{"id":53485,"date":"2014-12-24T09:07:35","date_gmt":"2014-12-24T08:07:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=53485"},"modified":"2014-12-24T09:06:09","modified_gmt":"2014-12-24T08:06:09","slug":"lords-of-xidit-a-mialo-byc-tak-pieknie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2014\/12\/24\/lords-of-xidit-a-mialo-byc-tak-pieknie\/","title":{"rendered":"Lords of Xidit – a mia\u0142o by\u0107 tak pi\u0119knie…"},"content":{"rendered":"

\"Lords<\/a><\/p>\n

No i da\u0142am si\u0119 z\u0142apa\u0107. Na pi\u0119kne s\u0142\u00f3wka, kolorowe gad\u017cety, por\u00f3wnania, nawi\u0105zania i generalnie rozhu\u015btany marketing. Jako fanka Seasons si\u0119gn\u0119\u0142am po Pan\u00f3w Xiditu. Co ma jedno do drugiego? Tylko grafiki. Nic innego. A nie, przepraszam, w pude\u0142ku Lords\u00f3w znajdziemy jeszcze promocyjn\u0105 kart\u0119 do Seasons. Ale jedna jask\u00f3\u0142ka sequela nie czyni. Od razu m\u00f3wi\u0119, zamiast przejecha\u0107 si\u0119 majestatycznie z rozwianym w\u0142osem po kr\u00f3lestwie Xidit, przejecha\u0142am si\u0119 na nim. I o tym opowiem Wam w ten pi\u0119kny wigilijny poranek…<\/p>\n

<\/p>\n

Zacznijmy od komponent\u00f3w i oprawy graficznej.<\/strong><\/p>\n

\"Wi\u0119kszo\u015bci<\/a>

Wi\u0119kszo\u015bci oprawa wizualna si\u0119 spodoba<\/p><\/div>\n

Prosz\u0119 nie strzela\u0107 do pianisty, ale ma\u0142o co mi si\u0119 w tej grze podoba. Plansza jest za du\u017ca, puste przestrzenie mi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi istotnymi fragmentami a\u017c k\u0142uj\u0105 w oczy. Encyklopedyczny przyk\u0142ad plansz\u00f3wkowej akromegalii. \u017betony miast (oczywi\u015bcie duuu\u017ce) s\u0105 zwyczajnie brzydkie. Nie ratuj\u0105 ich postacie z Seasons, kt\u00f3re w Porach Roku graj\u0105, s\u0105 namacalne, pomagaj\u0105 swoim wizerunkiem ogarn\u0105\u0107 karty, podczas gdy w LoX jedynie zajmuj\u0105 miejsce w centrum \u017cetonu. Bez \u017cadnego nawi\u0105zania do niczego. Rewers \u017cetonu to ju\u017c maksymalne brzydactwo. Nie wiem, czemu ostatnio zapanowa\u0142a w architekturze moda na szare elewacje, ale wida\u0107 przenios\u0142a si\u0119 i do plansz\u00f3wek. Id\u0105c dalej, siermi\u0119\u017cne symbole jednostek, symbole zasob\u00f3w, tory punktacji. Wszystko jako\u015b takie ma\u0142o finezyjne. Cz\u0119\u015b\u0107 planszy odpowiedzialna za czynno\u015bci techniczne odbiega og\u00f3lnie znacz\u0105co od jako\u015bci mapy, kt\u00f3r\u0105 opr\u00f3cz w\/w pustych przestrzeni trzyma jeszcze poziom kolorystycznie.<\/p>\n

\"Chwila<\/a>

Chwila na podziwianie figurek (fot. Daniel Danzer)<\/p><\/div>\n

Naj\u0142adniejsze z tej ca\u0142ej plejady s\u0105 pi\u0119tra gildii i figurki jednostek. Drobne, starannie wykonane, ze szczeg\u00f3\u0142ami. Jednostki zazwyczaj le\u017c\u0105 masowo na stosie w przestrzeni zwanej koszarami, kilka z nich b\u0142\u0105ka si\u0119 za zas\u0142onkami graczy, a cze\u015b\u0107 stoi na planszy, ale w zasadzie tylko przez chwil\u0119. Wi\u0119c, tak po prawdzie, nie ma kiedy i jak si\u0119 nimi pozachwyca\u0107. Nie s\u0105 g\u0142\u00f3wnymi bohaterkami gry, a szkoda. G\u0142\u00f3wnymi bohaterami s\u0105 za to tekturowi Idrakisowie, kt\u00f3rych kolory w s\u0142abszym \u015bwietle potrafi\u0105 si\u0119 myli\u0107.<\/p>\n

