{"id":767094,"date":"2017-03-29T09:20:00","date_gmt":"2017-03-29T07:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=767094"},"modified":"2017-12-22T02:01:03","modified_gmt":"2017-12-22T01:01:03","slug":"the-arrival","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2017\/03\/29\/the-arrival\/","title":{"rendered":"The Arrival – Martin Wallace przybywa na Erin"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Istnieje taki, teoretycznie bardzo sprytny, pomys\u0142 mechaniczny, kt\u00f3ry autorzy gier planszowych staraj\u0105 si\u0119 co jaki\u015b czas umie\u015bci\u0107 w swoich produkcjach. Pomys\u0142 polega na tym, \u017ce gra jest zasadniczo plansz\u00f3wk\u0105 w pe\u0142ni rywalizacyjn\u0105, ale gracze mog\u0105 j\u0105 wsp\u00f3lnie przegra\u0107. Istniej\u0105 konkretne okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych rezultat rozgrywki brzmi: \u201eskopali\u015bcie tak bardzo, \u017ce nikt nie wygra\u0142, wszyscy odnie\u015bli pora\u017ck\u0119\u201d.<\/p>\n

Pomys\u0142 ten, jakkolwiek niew\u0105tpliwie interesuj\u0105cy, ma t\u0119 wad\u0119, \u017ce zazwyczaj nie dzia\u0142a. Nie dzia\u0142a za\u015b ze wzgl\u0119du na pewn\u0105 z\u0142o\u015bliw\u0105 cech\u0119 ludzkiej natury, kt\u00f3ra w pewnym momencie ka\u017ce uczestnikowi rozgrywki, kt\u00f3remu idzie zdecydowanie tak sobie, stwierdzi\u0107: \u201eskoro ja nie wygram, to nikt nie wygra!\u201d. Kt\u00f3r\u0105 to deklaracj\u0119 popieraj\u0105 czyny otwarcie sabotuj\u0105ce stan partii. A na takie dzia\u0142ania gra przewa\u017cnie zupe\u0142nie nie jest przygotowana.<\/p>\n

Co zatem pocz\u0105\u0107, kiedy potencjalnie ciekawy mechanizm chcia\u0142oby si\u0119 jednak wykorzysta\u0107, nie nara\u017caj\u0105c uczestnik\u00f3w na psucie zabawy? Martin Wallace wymy\u015bli\u0142 mianowicie, \u017ce w przypadku pora\u017cki r\u00f3wnie\u017c trzeba wy\u0142oni\u0107 zwyci\u0119zc\u0119, tylko wed\u0142ug zupe\u0142nie innych kryteri\u00f3w. I tak The Arrival<\/em> z gry, kt\u00f3r\u0105 wszyscy mog\u0105\u00a0 przegra\u0107 zmienia si\u0119 w gr\u0119, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna wygra\u0107 na dwa diametralnie r\u00f3\u017cne sposoby. A nie jest to jedyny pomys\u0142owy aspekt nowego dziecka znanego projektanta.<\/p>\n

