{"id":72581,"date":"2015-10-20T10:00:00","date_gmt":"2015-10-20T08:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=72581"},"modified":"2019-08-04T13:57:06","modified_gmt":"2019-08-04T11:57:06","slug":"cotygodnik-redakcyjny-gf-4115","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2015\/10\/20\/cotygodnik-redakcyjny-gf-4115\/","title":{"rendered":"Cotygodnik redakcyjny GF \u2013 41\/15"},"content":{"rendered":"

\"Cotygodnik20.10\"<\/a>W tym tygodniu – jak nie trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107 – na sto\u0142ach naszych redaktor\u00f3w kr\u00f3lowa\u0142y gry z Essen.<\/p>\n

<\/p>\n

Pingwin<\/h4>\n
\"Budowa\u0107<\/a>

Budowa\u0107 miasta czas zacz\u0105\u0107…<\/p><\/div>\n

Na pierwszy ogie\u0144 posz\u0142o Dice City<\/a><\/strong>. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce b\u0119dziemy turla\u0107, b\u0119dziemy co\u015b budowa\u0107 i \u017ce b\u0119dzie lajtowo. Ot\u00f3\u017c niezupe\u0142nie. A przynajmniej nie podczas pierwszej partii. Zaskoczeniem by\u0142a jej d\u0142ugo\u015b\u0107 oraz przestoje kt\u00f3re si\u0119 nam zdarza\u0142y. Ka\u017cdy gracz dostaje plansz\u0119 6×5 z wymalowanymi lokacjami (kt\u00f3re w trakcie gry b\u0119dzie przes\u0142ania\u0107 nabywanymi kartami). Rzut kostk\u0105 determinuje (kolor kostki + liczba oczek) z kt\u00f3rych lokacji da si\u0119 skorzysta\u0107. Ale opcji jest wi\u0119cej, a najwa\u017cniejsza z nich to po\u015bwi\u0119canie jednych kostek aby przesuwa\u0107 inne kostki – wszystko po to, by skorzysta\u0107 z odpowiednich lokacji b\u0105d\u017a to produkuj\u0105cych jakie\u015b surowce, dzi\u0119ki kt\u00f3rymi mo\u017cemy si\u0119 rozwija\u0107 (czyli nabywa\u0107 lepsze lokacje), b\u0105d\u017a daj\u0105cych si\u0142\u0119 militarn\u0105 umo\u017cliwiaj\u0105c\u0105 atakowanie innych graczy lub zdobywanie explicite punkt\u00f3w zwyci\u0119stwa. I wszystko by\u0142oby \u0142atwe, proste i przyjemne, gdyby nie fakt, \u017ce mo\u017cemy sobie zostawi\u0107 do nast\u0119pnej tury tylko ograniczon\u0105 ilo\u015b\u0107 surowc\u00f3w, a i to nie jest do ko\u0144ca korzystne, bo wystawiamy si\u0119 na niebezpiecze\u0144stwo kradzie\u017cy. Istot\u0105 wiec jest budowanie kombos\u00f3w, kt\u00f3re pozwol\u0105 nam produkowa\u0107 du\u017ce ilo\u015bci d\u00f3br, kt\u00f3re jeste\u015bmy w stanie spo\u017cytkowa\u0107 podczas bie\u017c\u0105cej tury. Jest wiele sposob\u00f3w na uzyskanie tych d\u00f3br, jest te\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 p\u00f3j\u015bcia w militaria – dr\u00f3g do zwyci\u0119stwa wydaje si\u0119 by\u0107 sporo. Powiem kr\u00f3tko – mimo \u017ce gra okaza\u0142a si\u0119 troch\u0119 inna ni\u017c pierwotnie zak\u0142ada\u0142am – spodoba\u0142a mi si\u0119 i niecierpliwie czekam na kolejne partie.<\/p>\n

\"No<\/a>

No i uda\u0142o si\u0119. Zamek si\u0119 obroni\u0142. Wie\u017ce – cho\u0107 nie wszystkie – stoj\u0105.<\/p><\/div>\n