\"Jeden<\/a>

Jeden z g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w (fot. Steph)<\/p><\/div>\n

Mechanika<\/strong><\/p>\n

Skoro wizualnie nie jest najlepiej – co i ostatecznie jest to kwesti\u0105 gustu – to mo\u017ce wra\u017cenia z rozgrywki nam to zrekompensuj\u0105? Mnie niestety nie. Nie gra\u0142am w Himalay\u0119, kt\u00f3rej LoX jest wcieleniem, nie wiem, czy wyst\u0119puj\u0105 jakie\u015b r\u00f3\u017cnice w zasadach (opr\u00f3cz osadzenia w fabule). Wiem natomiast, \u017ce o ile kiedy\u015b ci\u0105gn\u0119\u0142o mnie z lektury instrukcji do zagrania w t\u0119 pierwsz\u0105, o tyle po zagraniu w t\u0119 drug\u0105 ju\u017c mnie nie ci\u0105gnie. Mamy tu do czynienia z planowaniem akcji, kt\u00f3re samo w sobie jest lubianym przeze mnie mechanizmem. Musimy przewidzie\u0107, co zrobi przeciwnik, sensownie ogarn\u0105\u0107 mo\u017cliwo\u015bci i jeszcze sensowniej zaplanowa\u0107 swoje ruchy. Tylko, \u017ce ta mechanika sprawdza si\u0119, je\u015bli planujemy jeden ruch do przodu, a nie od razu sze\u015b\u0107.<\/p>\n

\"Narz\u0119dzie<\/a>

Narz\u0119dzie naszej zag\u0142\u0105dy – planszetka do programowania ruch\u00f3w (fot. Steph)<\/p><\/div>\n

Planuj\u0105c sobie po kolei, po jednej akcji na raz, mamy czas na reakcj\u0119 na zagrania przeciwnik\u00f3w. W kr\u00f3lestwie Xidit planujemy od razu sekwencj\u0119 dzia\u0142a\u0144 na ca\u0142\u0105 rund\u0119. Nie mamy wi\u0119c najmniejszych szans w konfrontacji z przeciwnikiem, kt\u00f3ry wlaz\u0142 nam w szkod\u0119. Bardzo cz\u0119sto nie op\u0142aca si\u0119 ryzykowa\u0107 i zastanawia\u0107, czy przeciwnik zrobi nam kuku, czy jednak nie zrobi, bo je\u015bli zrobi, to mamy praktycznie ca\u0142\u0105 rund\u0119 w plecy. Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017c w jednym ruchu zaplanowa\u0142am rekrutacj\u0119 okre\u015blonej jednostki, a w kolejnych przej\u015bcie do miasta, gdzie z jej pomoc\u0105 ubij\u0119 z\u0142ego potwora. I teraz na aren\u0119 wchodzi Hela (moja autentyczna wsp\u00f3\u0142graczka, \u017ceby nie by\u0142o) i sprz\u0105ta mi t\u0119 upatrzon\u0105 jednostk\u0119 sprzed nosa. Ca\u0142a moja sekwencja sypie si\u0119 w gruzy, w bie\u017c\u0105cej rundzie mog\u0119 jedynie statystowa\u0107. No, mo\u017ce w ramach pocieszenia, zrekrutuj\u0119 sobie inn\u0105 jednostk\u0119, kt\u00f3ra na razie do niczego mi nie jest potrzebna. Chocia\u017c nie, przecie\u017c co kilka rund jest spis wojskowy i je\u015bli b\u0119d\u0119 mia\u0142a najwi\u0119cej tych jednostek spo\u015br\u00f3d wszystkich graczy, to dostan\u0119 osza\u0142amiaj\u0105c\u0105 nagrod\u0119 typu jednego pieni\u0105\u017cka, albo jednej harfy\u2026<\/p>\n

