<\/p>\n
Nastaje dzie\u0144 gdy Pan B\u00f3g w niebiesiach ma do\u015b\u0107 grzech\u00f3w swoich owieczek. Do\u015b\u0107 wstecznictwa, do\u015b\u0107 cudzo\u0142\u00f3stwa, do\u015b\u0107 oszustwa i ba\u0142wochwalstwa. Wtedy nie mog\u0105c ju\u017c patrze\u0107 z obrzydzenia na ziemski pado\u0142ek, kieruje wzrok w inn\u0105 stron\u0119. Na to tylko czeka mistrz podst\u0119pu i zbrodni, Ksi\u0105\u017ce Ciemno\u015bci – Lucyfer. Nadchodz\u0105 wtedy nad ziemie ciemne chmury, pada grad wielko\u015bci kuku\u0142czych jaj, do wsi nie boj\u0105 si\u0119 podchodzi\u0107 wilki porywaj\u0105c owce, trzod\u0119, a nawet ludzi. Zbli\u017caj\u0105 si\u0119 mroczne czasy. Tak by\u0142o roku pa\u0144skiego 1143.<\/p>\n
Wtedy w\u0142a\u015bnie zmar\u0142 ukochany przez wszystkich, mi\u0142o\u015bciwie panuj\u0105cy kr\u00f3l Henryk M\u0105dry. Pozostawiaj\u0105c swoich poddanych bez swej opieki, bez swojej wspania\u0142omy\u015blno\u015bci, wreszcie bez najwa\u017cniejszego – potomka. Jego najbli\u017csi doradcy i genera\u0142owie na pogrzebie go op\u0142akiwali, wspominali salomo\u0144skie decyzje, obiecywali spok\u00f3j i wybranie nowego w\u0142adcy metod\u0105 pokojow\u0105. Ale ju\u017c po pogrzebie zapomnieli o swych s\u0142owach. Ka\u017cdy ruszy\u0142 do w\u0142asnej twierdzy, pilnowa\u0107 w\u0142asnych interes\u00f3w i przygotowuj\u0105c si\u0119 do wojny. Niech ich Pan B\u00f3g pokarze. <\/p>\n
By\u0142o ich sze\u015bciu. Ka\u017cdy m\u015bciwy, podst\u0119pny i po\u017c\u0105daj\u0105cy w\u0142adzy. Na po\u0142udniowym wschodzie w\u015br\u00f3d nieprzebranych bor\u00f3w i kniei sta\u0142a twierdza barona Grzecha Otto Zobela. Na p\u00f3\u0142noc od niej, pomi\u0119dzy Wielk\u0105 Rzek\u0105 a Wschodnimi Szczytami le\u017ca\u0142a ponura twierdza Zahariena da Viola. Jeszcze na p\u00f3\u0142noc, u st\u00f3p Wielkiego Morza, w\u015br\u00f3d bagien i wylewisk, w\u015br\u00f3d ja\u0142owej ziemi znajdowa\u0142a si\u0119 forteca P\u0119draka de Limon. Po przeciwnej stronie, na p\u00f3\u0142nocnym zachodzie, mi\u0119dzy fiordami i przepa\u015bciami znajdowa\u0142a si\u0119 cytadela Pancha Niebieskiego. Na po\u0142udnie za Wielk\u0105 Rzek\u0105, przy G\u00f3rach Zachodnich sta\u0142a warownia, w kt\u00f3rej niepodzielnie rz\u0105dzi\u0142 Safari Edmund Madder. Ostatni zamek le\u017ca\u0142 w samym \u015brodku kr\u00f3lestwa, pomi\u0119dzy Wielk\u0105 Rzek\u0105, a g\u00f3rami zwanymi Dwiema Koronami. W tej twierdzy panowa\u0142 MacDante d’Emerande. <\/p>\n