Castle Panic<\/strong><\/a> to pozycja w moim odcziuciu przede wszystkim kierowana do rodzin z dzie\u0107mi. Przygod\u00f3wka (kooperacyjna lub semikooperacyjna – zale\u017cy od wariantu), w kt\u00f3rej bronimy naszego zamku przed hord\u0105 z\u0142ych goblin\u00f3w, ork\u00f3w i trolli. Je\u015bli padn\u0105 wszystkie wie\u017ce – przegrywamy. Nie ma tu miejsca na m\u00f3\u017cd\u017cenie tudzie\u017c wyrafinowane strategie. Mamy karty na r\u0119ku (na pocz\u0105tku ka\u017cdej tury doci\u0105gamy do pe\u0142nej r\u0119ki) i tymi kartami walimy w co si\u0119 da, ewentualnie odbudowujemy mury, kt\u00f3re chroni\u0105 nasze wie\u017ce. Jedyne nad czym mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, to jak\u0105 kart\u0119 wymieni\u0107 w fazie wymiany i jak\u0105 kart\u0119 przehandlowa\u0107 z innym graczem, \u017ceby nie przegra\u0107 jako dru\u017cyna, a wygra\u0107 jako jednostka. Bardzo \u0142adne wykonanie, mi\u0142o sp\u0119dzony \u00a0czas, ale nie wydaje mi si\u0119, \u017ceby mnie wci\u0105gn\u0119\u0142o na d\u0142u\u017cej.<\/p>\n

Ink<\/h4>\n

\"CT<\/a>Pierwsze spotkanie z grami z tegorocznego Essen zaczn\u0119 od gad\u017cetu. Przyjrzyjcie si\u0119 uwa\u017cnie zdj\u0119ciu, bo oprawa gry Potion Explosion<\/a><\/strong> jest doprawdy niebylejaka. Zmy\u015blne pude\u0142ko i masa szklanych kulek kt\u00f3re staczaj\u0105 si\u0119 w swoich rynienkach. O co chodzi? B\u0119dziemy warzy\u0107 eliksiry, a do danych eliksir\u00f3w potrzebujemy sk\u0142adnik\u00f3w, czyli wspomnianych kulek. Pozyskujemy je w spos\u00f3b \u017cywcem wzi\u0119ty z jakiej\u015b prostej gry na smartfony – mo\u017cemy wyj\u0105\u0107 jedn\u0105, a je\u017celi na skutek tego ruchu stukn\u0105 o siebie dwie kulki tego samego koloru – je tak\u017ce mo\u017cemy wzi\u0105\u0107. I tak dalej. Rzecz niezwykle prosta, na szcz\u0119\u015bcie wzbogacona specjalnymi zdolno\u015bciami uzyskiwanymi z naszych eliksir\u00f3w: a to kradzie\u017c\u0105 kulki z alembika przeciwnika, a to mo\u017cliwo\u015bci\u0105 podniesienia dodatkowej kulki z rynny. Niestety, pude\u0142ko wykonane jest odrobin\u0119 niestarannie, co czasem ko\u0144czy si\u0119 “awari\u0105” mechanizmu. Nie zmienia to faktu, \u017ce gra jest bardzo przyjemna (no i megaefektowna).<\/p>\n

\"CT<\/a>O The Prodigals Club<\/a><\/strong>, czyli nast\u0119pcy Ostatniej Woli<\/strong> b\u0119d\u0119 niebawem pisa\u0142 znacznie wi\u0119cej w recenzji. P\u00f3ki co pokr\u00f3tce jedynie wspomn\u0119, \u017ce gra jest taka, jak po autorze, czyli Vladimirze Suchym, spodziewa\u0107 si\u0119 mo\u017cna. Czyli mimo tematu nieco abstrakcyjna, wymagaj\u0105ca \u015bledzenia wielu rzeczy na raz, niezbyt skomplikowana w zasadach, ale wymagaj\u0105ca. Projektant bardzo interesuj\u0105co podszed\u0142 do kwestii modularno\u015bci gry – ale o tym ju\u017c w pe\u0142nym tek\u015bcie.<\/p>\n