\"Po<\/a>

Po co to wszystko a\u017c takie du\u017ce? (fot. Daniel Danzer)<\/p><\/div>\n

Mog\u0142am nie ryzykowa\u0107? Mog\u0142am. O ile w innej cz\u0119\u015bci planszy by\u0142oby co\u015b ciekawego do zrobienia. O ile mia\u0142abym dostatecznie blisko. I o ile chcia\u0142abym gra\u0107 w pasjansa. Aczkolwiek na trzech graczy poniek\u0105d – i to z ryzykiem, czy bez \u2013 i tak to jest pasjans. Niby plansz\u0119 ociupink\u0119 okrajamy, ale i tak jest lu\u017ano. Za lu\u017ano. Istnieje co prawda instytucja wirtualnego gracza, ale jedynie w kwestii punkt\u00f3w, jakie zbiera. Nie wida\u0107 go na planszy. Czyli, wchodzenie sobie w parad\u0119 \u00a0– \u017ale; nie wchodzenie – te\u017c \u017ale.<\/p>\n

\"\u017beton<\/a>

\u017beton miasta: facjata potwora, trzy rodzaje nagr\u00f3d i trzy (w tym przypadku) jednostki niezb\u0119dne do jego KILIM<\/p><\/div>\n

\"\u017beton<\/a>

\u017beton rekrutacji: takie jednostki b\u0119d\u0105 do zrekrutowania w mie\u015bcie numer 12.<\/p><\/div>\n

Wady<\/strong><\/p>\n

Mechanika planowania akcji w Xidicie ma jeszcze jedn\u0105 wad\u0119. Zobrazuj\u0119 j\u0105 przyk\u0142adem. Gramy w czw\u00f3rk\u0119. Jedn\u0105 z os\u00f3b jest Wiola. Gra po raz pierwszy. Ba, gra po raz pierwszy w nowoczesn\u0105 gr\u0119 planszow\u0105! Akurat do tego Lords nadaj\u0105 si\u0119 \u015bwietnie. Tyle z nich po\u017cytku. Tak wi\u0119c, Wiola planuje sekwencj\u0119 sze\u015bciu ruch\u00f3w na swojej gad\u017ceciarskiej planszetce, po czym zaczyna klika\u0107 na fejsbuku. W mi\u0119dzyczasie wykonujemy ruchy za ni\u0105, gdy\u017c raz zaplanowane tocz\u0105 si\u0119 ju\u017c swoim automatycznym torem. Gracz w absolutnie nic nie mo\u017ce ingerowa\u0107! Po fazie planowania, ta gra to po prostu samograj z zerowym stopniem nie do\u015b\u0107 \u017ce decyzyjno\u015bci, to jeszcze samodzielno\u015bci. R\u00f3wnie dobrze po ustawieniu k\u00f3\u0142eczek na planszetce, wszyscy mogliby si\u0119 rozej\u015b\u0107, a sytuacj\u0119 na planszy mog\u0142aby rozegra\u0107 jedna wyznaczona do tego osoba. Powt\u00f3rz\u0119 raz jeszcze \u2013 w tej grze po fazie planowania NIE MAMY \u017bADNEGO POLA MANEWRU. Je\u015bli zaplanowali\u015bmy drog\u0119, to zawsze jest tylko jedna, je\u015bli akcj\u0119 w mie\u015bcie \u2013 jest ustalona hierarchia dzia\u0142a\u0144 i mo\u017cna zrobi\u0107 tylko w danym momencie tylko jedn\u0105 rzecz, zero wyboru (!) Gra ogranicza si\u0119 tak naprawd\u0119 do zaplanowania ruch\u00f3w. A je\u015bli mieli\u015bmy pecha i kto\u015b nam zburzy\u0142 plan \u2013 to ju\u017c w og\u00f3le nic sobie nie pogramy.<\/p>\n

