{"id":796251,"date":"2019-08-27T10:00:25","date_gmt":"2019-08-27T08:00:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=796251"},"modified":"2019-08-27T10:10:20","modified_gmt":"2019-08-27T08:10:20","slug":"zapowiedzi-wydawnicze-rebel-pl-pierwsze-wrazenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2019\/08\/27\/zapowiedzi-wydawnicze-rebel-pl-pierwsze-wrazenia\/","title":{"rendered":"Zapowiedzi wydawnicze Rebel.pl – pierwsze wra\u017cenia"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

W miniony weekend byli\u015bmy go\u015b\u0107mi wydawnictwa REBEL.pl<\/a><\/strong> i testowali\u015bmy – co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107 – same hity. Szykujcie portfele, bo jest na co. A premiery ju\u017c niebawem!<\/p>\n

<\/p>\n

Abominacja: Dziedzictwo Frankensteina\u00a0<\/a><\/h4>\n

Daria Chibner<\/strong>: Tytu\u0142 do kt\u00f3rego usiad\u0142am od razu po wej\u015bciu do sali. Nie oszukujmy si\u0119 \u2013 oficjalnie pokr\u0119cimy nosem (bo przecie\u017c temat taki kontrowersyjny i o jacie!), a nast\u0119pnie z ucieszon\u0105 min\u0105 zasi\u0105dziemy do niecnego podkradania cia\u0142 oraz o\u017cywiania lekko st\u0119ch\u0142ych truposzy. Grali\u015bcie w Lords of Waterdeep<\/em><\/a>? B\u0119dziecie zachwyceni \u2013 feeling z rozgrywki jest bardzo podobny (wy\u015blij robotnika, zgarnij surowce, wype\u0142nij misje czyt. stw\u00f3rz r\u0119ke), ale wygl\u0105da na to, \u017ce mechanika jest o\"\"<\/a> wiele bardziej sp\u00f3jna z klimatem (kosteczki przerabiamy w cia\u0142ko, a nie w jaki\u015b mityczny artefakt czy rozwalenie obozowiska bandyt\u00f3w) oraz troch\u0119 mniej losowa (kostki id\u0105 w ruch tylko przy jednej akcji i mo\u017cna si\u0119 do niej przygotowa\u0107). Niemniej nie jest tak, \u017ce po prostu chodzimy po lokacjach, aby zebra\u0107 fragmenty cia\u0142 \u2013 naprawd\u0119 sporo si\u0119 tutaj dzieje. I pracujemy w szpitalu, i wyg\u0142aszamy wyk\u0142ady, i zdobywamy wiedz\u0119 (hej! Praca przy stworzeniu nowego Adama wcale nie jest taka \u0142atwa, \"\"<\/a>pocz\u0105tkuj\u0105cy musz\u0105 ograniczy\u0107 si\u0119 do \u017cab), dbamy o nasze cz\u0142owiecze\u0144stwo (ta… jasne…) oraz reputacj\u0119. Podsumowanie? Gra jest d\u0142uga, troch\u0119 si\u0119 napocimy przy t\u0142umaczeniu, pewnie zapomnimy o jakiej\u015b arcywa\u017cnej regule, lecz p\u00f3\u017aniejsza przyjemno\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105ca z rozgrywki jest tego warta. Ponadto mamy tutaj elementy gry paragrafowej (c\u00f3\u017c… w ko\u0144cu to Plaid Hat Games<\/strong>, tote\u017c musia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 jaka\u015b wersja kart rozdro\u017cy). Niekiedy przy czytaniu wydarzenia na dan\u0105 tur\u0119 b\u0119dziemy podejmowa\u0107 r\u00f3\u017cnorodne decyzje: do kogo p\u00f3jdzie policjant, gdzie niecny stw\u00f3r, a dany gracz stanie przed dwuznacznym wyborem. Czy pomo\u017ce str\u00f3\u017com prawa? Czy skusi si\u0119 na cia\u0142ko z nielegalnego \u017ar\u00f3d\u0142a? Czy naukowcy nie strac\u0105 ludzkich odruch\u00f3w? Odpowiedzi na te pytania szukajcie w sklepach plansz\u00f3wkowych ju\u017c w pa\u017adzierniku.<\/p>\n