\"CT<\/a>Jako trzecia pozycja w moim Cotygodniku znalaz\u0142 si\u0119 The Foreign King<\/a><\/strong> z wydawnictwa Giochix. Ta niewielka gierka to niepierwsza ju\u017c wariacja na temat area control, czyli prowincje, kostki, przewagi. Jest nawet pionek kr\u00f3la przemieszczaj\u0105cy si\u0119 po planszy, niczym z El Grande wyj\u0119ty (cho\u0107 dzia\u0142a inaczej). Budowanie fabryk w XIX-wiecznej Belgii urozmaica nam specyficzny mechanizm wyboru akcji (w kt\u00f3rym zawsze prawie wszystkie akcje s\u0105 zaj\u0119te…) oraz pokr\u0119tne zasady ko\u0144ca gry. Te ostatnie zreszt\u0105 nie zachwyci\u0142y mnie, bo ze wzgl\u0119du na obfite ko\u0144cowe punktowanie wymagaj\u0105 ci\u0105g\u0142ego \u015bledzenia w pami\u0119ci potencjalnych wynik\u00f3w wszystkich graczy, gdy gra ma si\u0119 ku ko\u0144cowi. Gra sprytna, ale bardzo ciep\u0142ych uczu\u0107 u mnie nie wzbudzi\u0142a.<\/p>\n

Ginet<\/h4>\n

\"IMG_20151019_235824\"<\/a>Ja sobie zesz\u0142y tydzie\u0144 przele\u017ca\u0142em chory w domku, wi\u0119c nie mia\u0142em okazji za du\u017co pogra\u0107. Nie chc\u0105c by\u0107 jednak gorszy od przedm\u00f3wc\u00f3w r\u00f3wnie\u017c napisz\u0119 o tym co mi Essen<\/em> przynios\u0142o, a jeszcze czego jednak nie zd\u0105\u017cy\u0142em ogra\u0107. Absolutnego hitu upatruj\u0119 w grze Oath of the Brotherhood<\/strong> <\/a>od wydawnictwa Desyllas Games<\/strong>. Piracki worker placement \u201ewzi\u0105\u0142 mnie\u201d przede wszystkim klimatycznymi, pi\u0119knymi grafikami, a tak\u017ce pomys\u0142em na rozwijanie umiej\u0119tno\u015bci naszych \u201eworker\u00f3w\u201d. Licz\u0119, \u017ce gra b\u0119dzie u mnie godnym nast\u0119pn\u0105 Epoki Kamienia<\/em>.<\/p>\n

Kolejna gra \u2013 Game of Trans<\/strong><\/a> od wydawnictwa Brain Games<\/strong> to malutka karcianka przypominaj\u0105ca formatem tytu\u0142y wydawane przez G3<\/em> (Sabota\u017cysta, Fasolki,<\/em> itp<\/em>.). Gra polega na uszeregowaniu naszych, losowo pouk\u0142adanych, wagon\u00f3w z numerami w kolejno\u015bci rosn\u0105cej licz\u0105c od naszej lokomotywy. W tym celu mo\u017cemy albo wymieni\u0107 wagon na nowy albo poprzestawia\u0107 szereg za pomoc\u0105 kt\u00f3rej\u015b z dost\u0119pnych akcji. W Game of Trans<\/em>, uda\u0142o mi si\u0119 akurat zagra\u0107 dwie partie i p\u00f3ki co wra\u017cenia mam jak najlepsze. \u015awietny fillerek.<\/p>\n

\"IMG_20151019_162707\"<\/a>

Dwa pirackie hity pa\u017adziernika \ud83d\ude09<\/p><\/div>\n

Ostatni tytu\u0142, kt\u00f3ry do mnie przyw\u0119drowa\u0142 to dwuosobowa karcianka taktyczna \u2013 Mission: Combat<\/strong><\/a>. W grze naprzeciwko siebie staj\u0105 dwie \u201erasy\u201d \u2013 Marines<\/em> kontra Portalists<\/em>, a aren\u0119 walk tworzy 10 karcianych lokacji. Cel gracza jest nad wyraz prosty i przejrzysty \u2013 zniszczenie przeciwnika (po co bawi\u0107 si\u0119 w jakie\u015b nudne zbieranie punkt\u00f3w czy kontrol\u0119 terytori\u00f3w). Tury przebiegaj\u0105 przy wykorzystaniu przydzielonych graczom punkt\u00f3w akcji (po 4 na rund\u0119). Przeciwnicy \u201ena papierze\u201d zdaj\u0105 si\u0119 nie by\u0107 do ko\u0144ca symetryczni (Marines maj\u0105 wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0119 ra\u017cenia, Portalists s\u0105 zwinniejsi), natomiast trudno bez rozgrywki oceni\u0107 czy ich si\u0142y s\u0105 zr\u00f3wnowa\u017cone. C\u00f3\u017c, pogramy \u2013 zobaczymy.<\/p>\n

