{"id":804653,"date":"2021-03-31T09:00:00","date_gmt":"2021-03-31T07:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.gamesfanatic.pl\/?p=804653"},"modified":"2021-03-31T09:14:26","modified_gmt":"2021-03-31T07:14:26","slug":"the-one-hundred-torii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/2021\/03\/31\/the-one-hundred-torii\/","title":{"rendered":"The One Hundred Torii"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Ogr\u00f3d powstaje z kafli<\/em><\/strong>
\n\u015acie\u017cki strze\u017ce kamienny pies<\/em><\/strong>
\nUspok\u00f3j g\u0142ow\u0119<\/em><\/strong><\/p>\n

Tworzenie haiku jest zaj\u0119ciem pozornie prostym. Tworzenie naprawd\u0119 dobrych haiku to rzecz na wskro\u015b trudna. Podobnie jest z The One Hundred Torii<\/em>, w kt\u00f3rej naszym g\u0142\u00f3wnym celem jest stworzenie pi\u0119knego, cho\u0107 niekoniecznie harmonijnego ogrodu. I cho\u0107 budowanie kolejnych \u015bcie\u017cek wydaje si\u0119 rzecz\u0105 \u0142atw\u0105 jak grabienie jesiennych li\u015bci to wystarczy kilka tur by zrozumie\u0107 ile trudnych decyzji przyjdzie nam w tym ogrodzie podj\u0105\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Spo\u0142eczno\u015b\u0107 funduje<\/em><\/strong>
\nZiarnko w\u0119druje do ziarnka<\/em><\/strong>
\nPiasek w klepsydrze<\/em><\/strong><\/p>\n

The One Hundred Torii<\/em> ufundowa\u0142o si\u0119 w 2019 na Kickstarterze<\/strong> i nie by\u0142o spektakularnym sukcesem (zebrano 57000$ przy progu ufundowania rz\u0119du 20000$). Jak do tego dosz\u0142o – nie wiem, bo gdyby teraz kampania powr\u00f3ci\u0142a to sam by\u0142bym odpowiedzialny za zakup przynajmniej czterech kopii, by wr\u0119cza\u0107 je znajomym przy ka\u017cdej stosownej, albo i niestosownej, okazji. Zacznijmy jednak od pocz\u0105tku tej wielkiej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dzie\u0144 pe\u0142en s\u0142o\u0144ca<\/em><\/strong>
\n\u015alady st\u00f3p na drobnym piasku<\/em><\/strong>
\nSanda\u0142 szuka drogi<\/em><\/strong><\/p>\n

Mamy przed sob\u0105 gr\u0119 kafelkow\u0105<\/strong>, w kt\u00f3rej gracze rozwijaj\u0105 japo\u0144ski ogr\u00f3d, a istniej\u0105ce w nim \u015bcie\u017cki pl\u0105cz\u0105 si\u0119, krzy\u017cuj\u0105 i trafiaj\u0105 na \u015blepe zau\u0142ki. Sprawna po nich nawigacja jest kluczem do zwyci\u0119stwa. Punkty uzyskuje si\u0119 tu za \u0142\u0105czenie w pary takich samych punkt\u00f3w orientacyjnych (z ang. “landmark”) na trasie: pos\u0105g\u00f3w, mostk\u00f3w i innych urokliwych ciekawostek.<\/p>\n

Utworzona para daje graczowi jeden znacznik danego obiektu, ale mijane po drodze bramki torii pozwalaj\u0105 zdobywa\u0107 dodatkowe znaczniki. W ka\u017cdej turze do wykonania s\u0105 tylko trzy ruchy: uzyskanie pomocy, rozbudowa ogrodu oraz dobranie kafelka. Pomocne postaci jak handlarz, samuraj czy gejsza pozwalaj\u0105 wymienia\u0107 kafelki na r\u0119ce, blokowa\u0107 \u015bcie\u017cki lub punkty orientacyjne, a nawet dok\u0142ada\u0107 dwa kafelki w jednej turze. Niestety \u017cadna z nich nie podpowiada, jakie decyzje podejmowa\u0107…<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Spl\u0105tane \u015bcie\u017cki<\/em><\/strong>
\nWzrok szuka tych nieucz\u0119szczanych<\/em><\/strong>
\nM\u00f3zg paruje<\/em><\/strong><\/p>\n