\"\"<\/a>Pingwin:<\/strong> Szczerze powiem, \u017ce Abominacja<\/em> nie by\u0142a dla mnie gr\u0105 pierwszego wyboru. Ale jak tu odm\u00f3wi\u0107 tak zacnemu towarzystwu? Pocz\u0105tkowo poczu\u0142am si\u0119 przyt\u0142oczona zasadami. Gra jest d\u0142uga i m\u00f3zgo\u017cerna – idealny wyb\u00f3r, \u017ceby ju\u017c na wst\u0119pie do cudownego weekendu poczu\u0107 si\u0119 zm\u0119czonym \ud83d\ude09 Nie dograli\u015bmy zatem do ko\u0144ca i nie o\u017cywili\u015bmy naszych truposzy, zbyt d\u0142ugo by to trwa\u0142o, a inne sto\u0142y czeka\u0142y. Ale musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce im dalej w czasie od tej pierwszej rozgrywki, tym bardziej czuj\u0119 niedosyt i mam ochot\u0119 zagra\u0107 ponownie. \"\"<\/a>I tym razem naprawd\u0119 zagra\u0107, a nie tylko pomaca\u0107 si\u0119 i pomizia\u0107 z truposzami. To co najbardziej utkwi\u0142o mi w pami\u0119ci, to starzenie si\u0119 organ\u00f3w. Od zmar\u0142ych pobieramy ko\u015bci (te si\u0119 nigdy nie starzej\u0105), krew (o! ta to idzie piorunem do \u015bciek\u00f3w) tudzie\u017c inne organy wewn\u0119trzne i jak nie kupimy sobie XIX-wiecznej lod\u00f3wki w postaci kostek lodu, to nasze organy szybciutko p\u00f3jd\u0105 do piachu. W najlepszym wypadku po 4 rundach, o ile zdob\u0119dziecie je ze \u015bwie\u017co zdekapitowanego nieszcz\u0119\u015bnika. \"\"<\/a>No w\u0142a\u015bnie – to druga rzecz, kt\u00f3ra mi si\u0119 spodoba\u0142a – karty postaci nie s\u0105 losowo przemieszane – pod gilotyn\u0105 b\u0119d\u0105 jeszcze ciep\u0142e, podczas gdy na cmentarzu – no c\u00f3\u017c, raczej takie o ostatnim statium rozk\u0142adu. Czas wi\u0119c dzia\u0142a na wasz\u0105 niekorzy\u015b\u0107, a \u017ceby tworzy\u0107 cz\u0119\u015bci cia\u0142a nie wystarczy mie\u0107 poszczeg\u00f3lne organy, potrzeba jeszcze do\u015bwiadczenia… a to nie zawsze idzie zdoby\u0107 w \u0142atwy spos\u00f3b. Mo\u017cecie straci\u0107 powoli swoje cz\u0142owiecze\u0144stwo i zdobywa\u0107 cia\u0142a nieco mniej legalnie. Ale te\u017c mo\u017cecie popracowa\u0107, a nawet w ludzkim odruchu naj\u0105\u0107 si\u0119 jako wolontariusz. To wszystko jest tak \u015blicznie ze sob\u0105 wsp\u00f3\u0142graj\u0105ce i tak klimatyczne, \u017ce … hej, gra\u0142oby si\u0119, gra\u0142o, a tu trzeba jeszcze troch\u0119 poczeka\u0107 na premier\u0119.<\/p>\n