WRS<\/h4>\n

\u00a0Moongha Invaders: Mad Scientists and Atomic Monsters Attack the Earth!<\/a><\/strong><\/p>\n

Wariant dwuosobowy za mn\u0105. Na pe\u0142n\u0105 parti\u0119 (na drugiej stronie planszy) jeszcze chwil\u0119 poczekam. Imponuj\u0105ce figurki, dwie talie kart aktywuj\u0105cych heros\u00f3w (z teamu B) oraz okropne potwory z innego \u015bwiata i zestaw ko\u015bci zapowiadaj\u0105 d\u0142ug\u0105 parti\u0119. I tak w istocie jest. Potwory maj\u0105 spor\u0105 odporno\u015b\u0107, herosi za to mog\u0105 robi\u0107 uniki. Kto\u015b nie wczuwaj\u0105cy si\u0119 w klimat (o kim ja tu pisz\u0119?) mo\u017ce by\u0107 nieco znudzony takimi przepychankami. Ale z drugiej strony ujmuje mnie ta groteskowa konwencja i mo\u017cliwo\u015b\u0107 nieco powa\u017cniejszej zabawy w stylu Potwor\u00f3w z Tokio. Bez oceny na razie, bo wariant dwuosobowy jest tylko dodatkiem do bazowej gry.<\/p>\n

\u00a0Haspelknecht<\/a><\/strong><\/p>\n

Najwi\u0119cej satysfakcji da\u0142a mi kolejna gra o kopalni (w\u0119gla). Tym razem inaczej ni\u017c w Magnum Sal, Szcz\u0119\u015b\u0107 Bo\u017ce! czy Tinners\u2019 Trail g\u0142\u00f3wnym problemem jest okropnie kr\u00f3ciutka ko\u0142derka. Mo\u017cliwo\u015bci punktowania jest sporo, a akcji tak ma\u0142o, \u017ce w\u0142a\u015bciwie po ka\u017cdej partii warto przetrze\u0107 komponenty szmatk\u0105 \u2013 usuwanie py\u0142u po zgrzytaniu z\u0119bami wydaje si\u0119 konieczne.<\/p>\n

Bardzo sprytny mechanizm pobierania \u017ceton\u00f3w akcji powoduje, \u017ce zw\u0142aszcza gra we tr\u00f3jk\u0119 daje popali\u0107. W tym sk\u0142adzie mamy a\u017c 2\/3 (wobec 1\/2) pakiet\u00f3w dolewaj\u0105cych nam wod\u0119 do kopalni. A akcji trzeba nam mn\u00f3stwo przez te trzy lata gry (formalnie 9 zestaw\u00f3w akcji i zimowe podliczanie). C\u00f3\u017c z tego, skoro ogranicze\u0144 jest jeszcze wi\u0119cej.<\/p>\n

W ka\u017cdym sk\u0142adzie (2, 3 i 4) gra bardzo mi przypad\u0142a do gustu. Jest inna ni\u017c wspomniane wy\u017cej gry kopalniane. W pewnym sensie przypomina ma\u0142\u0105 Agricol\u0119 \u2013 niemal przeliczalna liczba akcji oraz mn\u00f3stwo mo\u017cliwych powi\u0105za\u0144 z udoskonaleniami. Warto! Nawet je\u015bli kto\u015b spojrza\u0142 na styl grafik\u2026 (9\/10)<\/p>\n

