Wydawnictwo Encore znane by\u0142o przede wszystkim z wydawania rozbudowanych gier strategicznych o przera\u017caj\u0105cej d\u0142ugo\u015bci rozgrywki. Ka\u017cdy szanuj\u0105cy si\u0119 plansz\u00f3wkowiec zna Wojn\u0119 o Pier\u015bcie\u0144 czy Gwiezdnego Kupca. Tymczasem wi\u0119kszo\u015bci maniak\u00f3w umkn\u0119\u0142a bardzo udana karcianka tego\u017c wydawnictwa – Step by Step.<\/p>\n
By\u0107 mo\u017ce wspomnianych maniak\u00f3w odstraszy\u0142o pude\u0142ko – soczy\u015bcie zielone ze zdj\u0119ciem weso\u0142ej rodzinki z kartami. Wygl\u0105da jak kolejna rozrywka rodzinna, kt\u00f3r\u0105 nale\u017ca\u0142oby wyrzuci\u0107 po jednym wieczorze. Nic bardziej mylnego. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, uradowany pan ze zdj\u0119cia to w\u0142a\u015bciciel firmy Encore!<\/p>\n
W \u015brodku przydu\u017cego opakowania znajdujemy 139 kart oraz instrukcj\u0119. Karty s\u0105 wydane na lakierowanym papierze, ale niestety cienkie i \u0142atwo si\u0119 niszcz\u0105ce (ten papier znamy np. z: Wojny o Pier\u015bcie\u0144). Mimo to poziom wydania jest satysfakcjonuj\u0105cy, kolory \u017cywe, a oznaczenia na kartach bardzo czytelne.<\/p>\n
Temat gry nie wydaje si\u0119 by\u0107 szczeg\u00f3lnie ciekawy – chodzi o budowanie dom\u00f3w. Ka\u017cdy z graczy b\u0119dzie si\u0119 stara\u0142 postawi\u0107 jak najlepszy (najdro\u017cszy) budynek dla swojej rodziny. Domy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 z pi\u0119tnastu sta\u0142ych element\u00f3w, kt\u00f3re trzeba wybudowa\u0107 w okre\u015blonym porz\u0105dku (ale kolejno\u015b\u0107 dowolna). Wi\u0119kszo\u015b\u0107 talii to w\u0142a\u015bnie te elementy – Kuchnia, Piwnica, Salon itp. Do tego dochodz\u0105 karty-przeszkadzajki i to dzi\u0119ki nim gra nabiera rumie\u0144c\u00f3w. Zawistni s\u0105siedzi b\u0119d\u0105 nam zsy\u0142a\u0107 na g\u0142ow\u0119 wszelkie plagi – katastrofy, awarie strychu (cokolwiek to znaczy) czy strajki robotnik\u00f3w. Jak oni potrafi\u0105 przyzwa\u0107 huragan, nie mam poj\u0119cia, ale utrata wypieszczonej \u0142azienki boli straszliwie. W\u0142a\u015bnie – ka\u017cdy element domu wyst\u0119puje w czterech odmianach – w zale\u017cno\u015bci od koloru maj\u0105 r\u00f3\u017cn\u0105 warto\u015b\u0107, od 100 do 400 punkt\u00f3w. Na ko\u0144cu gry podliczana jest suma punkt\u00f3w z ca\u0142ego domu i mamy zwyci\u0119zc\u0119.<\/p>\n