Horror w Arkham: Ostatnia Godzina\u00a0<\/a><\/h4>\n

Daria Chibner<\/strong>: Powiedzie\u0107, \u017ce jak otworzysz lod\u00f3wk\u0119 to wyskoczy Cthulhu jest tak stare, \u017ce bawi\u0142o ju\u017c na weselu Mieszka i Dobrawy. Jednak jest w tym porzekadle sporo prawdy. Uniwersum Przedwiecznych to nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119 opowie\u015b\u0107 (czas w ko\u0144cu nie musi by\u0107 linearny, prawda?), w kt\u00f3rej natykamy si\u0119 na coraz to nowe tytu\u0142y. Tym razem nie musicie obawia\u0107 si\u0119 ogromnej instrukcji, gdzie wyj\u0105tek od regu\u0142y goni specjalne zasady lub \u017cmudnego uk\u0142adania kart przed rozgrywk\u0105 \u2013 Ostatnia Godzina<\/em> stawia na szybk\u0105\"\"<\/a> akcj\u0119, b\u0142yskawiczne \u015bledztwo, a trup \u015bcieli si\u0119 g\u0119sto. Horyzont tre\u015bci jest klasyczny. Ot, rytua\u0142 si\u0119 powi\u00f3d\u0142, nasi dzielni badacze mierz\u0105 si\u0119 konsekwencjami, hordy plugastwa krzy\u017cuj\u0105 nasze plany, a trup… jak wspomina\u0142am. I to wszystko w godzink\u0119! Wsp\u00f3lnie planujemy ruchy, staraj\u0105c si\u0119 zoptymalizowa\u0107 nasze wysi\u0142ki, ale nie b\u0119dzie to \u0142atwe. System odpalania poszczeg\u00f3lnych akcji zas\u0142uguje na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119. Ot\u00f3\u017c dostajemy karty, na kt\u00f3rych znajduj\u0105 si\u0119 dwie opcje do wyboru. Naturalnie jedna koszmarna, a druga troch\u0119… lepsza. Wiadomo, \u017ce nie chcemy od razu rzuci\u0107 si\u0119 w przepa\u015b\u0107, lecz to, co uda nam si\u0119 odpali\u0107 zale\u017cy g\u0142\u00f3wnie od innych graczy, poniewa\u017c \"\"<\/a>wybieramy jeszcze ma\u0142e karty z numerkami i symbolami (uwaga na ikony, bo odpalimy Cthulhu!) – mniejsze liczby aktywuj\u0105 lepsze akcje, natomiast im wy\u017cej, tym gorzej (mo\u017cemy sprowadzi\u0107 na siebie co\u015b o wiele gorszego ni\u017c hord\u0119 potwor\u00f3w). \u0141adnie wymusza to konieczno\u015b\u0107 rozmowy, przekonywania si\u0119 i wsp\u00f3\u0142pracy. Dodatkowo poruszanie si\u0119 po planszy uruchomi szare kom\u00f3rki, odpowiadaj\u0105ce za taktyczne planowanie. P\u00f3j\u015bcie do z\u0142ej lokacji, nara\u017conej na przybycie okropie\u0144stw, to pewny zgon. A na to wszystko nak\u0142ada si\u0119 jeszcze obecno\u015b\u0107 innych graczy, kt\u00f3rzy w zale\u017cno\u015bci od sytuacji powinni by\u0107 albo daleko, albo blisko od nas \ud83d\ude09 Jest dynamicznie, trudno i z intryguj\u0105c\u0105 metod\u0105 odpalania akcji. W ko\u0144cu Cthulhu do szybkiego pykni\u0119cia wieczorem bez zb\u0119dnych ceregieli. Warto, po prostu warto \u2013 tak\u017ce chocia\u017c spr\u00f3bowa\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>Pingwin:<\/strong> to taki uproszczony planszowy Horror w Arkham. Ta ostatnia jest jedn\u0105 z moich ulubionych gier, ale – nie b\u0119d\u0119 ukrywa\u0107 – gram w ni\u0105 rzadko, bo zwyczajnie moja pami\u0119\u0107 nie pozwala na utrzymanie tych wszystkich zasad w gotowo\u015bci do odpalenia. Innymi s\u0142owy, konieczno\u015b\u0107 od\u015bwie\u017cania skomplikowanych regu\u0142 cz\u0119sto przegrywa z ch\u0119ci\u0105 wy\u0142o\u017cenia jej na st\u00f3\u0142. Ostatnia godzina<\/em> jest \u015bwietn\u0105 alternatyw\u0105. \"\"<\/a>Mo\u017ce nie jest a\u017c tak bardzo klimatyczna (no co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107 – wi\u0119kszo\u015b\u0107 rzeczy, kt\u00f3re b\u0119dziecie wykonywa\u0107, to: p\u00f3jd\u017a gdzie\u015b i ubij potwora albo p\u00f3jd\u017a gdzie\u015b, zdob\u0105\u0107 wskaz\u00f3wk\u0119 i aktywuj potwory (czyli zr\u00f3b misz-masz na planszy napieraj\u0105cy na lokacj\u0119, kt\u00f3r\u0105 masz chroni\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119). Do tego wszystkiego po ka\u017cdej naszej rundzie pojawiaj\u0105 si\u0119 kolejne maszkary i to bynajmniej nie w spos\u00f3b liniowy. \"\"<\/a>Oryginalnym smaczkiem jest konieczno\u015b\u0107 przeprowadzenia \u015bledztwa (nieco przypominaj\u0105ce Ma\u0142ych detektyw\u00f3w<\/em> Egmontu) tj. wydedukowania (mo\u017cecie strzela\u0107, a mo\u017cecie po prostu zdoby\u0107 wszystkie wskaz\u00f3wki, aby mie\u0107 pewno\u015b\u0107) kt\u00f3re wskaz\u00f3wki zosta\u0142y ukryte. Niestety sama dedukcja nie wystarczy – potrzeba jeszcze zagra\u0107 odpowiedni\u0105 kombinacj\u0119 kart. Dzi\u0119ki temu, strzelanie nie jest strzelaniem w ciemno – maj\u0105c odpowiednie karty na r\u0119ku, mo\u017cna po prostu zagra\u0107 je tak, aby zminimalizowa\u0107 losowo\u015b\u0107 strza\u0142u – ale te\u017c mo\u017cna przez to przegra\u0107 znaj\u0105c odpowied\u017a. Nie macie odpowiednich kart – musicie wci\u0105\u017c stawia\u0107\u00a0 czo\u0142a potworom. Gra zmusza do wsp\u00f3\u0142pracy, dogadywania si\u0119 a na koniec generuje ca\u0142kiem poka\u017an\u0105 dawk\u0119 adrenaliny. My przegra\u0142y\u015bmy w ostatnim ruchu. Naprawd\u0119 ostatnim. Zna\u0142y\u015bmy ju\u017c rozwi\u0105zanie, ale potwory nas dopad\u0142y wcze\u015bniej. Poka\u017any \u0142adunek emocji. Naprwad\u0119.<\/p>\n