Zanim jednak przejd\u0119 do dalszej opowie\u015bci, dla formalno\u015bci musz\u0119 wspomnie\u0107 o pewnych faktach. The Arrival<\/em> to nie jest zupe\u0142nie nowa gra. Jak si\u0119 okazuje to remake innej plansz\u00f3wki tego\u017c autora, gry o tytule Mordred<\/em>. Gry powsta\u0142ej jeszcze w zesz\u0142ym milenium, czyli niemal\u017ce dwie dekady temu. W Mordreda<\/em> nie do\u015b\u0107, \u017ce nie gra\u0142em, to jeszcze nigdy o nim nie s\u0142ysza\u0142em, p\u00f3ki nie trafi\u0142em na zapowiedzi The Arrival<\/em>. Tak wi\u0119c opisuj\u0119 t\u0119 ostatni\u0105 bez \u017cadnych por\u00f3wna\u0144 czy nawi\u0105za\u0144 do poprzednika. Gr\u0119 wyda\u0142o ma\u0142o znane wydawnictwo Game’s Up <\/a>i nie ma nic wsp\u00f3lnego z g\u0142o\u015bnym zesz\u0142orocznym filmem science-fiction o tym samym tytule.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Najpierw musimy zmierzy\u0107 si\u0119 z pewn\u0105 kwesti\u0105, kt\u00f3r\u0105 nietrudno zauwa\u017cy\u0107 spogl\u0105daj\u0105c chocia\u017cby na zdj\u0119cia. The Arrival<\/em> to nie jest \u0142adna gra. O ile ilustracja na pude\u0142ku jest nawet do\u015b\u0107 ciekawa i zwiastuje mroczny, tajemniczy klimat przedstawianej historii, to wewn\u0105trz tak naprawd\u0119 trudno pochwali\u0107 kt\u00f3rykolwiek element. To ta sama szarobura estetyka, kt\u00f3r\u0105 widzieli\u015bmy wcze\u015bniej na przyk\u0142ad w Mythotopii<\/em>, ale tu brakuje nawet jakich\u015b interesuj\u0105cych obrazk\u00f3w na kartach. Dodatkowo, czasem kolory z \u017ceton\u00f3w nie do ko\u0144ca zgadzaj\u0105 si\u0119 z odpowiadaj\u0105cymi im kolorami na planszy, wi\u0119c akcja \u201epunktuj niebieskie dzielnice\u201d za pierwszym razem prowokuje ripost\u0119: \u201ea kt\u00f3re to s\u0105 niebieskie?\u201d. Jako\u015bciowo wykonaniu element\u00f3w trudno co\u015b zarzuci\u0107, natomiast trzeba sobie szczerze powiedzie\u0107 \u2013 je\u015bli chodzi o opraw\u0119 graficzn\u0105 The Arrival<\/em> wyra\u017anie odstaje od standard\u00f3w, kt\u00f3rych oczekuje si\u0119 dzisiaj od gier planszowych.<\/p>\n

Przechodz\u0105c jednak do samej gry zatrzymajmy si\u0119 na moment przy klimacie. W mitycznej Irlandii (a raczej na wyspie, kt\u00f3ra kiedy\u015b zostanie nazwana Irlandi\u0105) wcielamy si\u0119 w przyw\u00f3dc\u00f3w klan\u00f3w, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie na ni\u0105 przybyli (st\u0105d tytu\u0142) i zamierzaj\u0105 si\u0119\u00a0 osiedli\u0107. Problem w tym, \u017ce wyspa ma ju\u017c mieszka\u0144c\u00f3w, paskudne stwory zwane Fomori, kt\u00f3re maj\u0105 dla przysz\u0142o\u015bci wyspy pomys\u0142 zgo\u0142a odmienny, zupe\u0142nie nie uwzgl\u0119dniaj\u0105cy ludzkiej na niej obecno\u015bci.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jak nietrudno si\u0119 ju\u017c teraz domy\u015bli\u0107 gra mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 wygran\u0105 klan\u00f3w (wtedy zwyci\u0119\u017ca ten klan, kt\u00f3ry uzbiera\u0142 najwi\u0119cej chwa\u0142y, czyli zwyk\u0142ych punkt\u00f3w zwyci\u0119stwa), ale mog\u0105 r\u00f3wnie\u017c tryumfowa\u0107 Fomori (wtedy zwyci\u0119\u017ca gracz, kt\u00f3ry jest najmniej zepsuty, czyli najmniej przyczyni\u0142 si\u0119 do sukcesu potwor\u00f3w). Ale o tym za chwil\u0119, bo do om\u00f3wienia jest jeszcze jeden ciekawy pomys\u0142, czyli spos\u00f3b wybierania akcji do wykonania.<\/p>\n