\u00a0Ophiuchus: The Thirteenth Constellation<\/a><\/strong><\/p>\n

Gra logiczna oparta na spostrze\u017ceniu, i\u017c zgodnie ze wsp\u00f3\u0142czesnymi, unormowanymi granicami gwiazdozbior\u00f3w ekliptyka przebiega nie przez 12 staro\u017cytnych, tradycyjnych konstelacji, ale przez 13. W\u0142a\u015bnie \u00f3w tytu\u0142owy W\u0119\u017cownik czasem budzi sensacj\u0119 na miar\u0119 onetu\u2026 Tutaj kaflami podobnymi do domina staramy si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 w jednej linii kilka jednakowych w kolorze, kszta\u0142cie albo wr\u0119cz r\u00f3\u017cnych symboli-gwiazd. Jest tu kilka ogranicze\u0144, z kt\u00f3rych najciekawsze to \u0142\u0105czna liczba owych gwiazd nie mo\u017ce przekroczy\u0107 13. St\u0105d te\u017c pewne skojarzenia z Qwirkle. O ile jednak Qwirkle jest przyjemn\u0105, raczej szybk\u0105 gr\u0105 rodzinn\u0105, tak Ophiuchus stanowi \u2013 p\u00f3ki co \u2013 niepokoj\u0105c\u0105 zagadk\u0119. Gra\u0107 si\u0119 da, ale przyjemno\u015bci niestety na razie nie stwierdzi\u0142em. Przeliczanie coraz wi\u0119kszej liczby uk\u0142ad\u00f3w jest raczej \u017cmudne ni\u017c pasjonuj\u0105ce. To samo odczucie mia\u0142em przy Zatre. Oczywi\u015bcie zagram jeszcze, bo recenzj\u0119 przyobieca\u0142em, ale na razie pewne rozczarowanie. (5\/10)<\/p>\n

\u00a0Voila!<\/a><\/strong><\/p>\n

Imprezowa, rodzinna wr\u0119cz gra Roberto Fragi wydana przez mniej znane (p\u00f3ki co!) wydawnictwo z \u0141otwy \u2013 Brain Games. Jeden z graczy staje si\u0119 stra\u017cnikiem czasu (pilnuje klepsydry i ocenia wykonanie zada\u0144). Drugi losuje kolorowe \u017cetony (kamienie) i zgodnie z kluczem wykonuje zadania (jedno albo dwa) z odkrywanych kart. Zwykle trzeba zbudowa\u0107 cyrkow\u0105 piramid\u0119 i krzykn\u0105\u0107: Voila!<\/em> Ale bywa, \u017ce dopasowujemy kamienie do uk\u0142adu na karcie, podrzucamy taki kamie\u0144 czy wskazujemy jeden z wy\u0142o\u017conych kafli z cyrkowymi rekwizytami.<\/p>\n

W czym smaczek? Ano w tym, \u017ce nie widzimy klepsydry. Trzeba mie\u0107 pewne wyczucie czasu, by \u015bwiadomie podj\u0105\u0107 kolejne wyzwanie. Je\u015bli czas si\u0119 sko\u0144czy (a liczy si\u0119 tak\u017ce posprz\u0105tanie po cyrkowym numerze), to wszystkie nasze zdobycze punktowe przepadaj\u0105. Drugi smaczek, to tylko trzy rundy rozgrywki. Zatem w rodzinnym gronie mo\u017cna spokojnie w przerwie mi\u0119dzy innymi domowymi obowi\u0105zkami zagra\u0107 partyjk\u0119. Albo powt\u00f3rzy\u0107 gr\u0119 kilka razy. A trzeci, nie najmniej wa\u017cny, to mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u0142atwego dawania for\u00f3w m\u0142odszym dzieciakom. Oczywi\u015bcie starsze rych\u0142o po\u0142api\u0105 si\u0119 we wzgl\u0119dno\u015bci czasu\u2026 Ale przecie\u017c najwa\u017cniejsza jest dobra, rodzinna zabawa. (7\/10)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W tym tygodniu – jak nie trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107 – na sto\u0142ach naszych redaktor\u00f3w kr\u00f3lowa\u0142y gry z Essen.<\/p>\n","protected":false},"author":8850,"featured_media":72582,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-72581","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/72581","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8850"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=72581"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/72581\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/72582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=72581"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=72581"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=72581"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=72581"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}