Mandala<\/a><\/h4>\n

Daria Chibner<\/strong>: Kolorowe karty, jaskrawo\u015bci, k\u00f3\u0142eczka, ju\u017c czujesz zapach przypraw i bioderka same lec\u0105 w rytm Bollywood. A przy okazji czeka jeszcze na ciebie mocne logiczne starcie. Niby tylko dobierasz i zagrywasz karty, a ile w tym taktyki, przewidywania i delikatnego planowania na przysz\u0142o\u015b\u0107. Nie tylko musisz zbiera\u0107 najlepiej punktuj\u0105ce dla ciebie karty (tak, tak ty\"\"<\/a> decydujesz, czy p\u00f3jdziesz w fiolety czy w odcienie pomara\u0144czy), lecz tak\u017ce martwisz si\u0119 o odpowiednie pokrzy\u017cowanie plan\u00f3w przeciwnika. Karty zagrywamy do dw\u00f3ch tytu\u0142owych mandal \u2013 na \u015brodek lub do naszej przestrzeni gry. Jedynie ze \u015brodka mo\u017cemy zgarn\u0105\u0107 karty, kt\u00f3ry zapunktuj\u0105 \u00a0na koniec rozgrywki, ale je\u015bli nie zagramy nic do swojego pola gry, to w og\u00f3le nie zabierzemy \u017cadnych kart! Po\u015bwi\u0119cisz wiele, \u017ceby zgarn\u0105\u0107 jedn\u0105? A jak przeciwnik sko\u0144czy gr\u0119 szybciej i w og\u00f3le nie dotrwasz do odpalenia du\u017cych punkt\u00f3w? M\u00f3wi\u0119 wam, gry abstrakcyjne to zar\u00f3wno przesz\u0142o\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107, jak i czysta forma zmaga\u0144 umys\u0142\u00f3w. Bez figurek, bez sugerowanej opowie\u015bci, bez zb\u0119dnych dodatk\u00f3w \u2013 tylko my\u015blenie. A \u00a0Mandala<\/em> podaje to wszystko w znakomitym wydaniu. Tylko bra\u0107 i poci\u0107 umys\u0142.<\/p>\n