W skr\u00f3cie wygl\u0105da to tak. Jest kilka rodzaj\u00f3w akcji. Na pocz\u0105tku ka\u017cdej rundy gracze otrzymuj\u0105 po cztery karty, z kt\u00f3rych ods\u0142aniaj\u0105 dwie. Na ka\u017cdej karcie s\u0105 trzy rz\u0119dy z symbolami akcji \u2013 teoretycznie jest tak, \u017ce rz\u0105d najwy\u017cszy jest najbogatszy, ale i najbardziej niebezpieczny, za\u015b rz\u0105d najni\u017cszy przeciwnie \u2013 skromny, ale bezpieczny. Na podstawie tych dw\u00f3ch kart ka\u017cdy z graczy decyduje, kt\u00f3rego z rz\u0119d\u00f3w NIE wybierze. Nast\u0119pnie ods\u0142aniana jest kolejna, trzecia karta i ponownie gracze odrzucaj\u0105 jeden z pozosta\u0142ych rz\u0119d\u00f3w. Po ods\u0142oni\u0119ciu ostatniej karty ka\u017cdy z graczy otrzymuje pul\u0119 akcji do wykonania b\u0119d\u0105c\u0105 sum\u0105 wszystkich symboli znajduj\u0105cych si\u0119 na nieodrzuconych rz\u0119dach ka\u017cdej z kart.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Akcje s\u0105 bardzo bazowe. Rozprzestrzenianie si\u0119 po mapie poprzez budow\u0119 umocnie\u0144. Atak na Fomori. Zwi\u0119kszanie obronno\u015bci prowincji. I na koniec \u2013 ta jedna nietypowa akcja, czyli ruch potworami. Bo w The Arrival<\/em> gracze kontroluj\u0105 zar\u00f3wno ruchy swoje, jak i wsp\u00f3lnego przeciwnika.<\/p>\n

Rozwi\u0105zano to ca\u0142kiem sprytnie. Podczas pozyskiwania akcji z kart im wi\u0119cej wybierzemy akcji Fomori, tym bardziej ro\u015bnie nam poziom zepsucia. A, jak wspomina\u0142em wcze\u015bniej, je\u015bli Fomori wygraj\u0105, zwyci\u0119zc\u0105 jest gracz z najmniejszym zepsuciem. Zatem wspomagaj\u0105c wroga i d\u0105\u017c\u0105c do alternatywnego rozstrzygni\u0119cia partii r\u00f3wnocze\u015bnie zmniejsza si\u0119 swoje szanse na zwyci\u0119stwo. Trzeba zatem r\u00f3wnie\u017c atakowa\u0107 Fomori, gdy\u017c istnieje opcja, by w nagrod\u0119 za taki atak zamiast punkt\u00f3w za\u017cyczy\u0107 sobie\u2026 zmniejszenia w\u0142asnego zepsucia. Je\u015bli dodam jeszcze, \u017ce akcje Fomori s\u0105 obowi\u0105zkowe (nie wolno spasowa\u0107, p\u00f3ki si\u0119 ich wszystkich nie wykona) okazuje si\u0119, \u017ce system zale\u017cno\u015bci jest ca\u0142kiem zawik\u0142any i interesuj\u0105co pomy\u015blany.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Wszystko, co do tej pory pisa\u0142em powinno brzmie\u0107 co najmniej intryguj\u0105co i niebanalnie. Jak jednak sprawdza si\u0119 w praktyce? No c\u00f3\u017c, tu pojawiaj\u0105 si\u0119 problemy.<\/p>\n

O ile wybieranie akcji jest niew\u0105tpliwie ciekawe i stawia przed graczem wybory nie tylko w kontek\u015bcie najbli\u017cszych ruch\u00f3w, ale te\u017c planowego sposobu zako\u0144czenia gry, o tyle samo wykonywanie tych akcji do najbardziej finezyjnych nie nale\u017cy. Sporo ruch\u00f3w jest albo oczywistych, albo nie nios\u0105cych ze sob\u0105 wi\u0119kszych konsekwencji, albo b\u0119d\u0105cych po prostu najkr\u00f3tsz\u0105 drog\u0105 do realizacji kt\u00f3rej\u015b z punktacji na kafelkach taktyki. Dzia\u0142ania na mapie, kt\u00f3re powinny by\u0107 osi\u0105 rozgrywki i wzbudza\u0107 najwi\u0119cej emocji, s\u0105 pozbawione polotu i ma\u0142o anga\u017cuj\u0105ce. Co zabawne – kiedy my\u015bl\u0119 o nich czysto teoretycznie, wydaj\u0105 si\u0119 znacznie ciekawsze, ni\u017c okazuj\u0105 si\u0119 by\u0107 w praktyce.<\/p>\n

