{"id":790804,"date":"2018-11-18T12:00:00","date_gmt":"2018-11-18T11:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=790804"},"modified":"2018-11-20T14:09:23","modified_gmt":"2018-11-20T13:09:23","slug":"underwater-cities","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2018\/11\/18\/underwater-cities\/","title":{"rendered":"Underwater Cities"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Vladim\u00edr Such\u00fd<\/a> to projektant o do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnej pozycji. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry pewnie bez problemu by\u0142by najbardziej znanym projektantem wywodz\u0105cym si\u0119 z dowolnego por\u00f3wnywalnego wielko\u015bci\u0105 do Czech kraju, ale ma tego pecha, \u017ce jest krajaninem supergwiazdy Vladim\u00edra Chv\u00e1tila. I tak p\u00f3ki co Such\u00fd rzadko wymieniany jest w szeregu “tych najwi\u0119kszych” tw\u00f3rc\u00f3w, cho\u0107 gdy spojrzy si\u0119 na jego dorobek, nie spos\u00f3b nie pokiwa\u0107 g\u0142ow\u0105 z uznaniem. Trzeba jednak przyzna\u0107, \u017ce w zesz\u0142ym roku projektant znacz\u0105co podni\u00f3s\u0142 sobie poprzeczk\u0119 pokazuj\u0105c \u015bwiatu Pulsar 2849<\/em>, czyli do\u015b\u0107 niespodziewanie jedn\u0105 z najlepszych gier targ\u00f3w Spiel 2017. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce w tym roku na Underwater Cities<\/em> czeka\u0142o si\u0119 z nieco wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c zwykle uwag\u0105 i nieco bardziej rozbudzonymi nadziejami.<\/p>\n

<\/p>\n

(Tu powinien by\u0107 standardowy dowcip o sk\u0142onno\u015bci pana Suchego do podejmowania tematyk zdecydowanie mokrych, ale to ju\u017c nudne.)<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W Underwater Cities<\/em> b\u0119dziemy, zupe\u0142nie niezaskakuj\u0105co, budowa\u0107 podwodne miasta. A nawet sieci podwodnych miast. Jak na uczciwe euro przysta\u0142o \u2013 ka\u017cdy zbuduje swoj\u0105, a potem por\u00f3wnamy, czyja jest najlepsza \u2013 czyli na nadmiar interakcji bezpo\u015bredniej narzeka\u0107 nie b\u0119dziemy. Interakcja po\u015brednia natomiast wyst\u0119puje i to w postaci klasycznej, Underwater Cities<\/em> bowiem s\u0105 gr\u0105 o mechanice worker-placement. Co prawda z jakiego\u015b nie do ko\u0144ca zrozumia\u0142ego dla mnie powodu nasi pracownicy to kartonowe kafelki (a nie jakie\u015b meeple o \u015bmiesznych kszta\u0142tach), ale zupe\u0142nie klasycznie mamy kilkana\u015bcie p\u00f3l akcji i zajmujemy je po kolei blokuj\u0105c te opcje przeciwnikom.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Co jest zdecydowanie mniej klasyczne, to fakt, \u017ce wraz z ka\u017cdym robotnikiem zagrywamy r\u00f3wnie\u017c z r\u0119ki kart\u0119. Je\u017celi kolor karty zgadza si\u0119 z kolorem pola, kt\u00f3re uruchamiamy, to w nagrod\u0119 opr\u00f3cz efektu pola dostajemy r\u00f3wnie\u017c to, co na karcie. Jako \u017ce kolory s\u0105 trzy, a karty na r\u0119ce w standardowej sytuacji r\u00f3wnie\u017c trzy, do\u015b\u0107 cz\u0119sto zdarza si\u0119 tak, \u017ce nasz wyb\u00f3r pola jest ograniczony… chocia\u017c nie, wyb\u00f3r pola nie jest wcale ograniczony, bo mamy prawo zagra\u0107 kart\u0119 nie do koloru. Wtedy po prostu tracimy potencjalne korzy\u015bci z karty, ale wybieramy to pole, kt\u00f3re sobie wymarzyli\u015bmy (no, chyba, \u017ce wcze\u015bniej wkroczy\u0142 tam oponent). A zatem cz\u0119\u015bciej mamy wyb\u00f3r: najlepsze pole bez karty albo nieco s\u0142absze (albo po prostu nie to, kt\u00f3rej zaplanowali\u015bmy), ale z dodatkowymi korzy\u015bciami z karty. A takie wybory lubimy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jednak najfajniejsz\u0105 rzecz\u0105 w tym \u0142\u0105czeniu p\u00f3l i kart jest to, \u017ce jednym ruchem uruchamiamy dwa efekty. A je\u015bli jeste\u015bmy ju\u017c w bardziej zaawansowanej fazie gry i uda\u0142o nam si\u0119 wy\u0142o\u017cy\u0107 na st\u00f3\u0142 kilka(na\u015bcie) kart ze sta\u0142ymi efektami, to tych skutk\u00f3w jednego ruchu mo\u017ce by\u0107 cztery albo i pi\u0119\u0107. I to jest co\u015b, co niezmiernie mnie cieszy, bo rozbudowa tableau i robienie na tym kombos\u00f3w to kwintesencja tego, co sprawia mi rado\u015b\u0107 w eurograch.<\/p>\n