Pingwin:<\/strong> Mandala skrad\u0142a moje serce. Nie jest tajemnic\u0105, \u017ce lubi\u0119 gry abstrakcyjne i logiczne. A je\u015bli do tego s\u0105 tak \u015bliczne jak Mandala… a do \u015bliczno\u015bci, jaskrawo\u015bci i ku\u0142eczek trzeba jeszcze doda\u0107 materia\u0142ow\u0105 plansz\u0119. Robi wra\u017cenie! Za\u015b co do mechaniki… Na pocz\u0105tku my\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119dzie to bu\u0142ka z mas\u0142em, ale szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie. Bo im wcze\u015bniej zgarn\u0119 jaki\u015b kolor, tym mniej punkt\u00f3w za niego dostan\u0119. Pierwszy kolor jaki wezm\u0119 da mi tylko po jednym punkcie za ka\u017cd\u0105 zgromadzon\u0105 w mandali kart\u0119. Drugi – ju\u017c dwa. Trzeci – trzy. I tak dalej. Jak my\u015blicie, co mo\u017ce si\u0119 sta\u0107, je\u015bli b\u0119d\u0119 si\u0119 czai\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 aby zgarn\u0105\u0107 raz, a dobrze i na koniec? Ano – wiele mo\u017ce si\u0119 sta\u0107, a najmniej prawdopodobne b\u0119dzie to, \u017ce mi si\u0119 to uda \ud83d\ude09 a mimo to, b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0107, bo spektakularne zagrania to jest to co tygrysy (i pingwiny) lubi\u0105 najbardziej. Tym mnie ta gra kupi\u0142a. No\u00a0 jako\u015bci\u0105 wydania. Ja mia\u0142am syndrom – zagrajmy jeszcze raz.<\/p>\n

\"\"<\/a>Harry Potter: Hogwarts Battle\u00a0<\/a><\/h4>\n

Daria Chibner:<\/strong> Harry Potter to marka idealna. Niby cykl \u00a0dawno si\u0119\u00a0sko\u0144czy\u0142, ale wci\u0105\u017c powstaje co\u015b nowego ze \u015bwiata m\u0142odocianych czarodziej\u00f3w. Tym razem jest to kooperacyjna gra planszowa z mechanik\u0105 deck buildingu, w kt\u00f3rej mo\u017cemy prze\u017cy\u0107 znane z film\u00f3w przygody (szata graficzna zabierze nas do kinematograficznych wspomnie\u0144). Zasady s\u0105 banalnie proste: odpal wydarzenie, przyjmij obra\u017cenia, zagraj karty, kup nowe. Na pocz\u0105tku, kiedy nasz deck jest cienki i kiepski, b\u0119dzie ci\u0119\u017cko, ale z ka\u017cdym kolejnym zakupem przybli\u017camy si\u0119 do zwyci\u0119stwa. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje to, \u017ce ka\u017cda misja wprowadza do rozgrywki inne mechaniki, czyli uczymy si\u0119 gra\u0107 w trakcie partii. Nie tyle jest to \u015bwietna gra dla pocz\u0105tkuj\u0105cych, o ile gateway dla kolejnych przyg\u00f3d w \u015bwiecie bez pr\u0105du. Aczkolwiek po pewnym czasie partia sta\u0142a si\u0119 dla mnie nu\u017c\u0105ca. Grali\u015bmy w 3. misj\u0119, a i tak by\u0142o strasznie prosto. \"\"<\/a>Nie by\u0142o \u017cadnego problemu z pokonywaniem wrog\u00f3w i lokacji, przy czym zapomnia\u0142y\u015bmy w og\u00f3le o specjalnych zdolno\u015bciach naszych postaci. Podobnie nie powali\u0142y mnie na kolana zdolno\u015bci kart \u2013 wi\u0119kszo\u015b\u0107 ogranicza\u0142a si\u0119 do dobierania zasob\u00f3w. I oczywi\u015bcie bola\u0142 mnie brak mo\u017cliwo\u015bci usuwania kart z decku (chocia\u017c prawdopodobnie pojawia si\u0119 to p\u00f3\u017aniej). Reasumuj\u0105c \u2013 dla pocz\u0105tkuj\u0105cych i fan\u00f3w serii jest to pozycja obowi\u0105zkowa. Bardziej zaawansowani gracze \u00a0powinni raczej\u00a0zagra\u0107 przed ewentualnym zakupem.<\/p>\n