Mechanika gry jest pro\u015bciutka, podobna do typowych gier karcianych. W ka\u017cdej turze gracz bierze jedn\u0105 kart\u0119 (zakryt\u0105 z talii lub odkryt\u0105 z g\u00f3ry stosu wyrzuconych) i jedn\u0105 zagrywa (buduje pomieszczenie, kradnie przeciwnikom, ulepsza jaki\u015b element) b\u0105d\u017a odrzuca niepotrzebn\u0105. W ten spos\u00f3b mijaj\u0105 rundy, a\u017c wreszcie komu\u015b uda si\u0119 wybudowa\u0107 wszystkie pi\u0119tna\u015bcie element\u00f3w, podlicza si\u0119 warto\u015bci dom\u00f3w, odejmuje punkty kart, kt\u00f3re pozosta\u0142y w r\u0119ku i wyznacza si\u0119 zwyci\u0119zc\u0119. Osoba, kt\u00f3ra ko\u0144czy gr\u0119 nie dostaje punkt\u00f3w ujemnych za r\u0119k\u0119, co najcz\u0119\u015bciej czyni j\u0105 wygranym. Autorzy gry proponuj\u0105 jeszcze warianty z zapisywaniem punkt\u00f3w i graniem do pewnego limitu oraz gr\u0119 parami – co ciekawe obie wersje si\u0119 sprawdzaj\u0105 i dostarczaj\u0105 du\u017co rado\u015bci.<\/p>\n
Jak to si\u0119 sprawdza w praktyce? Doskonale! Pie\u015bcimy te domeczki, klniemy gdy karty nie id\u0105, z\u0142o\u015bliwie podkradamy jadalnie czy dachy (a niech mu pada, jak ja nawet nie mam gdzie spa\u0107!). Poziom interakcji mi\u0119dzy graczami jest bardzo wysoki – przeszkadzajek jest du\u017co, ale nie na tyle, \u017ceby zupe\u0142nie zdominowa\u0142y rozgrywk\u0119. Po pewnym czasie wielu graczom naprawd\u0119 zale\u017cy na upragnionej zielonej sypialni – “bo to tak \u0142adnie si\u0119 komponuje!”. Chocia\u017c elementy dom\u00f3w zmieniaj\u0105 w\u0142a\u015bcicieli praktycznie ca\u0142y czas, pojedyncza rozgrywka nigdy nie trwa d\u0142u\u017cej ni\u017c 20 minut. Nie ma tu sytuacji znanej np.: z Honor of the Samurai, kiedy nie da si\u0119 wy\u0142oni\u0107 zwyci\u0119zcy, bo ktokolwiek wyjdzie na prowadzenie zaraz pozostali si\u0119 na niego rzucaj\u0105. W Step by Step gracze praktycznie ca\u0142y czas s\u0105 na mniej wi\u0119cej tym samym poziomie i bardzo szybko komu\u015b si\u0119 udaje z radosnym okrzykiem do\u0142o\u017cy\u0107 ostatni\u0105 kart\u0119. To kolejna zaleta tej karcianki. Chocia\u017c zdarza si\u0119, \u017ce kto\u015b przez po\u0142ow\u0119 rozgrywki nie mo\u017ce wyci\u0105gn\u0105\u0107 Pozwolenia na budow\u0119 (bez tej karty mo\u017cna tylko przeszkadza\u0107 innym), to bardzo szybko dogania pozosta\u0142ych i spokojnie mo\u017ce wygra\u0107 rozdanie.<\/p>\n
Autor (zgodnie z instrukcj\u0105 – Nichola Marcinkiewicz) gr\u0119 zaleca dla dw\u00f3ch do czterech os\u00f3b i rzeczywi\u015bcie Step by Step bardzo dobrze si\u0119 sprawdza w parze, a gra w spos\u00f3b bryd\u017cowy dostarcza nowych rado\u015bci. Dzieci powy\u017cej 7 lat \u015bwietnie si\u0119 bawi\u0105, a poziom agresji, wbrew pozorom, nie jest wysoki – wiem, bo pozna\u0142em t\u0105 gr\u0119 berbeciem b\u0119d\u0105c.<\/p>\n
Podsumowuj\u0105c. \u015awietna karcianka dla wszystkich. Szybka, z banalnymi zasadami, du\u017c\u0105 interakcj\u0105, mi\u0142ym tematem. Dobrze si\u0119 bawi\u0105 i pocz\u0105tkuj\u0105cy, i wyjadacze. Szkoda, \u017ce nie jest ju\u017c wydawana i \u017ce ci\u0105gle pozostaje ma\u0142o znana. Tylko \u017cyczy\u0107 polskim wydawcom takich gier “nie-dla-maniak\u00f3w”. Polecam.<\/p>\n