Wspomnia\u0142em o taktykach i punktacjach. Jedn\u0105 z korzy\u015bci, kt\u00f3re mo\u017cemy pozyska\u0107 z kart na pocz\u0105tku rundy s\u0105 w\u0142a\u015bnie kafle taktyk, dobierane z publicznie dost\u0119pnej widocznej puli. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych kafli to jednorazowe punktacje, przewa\u017cnie za budowanie umocnie\u0144 w danej prowincji, w portach, umocnie\u0144 odpowiedniej wielko\u015bci i tak dalej. Wp\u0142yw tych po\u015brednich punktacji na wynik rozgrywki jest ogromny, na tyle, \u017ce punktacje te nie s\u0105 elementem dodatkowym, ale realnie steruj\u0105 dzia\u0142aniami graczy, bo s\u0105 zdecydowanie najbogatszym \u017ar\u00f3d\u0142em punkt\u00f3w. Jest to o tyle ciekawe, \u017ce prowokuje graczy do walki o prawo pierwszego wyboru z puli (kt\u00f3re zdobywa si\u0119 pasuj\u0105c jako pierwszy w poprzedniej rundzie), ale momentami mam wra\u017cenie, \u017ce (szczeg\u00f3lnie w rozgrywce na mniejsz\u0105 liczb\u0119 os\u00f3b,\u00a0 gdzie na ka\u017cdego gracza przypada wi\u0119cej miejsca) wp\u0142yw ten jest a\u017c zbyt du\u017cy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ale przecie\u017c rozgrywka mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 na dwa sposoby? I przy tym drugim sposobie punkty nie maj\u0105 znaczenia?<\/p>\n

Teoretycznie tak. By\u0107 mo\u017ce myl\u0119 si\u0119 i jest to zwi\u0105zane z jakim\u015b przejawem my\u015blenia grupowego (acz testowa\u0142em gr\u0119 w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach), ale przyj\u0119te w grze rozwi\u0105zania wyra\u017anie kierowa\u0142y nas w stron\u0119 zako\u0144czenia \u201epozytywnego\u201d. Trudno jest od samego pocz\u0105tku zrezygnowa\u0107 ze zdobywania punkt\u00f3w, a zdobywa si\u0119 je poprzez zajmowanie teren\u00f3w i zabijanie potwor\u00f3w. S\u0105 to czynno\u015bci, kt\u00f3re prowadz\u0105 do zwyci\u0119stwa klan\u00f3w, w kt\u00f3rym decyduj\u0105 w\u0142a\u015bnie punkty. W ka\u017cdym razie wszystkie partie, jakie rozegra\u0142em, niezale\u017cnie od liczby i doboru graczy, sko\u0144czy\u0142y si\u0119 takim w\u0142a\u015bnie zwyci\u0119stwem. I tylko w jednej z nich w ostatniej rundzie kwestia ta nie by\u0142a jeszcze rozstrzygni\u0119ta. Tak wi\u0119c ten najciekawszy by\u0107 mo\u017ce twist w grze dla nas okaza\u0142 si\u0119 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 teoretyczn\u0105.<\/p>\n

Dodam jeszcze dwa miejsca, w kt\u00f3rych w grze pojawia si\u0119 nieprzyjemna losowo\u015b\u0107. Pierwsze do dob\u00f3r kart. Na pocz\u0105tku rundy dobieramy je z jednego z trzech dost\u0119pnych stos\u00f3w. Rewersy kart stanowi\u0105 podpowied\u017a, co prawdopodobnie znajdziemy na awersie: czy b\u0119dzie tam przewaga dzia\u0142a\u0144 zaczepnych, wi\u0119cej akcji budowania czy raczej punktacje i dobieranie taktyk. Niestety, czasem w rundzie koniecznie potrzebujemy budowa\u0107, a nie dotrze do nas ani jedna karta to umo\u017cliwiaj\u0105ca. A \u017ce (w rozgrywce na czterech graczy) rundy s\u0105 jedynie cztery, wi\u0119c taka sytuacja jest bardzo bolesna.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Druga specyficzna losowo\u015b\u0107 to rozprzestrzenianie si\u0119 Fomori. Potwory te maj\u0105 r\u00f3\u017cn\u0105 si\u0142\u0119 i powi\u0105zan\u0105 z ni\u0105 r\u00f3\u017cn\u0105 warto\u015b\u0107 punktow\u0105. Jako \u017ce Fomori wystawiamy na plansz\u0119 rewersem do g\u00f3ry i dopiero po umieszczeniu ods\u0142aniamy, co jaki\u015b czas jest tak, \u017ce nie\u015bwiadomie podstawimy przeciwnikowi pod sam nos t\u0142ustego potwora, kt\u00f3rego zg\u0142adzenie daje ca\u0142e sze\u015b\u0107 punkt\u00f3w (kiedy wi\u0119kszo\u015b\u0107 warta jest tylko jeden).<\/p>\n