D\u0142ugo si\u0119 nie zastanawiaj\u0105c ka\u017cdy z wielkich pan\u00f3w wyruszy\u0142 ze swoimi wojskami w okolice swoich twierdz. Uderzaj\u0105c na s\u0105siednie miasta, wci\u0105\u017c wierne zmar\u0142emu kr\u00f3lowi. Odwa\u017cni \u0142yczkowie nie mogli jednak d\u0142ugo opiera\u0107 si\u0119 zaprawionym w boju rycerzom i szybko padali albo otwierali miejskie bramy gdy zawita\u0142a \u015bwiadomo\u015b\u0107 g\u0142odu. Pokornych oszcz\u0119dzano, ale kto cho\u0107 s\u0142owem si\u0119 sprzeciwi\u0142 ko\u0144czy\u0142 \u017cywot na szubienicy. Ci\u0119\u017cka te\u017c walka nasta\u0142a na polu wiary i polityki. Baronowie nie oszcz\u0119dzali z\u0142ota, aby poszerza\u0107 wp\u0142ywy w Ko\u015bciele i szlacheckich frakcjach. Nasta\u0142y mroczne i krwawe czasy.<\/p>\n
Wreszcie nawet w tych pe\u0142nych \u017c\u0105dzy w\u0142adzy baro\u0144skich g\u0142owach obudzi\u0142a si\u0119 racjonalna my\u015bl. Spotka\u0107 si\u0119 na Wielkim Zgromadzeniu i debatowa\u0107 o sytuacji upad\u0142ego kr\u00f3lestwa. Jednak w b\u0142\u0119dzie by\u0142 ten, kt\u00f3ry my\u015bla\u0142, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 to spokojem i ugod\u0105. <\/p>\n
W mrocznej, prze\u017cartej z\u0142em i zdrad\u0105 cytadeli Pancha Niebieskiego ju\u017c od dawna spiskowano i snuto plany ataku przeciwko s\u0105siadowi – MacDante d’Emerande. Wojska Niebieskiego pozorowa\u0142y stacjonowane w miastach, ale uwa\u017cne oko mog\u0142o zauwa\u017cy\u0107 gromadzenie tabor\u00f3w, ci\u0105g\u0142e szkolenia, przyjazdy i wyjazdy go\u0144c\u00f3w.<\/p>\n
Okazja do zdrady i wyjawienia swoich prawdziwych plan\u00f3w pojawi\u0142a si\u0119 na Zgromadzeniu. Pancho Niebieski udawa\u0142 \u015bwi\u0119tobliwego, spokojnego m\u0119\u017ca, godnego zaufania i wsp\u00f3\u0142pracy. Tym w\u0142a\u015bnie skusi\u0142 MacDante D’Emerande do kupienia w\u0142asnych g\u0142os\u00f3w. Gdy ju\u017c zbli\u017ca\u0142 si\u0119 moment g\u0142osowania o niezwykle wa\u017cne stanowisko Lorda Commandera podst\u0119pny Pancho, odm\u00f3wi\u0142 poparcia i sam zagarn\u0105\u0142 omawiany tytu\u0142. W tym momencie jego wojska opu\u015bci\u0142y trzy obozy i klinem kierowa\u0142y si\u0119 na miasto zwane Froli. <\/p>\n
Zgromadzenie si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, w\u015bciek\u0142y, przeklinaj\u0105cy nam czym \u015bwiat stoi baron MacDante D’Emerande wraca\u0142 do twierdzy, gdy przyby\u0142y do niego nast\u0119pne mroczne wie\u015bci. Jego armia zosta\u0142a zdziesi\u0105tkowana, je\u0144cy wymordowani, a \u015bmier\u0107 poni\u00f3s\u0142 jego najstarszy syn i liczni kuzyni. Za wszystkim sta\u0142y wojska Pancha Niebieskiego. Wtedy MacDante pad\u0142 na kolana, wyci\u0105gn\u0105\u0142 w g\u00f3r\u0119 miecz. Na zimn\u0105 sta\u0142 pada\u0142y promienie s\u0142oneczne, roz\u015bwietlaj\u0105c j\u0105 na wiele mil. I wtedy przysi\u0105g\u0142, \u017ce zabije w\u0142asnor\u0119cznie ka\u017cdego, kto bra\u0142 udzia\u0142 w tej krwawej \u0142a\u017ani. S\u0142owa mia\u0142y sta\u0107 si\u0119 po latach prorocze.<\/p>\n