\"\"<\/a>Pingwin:<\/strong> zgadzam si\u0119 z Dari\u0105 co do jednego – je\u015bli nie jeste\u015b fanem Harry’ego i znasz r\u00f3\u017cne odmiany deckbuildingu, to najprawdopodobniej ta gra nie b\u0119dzie dla ciebie wyzwaniem. Dla mnie- fanki Donalda X.Vaccarino – zawsze istnieje ta lepsza alternatywa: Dominion. Niemniej jednak…. Harry Potter kupi\u0142 mnie swoim klimatem. Mam lekkie podejrzenia, \u017ce posz\u0142o nam zbyt \u0142atwo – najprawdopodobniej dlatego, \u017ce na samym pocz\u0105tku trafi\u0142y si\u0119 do kupna karty pozwalaj\u0105ce na usuwanie znacznik\u00f3w obra\u017ce\u0144 z lokacji (a my ju\u017c mamy do\u015bwiadczenie w budowaniu talii), dzi\u0119ki czemu nie dotar\u0142y\u015bmy do nast\u0119pnej karty, kt\u00f3ra implikuje zagrywanie dw\u00f3ch (zamiast jednej) czarnych kart (czyli takich, co to robi\u0105 nam delikatnie m\u00f3wi\u0105c: \u017ale). \"\"<\/a>Drug\u0105 przyczyn\u0105 mo\u017ce by\u0107 fakt, \u017ce by\u0142a to rozgrywka dwuosobowa. W tej grze bowiem obra\u017cenia dostaje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c podczas tur innych graczy. Graj\u0105c we dwie osoby mia\u0142y\u015bmy tylko jedn\u0105 tak\u0105 “bezproduktywn\u0105” tur\u0119 (w kt\u00f3rej obrywa\u0142y\u015bmy, a nic nie mog\u0142y\u015bmy zrobi\u0107, bo to nie nasza tura). To oczywi\u015bcie wada (o ile mam racj\u0119), bo to by oznacza\u0142o, \u017ce gra si\u0119 niespecjalnie dobrze skaluje. Ale chyba jestem w stanie jej to wybaczy\u0107 ;). A wi\u0119c raz i dwa to trzy – ja po prostu kojarz\u0119 fakty<\/em>. Czyli abstrahuj\u0105c od cytatu z mojej ulubionej Seksmisji<\/em> – zupe\u0142nie mi nie przeszkadza to, \u017ce by\u0142o \u0142atwo. My\u015bl\u0119, \u017ce nast\u0119pnym razem b\u0119dzie trudniej. Ale tak samo klimatycznie.<\/p>\n

Everdell<\/a><\/h4>\n

Daria Chibner<\/strong>: Kr\u00f3liczki, je\u017cyki, wiewi\u00f3reczki, o i drzewko stoi na planszy, o i takie milusie ilustracje, o i takie s\u0142odziutkie \"\"<\/a>zwierzaczki na kartach… to musi by\u0107 \u0142atwa, familijna gra! A jednak pozory myl\u0105. Nie zrozumcie mnie \u017ale, to nie s\u0105 \u017cadne himalaje m\u00f3zgo\u017cerno\u015bci, gdzie na pocz\u0105tku mamy 37 akcji do wyboru wraz z dodatkiem parali\u017cu decyzyjnego. \"\"<\/a>Niemniej nie jest to r\u00f3wnie\u017c banalny tytu\u0142, kt\u00f3rego pe\u0142ni\u0119 ogarniemy po 15 minutach. Z ka\u017cd\u0105 rund\u0105 robi si\u0119 coraz trudniej, a potem jeszcze ci\u0119\u017cej. Zapoznanie si\u0119 ze wszystkimi kartami nie jest wyzwaniem, lecz spos\u00f3b ich zagrywania, pr\u00f3by wyci\u015bni\u0119cia najlepszych combos\u00f3w oraz balansowanie mi\u0119dzy zdobywaniem kart a dbaniem o sta\u0142y dost\u0119p do zasob\u00f3w to ju\u017c inna bajka. Z jednej strony mamy mnogo\u015b\u0107 dr\u00f3g prowadz\u0105cych do zwyci\u0119stwa, podczas gdy z drugiej strony drobne elementy push your luck mi\u0142o dra\u017cni\u0105 nasze nerwy. Jednak\u017ce najciekawszym elementem mechaniki pozostaje niesymetryczna liczba tur graczy. \"\"<\/a>W\u0142a\u015bciwie nie ma tutaj \u017cadnych rund, poniewa\u017c je\u015bli \u201ewyprzedzimy\u201d innych graczy (np. wykorzystali\u015bmy wszystkie pionki, a nie chcemy\/nie mo\u017cemy zagrywa\u0107 kart), to po prostu przeprowadzamy procedur\u0119 ko\u0144ca pory roku, swobodnie przechodz\u0105c do nast\u0119pnej (my ju\u017c zbieramy plony jesieni, a u innych jeszcze wiosna \ud83d\ude42 ). Na pocz\u0105tku obawia\u0142am si\u0119, czy nie spowoduje to nieprzyjemniej sytuacji, gdzie jedna osoba d\u0142ugo czeka na innych, ale nic takiego si\u0119 nie wydarzy\u0142o. Sko\u0144czy\u0142am pierwsza i akurat uda\u0142o mi si\u0119 podliczy\u0107 punkty, gdy inni w\u0142a\u015bnie wykorzystali ju\u017c swoje ruchy. Everdell<\/em> to intryguj\u0105ca gra, warta nie tylko zagrania, lecz tak\u017ce posiadania w swojej kolekcji. \"\"<\/a>Zreszt\u0105 nic tak nie poprawia nastroju, jak pokazanie pozosta\u0142ym towarzyszom sto\u0142u, co to znaczy prawdziwe, mocarne, rozk\u0142adaj\u0105ce na \u0142opatki combo.<\/p>\n