I tak, runda po rundzie, budujemy miasta, \u0142\u0105czymy je tunelami, konstruujemy odsalarnie i farmy wodorost\u00f3w. Wyk\u0142adamy karty rozbudowuj\u0105c swoje mo\u017cliwo\u015bci i przygotowujemy si\u0119 do ko\u0144cowych punktowa\u0144. W zasadzie w grze nie ma wiele innowacji (wliczaj\u0105c w to nawet sprytny pomys\u0142 z dopasowywaniem kart do p\u00f3l), ale wszystko to dzia\u0142a dobrze i sprawia mn\u00f3stwo satysfakcji. Ca\u0142kiem, jak w Pulsarze<\/em>.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W Underwater Cities<\/em> czu\u0107 atmosfer\u0119 Pulsara<\/em> (mo\u017ce dlatego, \u017ce i w kosmosie, i pod wod\u0105 trudno oddycha\u0107 bez sprz\u0119tu). Cho\u0107 o\u015b mechaniki jest zupe\u0142nie odmienna, podobie\u0144stwa mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w punktacjach czy w charakterze zdobywanych bonus\u00f3w. Podobnie jak w Pulsarze<\/em> po partii mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce zrobi\u0142em wiele i zrealizowa\u0142em ca\u0142kiem sensowny plan.<\/p>\n

O jednej r\u00f3\u017cnicy wspomnie\u0107 jednak musz\u0119. W Underwater Cities<\/em> trzeba przygotowa\u0107\u00a0si\u0119 na d\u0142u\u017csz\u0105 parti\u0119. Instrukcja szacuje 40 minut na osob\u0119 i po pierwszej, trzyosobowej partii (w kt\u00f3rej oczywi\u015bcie czas przekroczyli\u015bmy) wcale nie wydaje si\u0119 to niedoszacowane.<\/p>\n

Wra\u017cenia spisane po pierwszej partii.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vladim\u00edr Such\u00fd to projektant o do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnej pozycji. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry pewnie bez problemu by\u0142by najbardziej znanym projektantem wywodz\u0105cym si\u0119 z dowolnego por\u00f3wnywalnego wielko\u015bci\u0105 do Czech kraju, ale ma tego pecha, \u017ce jest krajaninem supergwiazdy Vladim\u00edra Chv\u00e1tila. I tak p\u00f3ki co Such\u00fd rzadko wymieniany jest w szeregu “tych najwi\u0119kszych” tw\u00f3rc\u00f3w, cho\u0107 gdy spojrzy si\u0119 na jego …<\/p>\n","protected":false},"author":147,"featured_media":790809,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"post_folder":[],"class_list":["post-790804","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/790804","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/147"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=790804"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/790804\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/790809"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=790804"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=790804"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=790804"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=790804"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}