Baron Pancho jednak nie pr\u00f3\u017cnowa\u0142 w knuciu i podst\u0119pach. Aby uniemo\u017cliwi\u0107 MacDante kontratak wys\u0142a\u0142 najgorszych z\u0142oczy\u0144c\u00f3w i sodomit\u00f3w. Ci chorobami i truciznami wywo\u0142ali wielk\u0105 epidemi\u0119 w mie\u015bcie Vecht. Zmar\u0142 kolejny podw\u0142adny MacDante, a jego wojska przetrzebione, posz\u0142y w rozsypk\u0119. Problemy w mie\u015bcie wykorzysta\u0142 Safari Edmund Madder. Pod p\u0142aszczykiem pomocy i leczenia z zarazy przej\u0105\u0142 w\u0142adze na miastem i og\u0142osi\u0142 si\u0119 panem tych ziem. <\/p>\n
Baron Niebieski kontynuowa\u0142 polityczn\u0105 walk\u0119 wchodz\u0105c w sojusz, ze swym wschodnim s\u0105siadem – P\u0119drakiem de Limonem. A nast\u0119pnie przy\u015bpieszy\u0142 op\u0142aty \u017co\u0142d\u00f3w co spowodowa\u0142o, \u017ce MacDante utraci\u0142 kolejnych zaci\u0119\u017cnych i musia\u0142 zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w twierdzy. Przez te lata modli\u0142 si\u0119 o zemst\u0119 i przygotowywa\u0142 do odpowiedzi.<\/p>\n
P\u0119drak de Limon, najbardziej pokojowy z w\u0142adc\u00f3w, cho\u0107 nie b\u0119d\u0105cy wcale \u0142agodnym dla swoich poddanych, rozpocz\u0105\u0142 zamorsk\u0105 wypraw\u0119. I walki w krainach niewiernych. Zdobywaj\u0105c przy tym nowe miasto.<\/p>\n
Jeszcze gorsze bitwy i zbrodnie dzia\u0142y si\u0119 na wschodzie. Zaharien da Viola i Grzech Otto Zobel oddawali sobie wet za wet. Toczyli boje, zdobywali miasta, palili wsie, gwa\u0142cili kobiety. Najwi\u0119kszej zbrodni dopu\u015bci\u0142 si\u0119 Zaharien da Viola. Szturmem zdoby\u0142 wielkie miasto Lenz. Mieszka\u0144cy przywitali go z rado\u015bci\u0105 i darami. Nie spodziewali si\u0119 co czai si\u0119 w g\u0142owie tego szale\u0144ca. Nie patrz\u0105c na nikogo i na nic wyda\u0142 s\u0142ynny rozkaz “Zabijcie wszystkich, B\u00f3g rozpozna naszych”. Jego wojska odda\u0142y si\u0119 gwa\u0142tom i mordom. Nie oszcz\u0119dzono nikogo – nawet starc\u00f3w, kobiety i dzieci. Miasto zr\u00f3wnano z ziemi\u0105, nie pozosta\u0142 kamie\u0144 na kamieniu. Niech go piek\u0142o poch\u0142onie. Grzech Otto Zobel nie pozostawa\u0142 mu d\u0142u\u017cny i dochodzi\u0142o do wielkich bitew mi\u0119dzy tymi baronami.<\/p>\n
Min\u0119\u0142y lata, a MacDante D’Emerande nie zapomnia\u0142 o zem\u015bcie. Ka\u017cdy zarobiony grosz oddawa\u0142 na odbudow\u0119 armii. Wreszcie posiadaj\u0105c wystarczaj\u0105ce si\u0142y, ruszy\u0142 na p\u00f3\u0142noc, na spotkanie armii Pancha Niebieskiego. Ten widz\u0105c zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 gigantyczne wojska swego przeciwnika zgromadzi\u0142 w mie\u015bcie Froli ca\u0142\u0105 armi\u0119. Gdy przyby\u0142 MacDante armia Pancha znajdowa\u0142a si\u0119 w dobrze bronionej