Pingwin:<\/strong> Moja pierwsza reakcja – to b\u0119dzie bardzo kr\u00f3tka gra! No bo jak\u017ce tak – dwa kr\u00f3liczki (\u017c\u00f3\u0142wiki, czy tam inne robotnice) i po ptokach, znaczy po jednej porze roku. W nast\u0119pnej b\u0119d\u0105 trzy, potem cztery, no dobrze, na koniec b\u0119dzie sze\u015b\u0107, ale to wci\u0105\u017c wydaje si\u0119 (podkre\u015bl\u0119: WYDAJE SI\u0118), \u017ce to tylko 6 akcji. Nic bardziej b\u0142\u0119dnego. Zdobycie surowc\u00f3w pozwala na zagranie kart, niekt\u00f3re karty przynios\u0105 kolejne surowce i tak dalej. \"\"<\/a>A do tego nie potrzeba kr\u00f3liczk\u00f3w. Tak naprawd\u0119 od pocz\u0105tku nie wiemy ile b\u0119dziemy mie\u0107 rund podczas pory roku. I kolejne ol\u015bnienie – ka\u017cdy gracz mo\u017ce by\u0107 w innej porze roku! Eureka! No i tu mnie gra kupi\u0142a :). Co prawda, na pocz\u0105tku by\u0142am przera\u017cona tym, \u017ce znowu musz\u0119 czyta\u0107 wszystkie karty a to niestety nie spowoduje przyspieszenia akcji, wr\u0119cz przeciwnie, ale ju\u017c na wiosn\u0119 (a zaczynamy od zimy) ca\u0142kiem sprawnie oscylowa\u0142am pomi\u0119dzy rzeczonymi efektami. Gra jest \u015bwietna, da\u0142a mi fur\u0119 rado\u015bci. \"\"<\/a>Jest tylko jeden mankament – drobna, naprawd\u0119 drobna czcionka. I nie chodzi o tre\u015b\u0107 kart, lecz o zale\u017cno\u015bci pomi\u0119dzy nimi (jak w 7 cudach \u015bwiata<\/em> – niekt\u00f3re karty mo\u017cna zagra\u0107 za darmo je\u015bli posiada si\u0119 ju\u017c w swoim mie\u015bcie inne, wyszczeg\u00f3lnione budowle\/zwierz\u0119ta). Co ciekawe – mamy tu swoj\u0105 r\u0119k\u0119 (nic odkrywczego, wi\u0119kszo\u015b\u0107 gier karcianych tak ma), ale mamy te\u017c \u0142\u0105k\u0119 – to osiem kart wsp\u00f3lnych dla wszystkich zwierz\u0105t (graczy). Co\u015b jak wsp\u00f3lna r\u0119ka – a kto pierwszy ten lepszy – ka\u017cdy mo\u017ce zagra\u0107 kart\u0119 albo ze swojej r\u0119ki, albo bezpo\u015brednio z \u0142\u0105ki (oczywi\u015bcie pod warunkiem, ze mo\u017ce op\u0142aci\u0107 jej koszt). T\u0119 gr\u0119 polecam – bierzcie w ciemno. Je\u015bli tylko nie straszny wam tekst na kartach i nie oczekujecie p\u00f3\u0142godzinnej rozgrywki – nie zawiedziecie si\u0119.<\/p>\n

GFoto –<\/strong> na co jeszcze czekamy…<\/h4>\n\n