Rozgrywka w The One Hundred Torii<\/em> p\u0142ynnie przechodzi od lekkiego “o, mo\u017ce teraz tu do\u0142o\u017c\u0119” do “nie ma gdzie do\u0142o\u017cy\u0107, no po prostu nie ma!”. Co\u015b, co zaczyna si\u0119 jak niespieszny spacer po spokojnym ogrodzie, w po\u0142owie rozgrywki staje si\u0119 sprintem dla oczu i m\u00f3zgu – i jest to sprint nad wyraz przyjemny. Poszukiwanie d\u0142ugich i bogatych w torii dr\u00f3g staje si\u0119 coraz wi\u0119kszym wyzwaniem w miar\u0119 jak mapa ogrodu komplikuje si\u0119 i rozga\u0142\u0119zia. Obiekty na trasie szybko zaczynaj\u0105 si\u0119 powtarza\u0107 i znalezienie nieodkrytej wcze\u015bniej \u015bcie\u017cki jest szalenie satysfakcjonuj\u0105cym wyzwaniem, niejednokrotnie powoduj\u0105cym\u00a0 entuzjastyczne okrzyki nad sto\u0142em. “Eureka!”, krzyczy gracz i wszyscy powinni by\u0107 wdzi\u0119czni, \u017ce w The One Hundred Torii<\/em> nie gra si\u0119 le\u017c\u0105c w wannie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

P\u0119dzelek smaga p\u0142\u00f3tno<\/em><\/strong>
\nPonadczasowe pi\u0119kno ma\u0142ych rzeczy<\/em><\/strong>
\nOgrodu szum<\/em><\/strong><\/p>\n

Nie spos\u00f3b nie wspomnie\u0107 tu o fenomenalnej oprawie wizualnej <\/strong>autorstwa Vincenta Dutrait (Robinson Crusoe, Wyprawa Do El Dorado, Lewis i Clark, Zaginione Miasta<\/em>), kt\u00f3ra od samego pocz\u0105tku wzmaga uczucie z\u0142udnego spokoju i pozornej b\u0142ogo\u015bci panuj\u0105cych w naszym ogrodzie. Gra jest absolutnie pi\u0119kna i czytelna mimo, \u017ce za wyj\u0105tkiem okaza\u0142ych \u017ceton\u00f3w bonusowych ikonografia jest do\u015b\u0107 drobna. W mojej kolekcji to ju\u017c sz\u00f3sta gra tego ilustratora – najwyra\u017aniej rozwa\u017cnie dobiera projekty, w kt\u00f3rych bierze udzia\u0142. Jego kreska jest absolutnie charakterystyczna i dla mnie warta swojej wagi w z\u0142ocie – a w tym wypadku swojej wagi w\u00a0 kafelkach lub kwiatach lotosu.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Przejd\u017a przez bram\u0119<\/em><\/strong>
\nSp\u00f3jrz, jak powoli spada li\u015b\u0107<\/em><\/strong>
\nG\u0142\u0119boki wdech<\/em><\/strong><\/p>\n

The One Hundred Torii<\/em> budzi u mnie zapewne nieuzasadnione skojarzenia z<\/strong> Nova Luna<\/strong>, zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem “kafelkowo\u015bci w\u0142asnej”, jak i wypadkowej poziomu trudno\u015bci i g\u0142\u0119bi podejmowanych decyzji. Mechanizm rozgrywki jest przyjemnie prosty, ale nigdy prostacki. Pomocne postaci potrafi\u0105 odwr\u00f3ci\u0107 gr\u0119 do g\u00f3ry nogami i dodaj\u0105 jej taktycznego wymiaru, kt\u00f3rego brak np. w Carcassonne. Wysok\u0105 regrywalno\u015b\u0107 gwarantuje fakt, i\u017c do ka\u017cdej rozgrywki u\u017cywamy innych kafli – cz\u0119\u015b\u0107 z nich odrzucana jest w ramach setupu. Gra oferuje tryb solo i jest j\u0119zykowo niezale\u017cna (z pomocami gracza w czterech j\u0119zykach, jednak bez j. polskiego), a w instrukcji znajduje si\u0119 rozszerzony, klimatyczny opis postaci i punkt\u00f3w orientacyjnych wyst\u0119puj\u0105cych w grze.<\/p>\n