fortecy. Czuj\u0105c swoj\u0105 przewag\u0119 Pancho opu\u015bci\u0142 miasto i uderzy\u0142 z impetem. Dosz\u0142o do gigantycznej bitwy. Obie armie star\u0142y si\u0119 w za\u017cartym pojedynku niczym Hektor z Achillesem. W ko\u0144cu MacDante musia\u0142 ust\u0105pi\u0107 i wycofa\u0107 si\u0119. Straty jednak nie by\u0142y zbyt du\u017ce po obu stronach, co przepowiada\u0142o, \u017ce by\u0142a to tylko pierwsza cze\u015b\u0107 pojedynku.<\/p>\n
Zbli\u017ca\u0142o si\u0119 ostateczne Zgromadzenie, na kt\u00f3rym miano wybra\u0107 kr\u00f3la. Najwi\u0119ksze wp\u0142ywy w kr\u00f3lestwie zdobyli: P\u0119drak de Limon i Safari Edmund Madder. Pancho wr\u00f3ci\u0142 do twierdzy knuj\u0105c i planuj\u0105c kolejne polityczne posuni\u0119cia, aby jeszcze powalczy\u0107 o kr\u00f3lewski tron. Szlacht\u0119 i wojska pozostawi\u0142 w mie\u015bcie Froli. MacDante szybko jednak podreperowa\u0142 straty, a wr\u0119cz powi\u0119kszy\u0142 dotychczasowe si\u0142y i jeszcze raz uderzy\u0142 na miasto Froli. Genera\u0142owie Pancha, kt\u00f3rzy dowodzili jego armi\u0105 to byli wszyscy, kt\u00f3rzy kiedy\u015b brali udzia\u0142 w bitwie, w kt\u00f3rej wymordowano rodzin\u0119 MacDante. Pewni swojej przewagi, \u017c\u0105dni krwi, nie konsultuj\u0105c si\u0119 ze swym seniorem opu\u015bcili bezpieczne mury miasta. I uderzyli na armie MacDante, kt\u00f3r\u0105 ten osobi\u015bcie dowodzi\u0142.<\/p>\n
Co to by\u0142a za bitwa. Najwi\u0119ksze starcie \u00f3wczesnych czas\u00f3w. Walczyli dzie\u0144 i noc, i jeszcze jeden dzie\u0144 i jeszcze jedn\u0105 noc. Ros\u0142a liczba sierot i wd\u00f3w. B\u00f3g jednak by\u0142 tego dnia po stronie m\u015bciciela. MacDante niczym lodowaty miecz sprawiedliwo\u015bci kara\u0142 i oddawa\u0142 oko za oko, z\u0105b za z\u0105b. W konnym pojedynku pokona\u0142 Rogera of Bice, praw\u0105 r\u0119k\u0119 Pancha Niebieskiego. Toporem rozbi\u0142 g\u0142ow\u0119 Amerigo Caerulesa, tego kt\u00f3ry wcze\u015bniej zabi\u0142 jego syna. W\u0142asnor\u0119cznie wbi\u0142 sztylet w gard\u0142o Louisa de Cyana, najodwa\u017cniejszego z odwa\u017cnych rycerzy Niebieskiego. Wreszcie pozbawi\u0142 g\u0142owy Otto von Prussena. Tego, kt\u00f3ry dowodzi\u0142 ca\u0142\u0105 armi\u0105. Si\u0142y Pancha posz\u0142y w rozsypk\u0119, armia zosta\u0142a rozbita, a zemsta dope\u0142niona. MacDante m\u00f3g\u0142 uspokoi\u0107 sko\u0142atane serce.<\/p>\n
Wynik bitwy jednak nie mia\u0142 wp\u0142ywy na losy kr\u00f3lestwa. Na wielkim zgromadzeniu baronowie musieli ugi\u0105\u0107 karki i wybra\u0107 na nowego w\u0142adc\u0119 P\u0119draka de Limon. Tak zako\u0144czy\u0142y si\u0119 te krwawe i mroczne lata. Poddani mogli wreszcie odetchn\u0105\u0107 i rozpocz\u0105\u0107 nowe, spokojne \u017cycie. Nast\u0105pi\u0142 rok pa\u0144ski 1151. <\/p>\n