce nas kosztowa\u0107 wiele, gdy utkniemy na takim progu.<\/p>\n

Punktowana jest te\u017c przewaga zajmowanych sektor\u00f3w. To z kolei przypomina wypychanie si\u0119 chatek z region\u00f3w w Bora Bora. Kto jako ostatni w rundzie wprowadzi swojego robota do danego sektora, ten go kontroluje. A kto kontroluje najwi\u0119cej sektor\u00f3w, otrzymuje punkty. Jest to \u015bwietnym motywatorem do tego, aby nie okopywa\u0107 si\u0119 w jednym sektorze i wszystkie akcje wykonywa\u0107 tylko wewn\u0105trz niego (podczas gdy przemieszczanie si\u0119 mi\u0119dzy sektorami wymaga po\u015bwi\u0119cania \u017ceton\u00f3w czasu, o kt\u00f3re oczywi\u015bcie nie jest \u0142atwo). Z drugiej strony, bieganie po sektorach tylko po to, by je kontrolowa\u0107 te\u017c nie jest dobre, gdy\u017c otrzymujemy punkty ujemne, je\u015bli w takim kontrolowanym przez nas obszarze znajduj\u0105 si\u0119 o\u015bmiornice (czyli, opr\u00f3cz naszych wsp\u00f3\u0142graczy, jedyne z\u0142e charaktery w grze). A ich usuwanie to osobna akcja (fajnie punktowana), ale kt\u00f3r\u0105 trzeba sobie mozolnie zaplanowa\u0107.<\/p>\n

Dochodzi do tego zarz\u0105dzanie plansz\u0105 gracza podobne nieco do tego z gry Terra Mystica. Kolejne zasoby zas\u0142aniaj\u0105 nam pola, kt\u00f3re po ods\u0142oni\u0119ciu przynosz\u0105 na koniec rundy okre\u015blone korzy\u015bci. Jest to jednak du\u017co prostsze ni\u017c w TM. Mamy tylko bowiem DWA zasoby: robociki i \u0142odzie podwodne. \u0141odzie pozwalaj\u0105 nam \u201eprodukowa\u0107\u201d czas, a robociki punkty. Jednak\u017ce trzeba si\u0119 ich pozbywa\u0107 r\u00f3wnomiernie, gdy\u017c punktuje tylko ta kolumna robot\u00f3w, pod kt\u00f3r\u0105 nie znajduje si\u0119 \u0142\u00f3d\u017a. Bez wzgl\u0119du wi\u0119c na to, ile robot\u00f3w upchniemy na stacji, je\u015bli w dokach wci\u0105\u017c stoj\u0105 \u0142odzie \u2013 punkty b\u0119d\u0105 marne. Co gorsza! Robociki mog\u0105 nam na plansz\u0119 wr\u00f3ci\u0107, gdy og\u00f3lna liczba robot\u00f3w w danym sektorze stacji przekroczy magiczn\u0105 granic\u0119 zale\u017cn\u0105 od liczby graczy. Jest to kolejny element powstrzymuj\u0105cy nas od b\u0142\u0105kania si\u0119 tylko po jednym sektorze, gdy\u017c ka\u017cda akcja oznacza do\u0142o\u017cenie do niego robocika i gdy magazyn si\u0119 zape\u0142ni, sami sobie mo\u017cemy podzi\u0119kowa\u0107 za powr\u00f3t \u201enaszych\u201d do macierzy, czyli na nasz\u0105 planszetk\u0119 (czyli ponowne zas\u0142oni\u0119cie sobie punkt\u00f3w).<\/p>\n

Oj, nawymy\u015bla\u0142 nam Feld, nawymy\u015bla\u0142, ale pierwszy rzut oka da\u0142 nam nadziej\u0119 na solidny kawa\u0142 roboty. Gra wci\u0105ga. Czacha dymi. Cho\u0107 niekt\u00f3rzy narzekali na galimatias kolor\u00f3w i element\u00f3w, to mnie to jako\u015b w og\u00f3le nie przeszkadza\u0142o. Tym bardziej, \u017ce w wersji finalnej wiele rzeczy b\u0119dzie wygl\u0105da\u0107 inaczej. Osobi\u015bcie ba\u0142am si\u0119 przekombinowania rodem z Amerigo. Tym bardziej, \u017ce liczba i kolory na kole akcji \u0142udz\u0105co przypomina\u0142y zesz\u0142oroczny niewypa\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie, zewn\u0119trzne podobie\u0144stwo jest jedynym. No i nie wierz\u0119, \u017ce mo\u017cna powt\u00f3rzy\u0107 te ohydne kolory. Je\u015bli Aquasphere pocz\u0119stuje nas kolorystyk\u0105 z prototypu, to b\u0119d\u0119 tym bardziej zasiada\u0107 do gry z przyjemno\u015bci\u0105. Fullcap, dawa\u0107 Badaczy G\u0142\u0119bin!!<\/p>\n

 <\/p>\n

\"Reprezentacja<\/a>

Reprezentacja Redakcji staje w szranki: Ink, Veridiana, BoardgameGirl i KubaP. Pojedynek prowadzi Krwawisz.<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na zako\u0144czonym dopiero co Polconie, \u201ewi\u0119ksza po\u0142owa\u201d redakcji serwisu Games Fanatic mia\u0142a okazj\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 przy jednym stole (a tak po prawdzie, przy dw\u00f3ch z\u0142\u0105czonych) i pochyli\u0107 si\u0119 z uwielbieniem nad now\u0105 propozycj\u0105 Stefana. Felda, oczywi\u015bcie. Gra o chwytliwym tytule Aquasphere b\u0119dzie ju\u017c wkr\u00f3tce wydana w Polsce przez wydawnictwo Fullcap Games pod chyba jednak mniej chwytliwym …<\/p>\n","protected":false},"author":149,"featured_media":49902,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-49896","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49896","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/149"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49896"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49896\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/49902"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49896"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49896"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49896"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=49896"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}