Z drugiej strony nie mog\u0119 nie pochwali\u0107 systemu walki, kt\u00f3ry jest bardzo prosty (w zasadzie opiera si\u0119 jedynie na wydawaniu zasob\u00f3w), szybki i jednoznaczny. W grze, w kt\u00f3rej tych walk rozgrywa si\u0119 dziesi\u0105tki by\u0142o to jedyne sensowne, ale te\u017c i dobrze sprawdzaj\u0105ce si\u0119 rozwi\u0105zanie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jak mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 czytaj\u0105c moje wcze\u015bniejsze recenzje, jako fan Martina Wallace\u2019a ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu poszukuj\u0119 w\u015br\u00f3d jego najnowszych produkcji tej, kt\u00f3ra b\u0119dzie prawdziwym comebackiem. Gry, kt\u00f3ra sprosta por\u00f3wnaniom do Brassa<\/em>, Bo\u017cego Igrzyska<\/em> czy Automobile<\/em>, a przynajmniej si\u0119 do nich zbli\u017cy. Jak nietrudno si\u0119 domy\u015bli\u0107 przeczytawszy poprzednie akapity, The Arrival<\/em> nie jest t\u0105 gr\u0105.<\/p>\n

To nie jest tak, \u017ce pozycja nie jest warta uwagi. Powiem wi\u0119cej \u2013 po przeczytaniu instrukcji by\u0142em ni\u0105 bardzo zaintrygowany, dostrzegaj\u0105c \u015bwie\u017ce, nietypowe mechanizmy i potencjalnie ciekaw\u0105 dynamik\u0119 rozgrywki.<\/p>\n

To nie jest te\u017c tak, \u017ce The Arrival<\/em> jest w jaki\u015b spos\u00f3b popsute. Dzia\u0142a poprawnie, mimo wspomnianych wy\u017cej zastrze\u017ce\u0144 wszystko zasadniczo zaz\u0119bia si\u0119 i do\u015b\u0107 sensownie ze sob\u0105 wsp\u00f3\u0142gra. Rozgrywka jest sprawna i nie przed\u0142u\u017ca si\u0119 ponad miar\u0119.<\/p>\n

Niestety, przy takim projektancie, przy tak interesuj\u0105cych na papierze mechanizmach, od gry oczekuj\u0119 czego\u015b wi\u0119cej, ni\u017c poprawno\u015bci. Oczekuj\u0119, \u017ce mnie wci\u0105gnie, zafascynuje, zaanga\u017cuje w ciekawe wybory cz\u0119\u015bciej, ni\u017c cztery razy podczas rozgrywki. Oczekuj\u0119, \u017ce nawet gdy zdarzy si\u0119 frustruj\u0105ca losowo\u015b\u0107, zostanie ona skompensowana uczuciem satysfakcji po \u015bwietnym ruchu i przemy\u015blnej realizacji strategii. The Arrival<\/em> nie bardzo da\u0142 mi tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, ograniczaj\u0105c rozgrywk\u0119 do prostych, ma\u0142o finezyjnych, do\u015b\u0107 oczywistych ruch\u00f3w, marnotrawi\u0105c gdzie\u015b potencja\u0142, kt\u00f3ry niew\u0105tpliwie posiada\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Istnieje taki, teoretycznie bardzo sprytny, pomys\u0142 mechaniczny, kt\u00f3ry autorzy gier planszowych staraj\u0105 si\u0119 co jaki\u015b czas umie\u015bci\u0107 w swoich produkcjach. Pomys\u0142 polega na tym, \u017ce gra jest zasadniczo plansz\u00f3wk\u0105 w pe\u0142ni rywalizacyjn\u0105, ale gracze mog\u0105 j\u0105 wsp\u00f3lnie przegra\u0107. Istniej\u0105 konkretne okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych rezultat rozgrywki brzmi: \u201eskopali\u015bcie tak bardzo, \u017ce nikt nie wygra\u0142, wszyscy odnie\u015bli …<\/p>\n","protected":false},"author":147,"featured_media":770376,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-767094","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/767094","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/147"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=767094"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/767094\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/770376"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=767094"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=767094"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=767094"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=767094"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}