Co wa\u017cne, intensywno\u015b\u0107 rozgrywki<\/strong> wzrasta tu proporcjonalnie do czasu gry. U\u0142atwi\u0142o mi to wdro\u017cenie nowych graczy, kt\u00f3rzy ju\u017c po kilku ruchach \u0142apali wszelkie niuanse zasad i mogli swobodnie testowa\u0107 w\u0142asne strategie, bole\u015bnie przekonuj\u0105c si\u0119 jak trudno jest znale\u017a\u0107 t\u0119 w\u0142a\u015bciw\u0105. Z moich do\u015bwiadcze\u0144 wynika, \u017ce nie ma tu dominuj\u0105cej \u015bcie\u017cki do zwyci\u0119stwa, ani te\u017c problemu uciekaj\u0105cego lidera. Gra dobrze si\u0119 skaluje, a ka\u017cdy kolejny gracz zwi\u0119ksza tempo rozwoju ogrodu, zauwa\u017calnie zmieniaj\u0105c charakter rozgrywki ze strategicznego na bardziej taktyczny. W ka\u017cdym z nich gra jest tak samo przyjemna, gdy przechodzi z totalnego zen w tryb intensywnego poszukiwania \u015bcie\u017cek, kt\u00f3rych nie wypatrzyli przeciwnicy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Brama niebieska<\/em><\/strong>
\nPostaw krok, zyskaj krok<\/em><\/strong>
\nBrama czerwona<\/em><\/strong><\/p>\n

Nie wiem, dlaczego gra nie sta\u0142a si\u0119 kickstarterowym sukcesem – by\u0107 mo\u017ce temat jest niezbyt lotny, mechanika niewystarczaj\u0105co seksowna albo po prostu budowa ogrodu kojarzy nam si\u0119 z nieprzyjemn\u0105 prac\u0105 fizyczn\u0105. The One Hundrer Torii<\/em> jest jednak gr\u0105 wybitn\u0105, przyst\u0119pn\u0105 i intryguj\u0105c\u0105<\/strong>, idealn\u0105 jako mocny filler, ale te\u017c jako g\u0142\u00f3wne danie wieczoru. \u015awietnie wygl\u0105da na stole i cz\u0119sto na nim l\u0105duje, bo setup nie jest problematyczny, a ch\u0119\u0107 do “jeszcze jednej rozgrywki” jest wprost niemo\u017cliwa do zwalczenia. By\u0107 mo\u017ce nie ma tu rewolucyjnych mechanik i plastikowych figurek, ale w tym niewielkim pude\u0142ku skryta jest wci\u0105gaj\u0105ca, g\u0142\u0119boka gra, idealna zar\u00f3wno dla nowych graczy, jak i starych wyjadaczy. Sprawd\u017a j\u0105, zbuduj sw\u00f3j pierwszy ogr\u00f3d, zakochaj si\u0119 w nim, a potem zacznij pisa\u0107 w\u0142asne haiku.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Po\u017cegna\u0144 czas<\/em><\/strong>
\nKafelki wracaj\u0105 do pude\u0142ka<\/em><\/strong>
\nWoda w strumyku<\/em><\/strong><\/p>\n

Zalety:<\/strong>
\n+ g\u0142\u0119bia strategiczna przy prostych zasadach
\n+ szybki setup i dynamiczna rozgrywka
\n+ pi\u0119kne, klimatyczne ilustracje
\n+ du\u017ca regrywalno\u015b\u0107 w pude\u0142ku (dost\u0119pne dwa mini-dodatki, du\u017cy dodatek planowany na 2022)
\n+ j\u0119zykowa niezale\u017cno\u015b\u0107<\/p>\n

Wady:<\/strong>
\n– gra nie uczy jak zadba\u0107 o sw\u00f3j prawdziwy ogr\u00f3dek<\/p>\n

1-4 graczy w wieku 8+<\/strong>
\n30-45 minut na rozgrywk\u0119<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>\"\"<\/a>\"\"<\/a>\"\"<\/a>\"\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tworzenie haiku jest zaj\u0119ciem pozornie prostym. Tworzenie naprawd\u0119 dobrych haiku to rzecz na wskro\u015b trudna. Podobnie jest z The One Hundred Torii, w kt\u00f3rej naszym g\u0142\u00f3wnym celem jest stworzenie pi\u0119knego, cho\u0107 niekoniecznie harmonijnego ogrodu. I cho\u0107 budowanie kolejnych \u015bcie\u017cek wydaje si\u0119 rzecz\u0105 \u0142atw\u0105 jak grabienie jesiennych li\u015bci to wystarczy kilka tur by zrozumie\u0107 ile trudnych decyzji przyjdzie nam w tym ogrodzie podj\u0105\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":14641,"featured_media":804672,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":""},"categories":[12,6,14],"tags":[212,213,214,215],"post_folder":[],"class_list":["post-804653","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gry-strategiczne-recenzje","category-katalog-gier","category-recenzje","tag-gra-kafelkowa","tag-japonia","tag-the-one-hundred-torii","tag-vincent-dutrait"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/804653","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/users\/14641"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=804653"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/804653\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media\/804672"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=804653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=804653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=804653"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp4wpuw.pedagog.uw.edu.pl\/test\/wp-json\/wp\/v2\/post_folder?post=804653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}