{"id":73369,"date":"2015-09-10T08:00:00","date_gmt":"2015-09-10T06:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=73369"},"modified":"2015-09-10T00:27:40","modified_gmt":"2015-09-09T22:27:40","slug":"quartermaster-general","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2015\/09\/10\/quartermaster-general\/","title":{"rendered":"Quartermaster General"},"content":{"rendered":"

\"Quartermaster<\/a>Jaki\u015b czas temu wypatrzy\u0142em na BGG gr\u0119 Quartermaster General<\/strong>, autorstwa Iana Brody’ego. Ocena zadziwiaj\u0105co wysoka (w\u00f3wczas okolice 7.80), a koncepcja intryguj\u0105ca (II wojna \u015bwiatowa w dwie godziny). W\u0142a\u015bnie czego\u015b podobnego\u00a0 poszukiwa\u0142em na prowadzone przeze mnie spotkania z plansz\u00f3wkami historycznymi. I cho\u0107 gra na pierwszy rzut oka nie budzi\u0142a zaufania prostot\u0105 zasad i wykonaniem (quasi-historyczne bohomazy na ok\u0142adce), postanowi\u0142em da\u0107 jej szans\u0119 i zam\u00f3wi\u0142em QG do games room’u Muzeum II Wojny \u015awiatowej. Mia\u0142em nosa. Teraz Quartermaster General, to gw\u00f3\u017ad\u017a programu wspomnianych spotka\u0144. Gra, o kt\u00f3rej cz\u0119sto dyskutujemy i na kt\u00f3r\u0105 czekamy. Pisze si\u0119 o niej coraz wi\u0119cej, a niedawno zosta\u0142a nawet nominowana do nagrody International Gamers Awards (IGA)<\/a><\/strong> w kategorii ‘Najlepsza wieloosobowa gra strategiczna’, rami\u0119 w rami\u0119 z takimi hitami jak Five Tribes, Roll for the Galaxy czy La Granja. Tak, Quartermaster General to r\u00f3wnie\u017c hit, a zarazem objawienie w segmencie plansz\u00f3wek wieloosobowych i historycznych.<\/p>\n

<\/p>\n

\u017beby by\u0142o zupe\u0142nie jasne: QG to nie \u017cadna gra wojenna \u2013 Eurograczu, \u015bmia\u0142o mo\u017cesz wi\u0119c czyta\u0107 t\u0119 recenzj\u0119 dalej \ud83d\ude42 Nie jest to r\u00f3wnie\u017c klon Ryzyka czy serii Axis&Allies, lecz raczej dobrze pomy\u015blany maria\u017c karcianki z systemem area control. Zacznijmy jednak od samego pocz\u0105tku…<\/p>\n

Pocz\u0105tek<\/h4>\n

W zgrabnym pude\u0142ku znajdziemy plansz\u0119 (stosunkowo niedu\u017c\u0105, lecz czyteln\u0105), troch\u0119 drewnianych pion\u00f3w reprezentuj\u0105cych armie l\u0105dowe i floty, malute\u0144ki arkusik z kilkoma \u017cetonami, instrukcj\u0119, a przede wszystkim sze\u015b\u0107 talii kart dla sze\u015bciu kraj\u00f3w bior\u0105cych udzia\u0142 w rozgrywce.<\/p>\n

Ka\u017cdy z graczy otrzymuje swoj\u0105 tali\u0119 i zestaw przynale\u017cnych mu pion\u00f3w (r\u00f3\u017cny dla poszczeg\u00f3lnych pa\u0144stw, np. Sowieci maj\u0105 a\u017c 7 armii l\u0105dowych, lecz tylko 1 flot\u0119, W\u0142osi 3 floty i 4 armie l\u0105dowe itp.).
\nNiezale\u017cnie od liczby graczy, w rozgrywce zawsze bierze udzia\u0142 6 pa\u0144stw. Przy ni\u017cszej liczbie graj\u0105cych kto\u015b b\u0119dzie kierowa\u0142 dwoma, lub nawet trzema pa\u0144stwami. Jest to rozwi\u0105zanie ca\u0142kiem naturalne ze wzgl\u0119du na warunki zwyci\u0119stwa w grze. W Quartermasterze wygrywa bowiem jeden z dw\u00f3ch sojuszy, a nie pojedynczy kraj. Generuje to bardzo ciekaw\u0105 interakcj\u0119 nie tylko pomi\u0119dzy rywalami, ale tak\u017ce mi\u0119dzy sojusznikami, kt\u00f3rzy staraj\u0105 si\u0119 wspomaga\u0107 wzajemnie na r\u00f3\u017cnych frontach. Wygrywa sojusz z najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 punkt\u00f3w na koniec gry (po 20 kolejce), albo ten, kt\u00f3ry wygra\u0142 przez nag\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 (30 punkt\u00f3w przewagi na ko\u0144cu dowolnej kolejki lub okupacja dw\u00f3ch z trzech stolic cz\u0142onk\u00f3w przeciwnego sojuszu).<\/p>\n

\"Mapa<\/a>

Mapa w ca\u0142ej okaza\u0142o\u015bci. Obszary z gwiazdkami, to \u017ar\u00f3d\u0142a zaopatrzenia i punkt\u00f3w zwyci\u0119stwa. Czerwone strza\u0142ki z kotwicami oznaczaj\u0105 obszary, umo\u017cliwiaj\u0105ce kontrol\u0119 nad cie\u015bninami.<\/p><\/div>\n

Tura ka\u017cdego z kraj\u00f3w jest prosta i szybka. Najpierw zagrywamy kart\u0119 z r\u0119ki na st\u00f3\u0142. Rodzaj\u00f3w kart jest kilka \u2013 o nich p\u00f3\u017aniej. Nast\u0119pnie sprawdzamy zaopatrzenie naszych armii i flot \u2013 piony pozostaj\u0105ce bez zaopatrzenia s\u0105 usuwane z planszy. W kolejnym kroku podliczamy i dodajemy swojemu sojuszowi punkty zwyci\u0119stwa za zajmowane gwiazdki (stanowi\u0105ce jednocze\u015bnie o\u015brodki zaopatrzenia) plus ewentualne bonusy z kart. Tutaj dygresja: dane mocarstwo nie zdobywa \u017cadnych punkt\u00f3w, je\u015bli jego stolica jest okupowana.<\/p>\n

W nast\u0119pnym kroku mo\u017cemy odrzuci\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 kart z r\u0119ki i dobra\u0107 do siedmiu. Koniec. Analogiczn\u0105 tur\u0119 rozpoczyna kolejny kraj. Skoro gra ko\u0144czy si\u0119 po rozegraniu 20 kolejek, to ka\u017cde z mocarstw teoretycznie zagra jedynie 20 kart ze swojej talii (licz\u0105cych od 30 do 40 atut\u00f3w). Tu nie ma miejsca na nieprzemy\u015blane ruchy i niepotrzebne zagrania. Tu wszystko powinno by\u0107 skalkulowane.<\/p>\n

W grze wyst\u0119puje kilka rodzaj\u00f3w kart:<\/p>\n