\"Gra<\/a>

Gra ze swoim wizualnym rozmachem mimo wszystko nadaje si\u0119 do \u0142apania na haczyk nowych graczy (fot. Jacky Pohl)<\/p><\/div>\n

Wyb\u00f3r dw\u00f3ch z trzech nagr\u00f3d po udanej walce z potworem i ewentualnego miejsca rozrzucenia swoich harf (punkty zdobywane w regionach na zasadzie wi\u0119kszo\u015bci\u00f3wki) to za ma\u0142o, aby wzbudzi\u0107 poczucie rozgrywania strategicznego pojedynku szlachetnych Idrakis\u00f3w. Ciekawa jest natomiast punktacja na koniec gry, przeprowadzana w trzech aspektach, kt\u00f3rych kolejno\u015b\u0107 losuje si\u0119 przed rozgrywk\u0105. Gdyby tylko jeszcze stan monet by\u0142 jawny, mo\u017cna by ju\u017c ca\u0142kowicie \u015bwiadomie planowa\u0107 zdobycze.<\/p>\n

\"Kto\u015b<\/a>

Kto\u015b pokusi\u0142 si\u0119 o podsumowanie grafik zapo\u017cyczonych z Seasons (fot. Joshua Wilson)<\/p><\/div>\n

Podsumowanie<\/strong><\/p>\n

Wizualnie gra mo\u017ce si\u0119 podoba\u0107 (cho\u0107 mnie si\u0119 akurat nie podoba). Mo\u017ce si\u0119 r\u00f3wnie\u017c podoba\u0107 ca\u0142o\u015bciowo ma\u0142o wymagaj\u0105cym graczom pocz\u0105tkuj\u0105cym. Ale i tak uwa\u017cam, \u017ce za ma\u0142o gry jest w grze. Klimat napompowany do granic, fabularne wstawki w instrukcji to jak lukier na torcie bez cukru, os\u0142adza co\u015b, co samo w sobie dobre nie jest. Instrukcja napisana pompatycznie i niepotrzebnie rozwlekle. Fragment traktuj\u0105cy o uzupe\u0142nianiu \u017ceton\u00f3w miast i rekrutacji brzmi strasznie zawoalowanie, podczas gdy chodzi o banaln\u0105 czynno\u015b\u0107 odkrywania nowych \u017ceton\u00f3w. No i do dzisiaj nie rozumiem, po co gracz, kt\u00f3ry podczas jednego z etap\u00f3w punktacji ju\u017c odpad\u0142 z gry nadal podlicza si\u0119 w kolejnych. \u017beby mu przykro nie by\u0142o?<\/p>\n

Drogi Rebelu, nie bij. Uwielbiam Twoje gry, wi\u0119kszo\u015b\u0107 jest naprawd\u0119 dobra, je\u015bli nie \u015bwietna, ale Lords of Xidit to po prostu straszliwy przerost formy nad tre\u015bci\u0105. Niemniej, a mo\u017ce tym bardziej, \u017cycz\u0119 Ci weso\u0142ych \u015awi\u0105t i samych dobrych decyzji w Nowym Roku! \ud83d\ude42<\/p>\n

<\/i>\n\t\t\t<\/span>W\u0105tek na forum po\u015bwi\u0119cony grze Lords of Xidit<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/div><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No i da\u0142am si\u0119 z\u0142apa\u0107. Na pi\u0119kne s\u0142\u00f3wka, kolorowe gad\u017cety, por\u00f3wnania, nawi\u0105zania i generalnie rozhu\u015btany marketing. Jako fanka Seasons si\u0119gn\u0119\u0142am po Pan\u00f3w Xiditu. Co ma jedno do drugiego? Tylko grafiki. Nic innego. A nie, przepraszam, w pude\u0142ku Lords\u00f3w znajdziemy jeszcze promocyjn\u0105 kart\u0119 do Seasons. Ale jedna jask\u00f3\u0142ka sequela nie czyni. Od razu m\u00f3wi\u0119, zamiast przejecha\u0107 …<\/p>\n","protected":false},"author":149,"featured_media":53526,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-53485","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/53485","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/149"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=53485"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/53485\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/53526"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=53485"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=53485"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=53485"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=53485"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}