Funhill Games is an unusual publishing house. It was established in 2013 with a mission to release engaging games with biblical themes. So far, they have released Kings of Israel (a fairly atmospheric game based on the mechanics of Pandemic, with simplified rules but not easy to play), Wisdom of Solomon (unfortunately, I haven't had the pleasure of trying this one), Disciple Detective (a simple deductive game set in the New Testament theme, which I hope to try out soon), Escape from Sin’s Curse (an Escape Room-type game where we find ourselves in Eden shortly after Eve's temptation), and the aforementioned OT Fantasy Draft, which strongly resembles Fantasy Realms but is not the same.

Funhill Games jest nietypowym wydawnictwem. Powstało w 2013 roku i jego misją jest wydawanie ciekawych gier o tematyce biblijnej. Do tej pory ukazały się Kings of Israel (dość klimatyczna gra oparta na mechanice Pandemica, z uproszczonymi zasadami, ale wcale nie tak łatwa w rozgrywce), Wisdom of Solomon (z tą niestety nie miałam przyjemności), Disciple Detective (prosta dedukcyjna gra o tematyce Nowego Testamentu, którą mam nadzieję już niedługo poznać), Escape from Sin’s Curse (gra typu Escape Room, w którym trafiamy do Edenu chwilę po kuszeniu Ewy) oraz rzeczony OT Fantasy Draft, który mocno przypomina Fantastyczne światy - jednak nimi nie jest.

Tokaido posiada oszczędną w grafiki okładkę, czym wyróżnia się na tyle, żeby wziąć do ręki pudełko i dowiedzieć się więcej. Pamiętam swoje dwie myśli, gdy zobaczyłam jej pierwsze wydanie w sklepie – „Czemu nie mogli zrobić normalnego rozmiaru opakowania?” oraz „Kto wpadł na pomysł zrobienia całego białego pudełka? Przecież to się zaraz ubrudzi”. Chociaż ostatnie słowo było bardziej niecenzuralne. 

Look At The Stars to nowa propozycja francuskiego wydawnictwa Bombyx. Rozgrywka toczy się na zmazywalnych planszetkach, ukazujących piękne, nocne niebo. Zadaniem graczy jest pokryć je spadającymi gwiazdami i unikatowymi konstelacjami!

Potężne artefakty, legendarne miejsca i tajemnicze skarby rozpalają ludzką wyobraźnię od wieków. Często pojawiają się w literaturze, filmie i popkulturze, a fikcyjni archeologowie i poszukiwacze przygód na dobre zadomowili się w naszej świadomości. Jeśli chcemy przy planszy poczuć się przez chwilę jak Indiana Jones albo Lara Croft, odnaleźć mityczne Shangri-La lub owiany złą sławą Necronomicon, to z pomocą przychodzi Legend ...

Glow jest czarującą grą, która od pierwszego spojrzenia podkreśla swoją inność. Nietypowych rozmiarów plansza i karty, fantazyjne ilustracje i kontrast między czarnobiałymi i kolorowymi elementami dają wrażenie obcowania z czymś nowym, ciekawym, nieco tajemniczym. Leżący u podstaw gry mechanizm budowania tableau kart, służących do generowania punktów i zasobów, jest świetny - to wciągająca rozrywka, podana w pięknej oprawie.

Miniony rok wypadł całkiem nieźle. Zanotowałem 469 partii w 236 tytułów, z których około płowa była nowościami. Z tego tylko 4 gry doczekały się dwucyfrowej liczby partii – Gra w zielone (15), Wirus (11), Wyspy Tukana (11) i Ekosystem (10) – a w aż 133 przypadkach zasiadłem tylko do jednej rozgrywki. Nie liczba gier, a ich jakość są jednak najważniejsze. ...

Chcecie pobawić się w mordercę -niekoniecznie nieuchwytnego- oraz detektywów? Troszkę o tym jest właśnie gra Ostatnia Wiadomość.

Jak na talię kart, której się spodziewałam (i którą faktycznie zawiera) to pudełko jest dość spore. Mogłoby być co najmniej połowię mniejsze, nawet włączając w to wygodną instrukcję z dużą czcionką. Na szczęście nie pudełkiem gramy, a karty, można wyjąć i wrzucić w kieszeń w torebce strunowej, albo dorzucić do innej gry, w której pudełku też hula wiatr.

The Resistance i Avalon – gry, które budzą we mnie emocje tak skrajne, że aż trudne do opisania. Z jednej strony jawna niechęć - bo jak można cieszyć się rozgrywką, w której wygrywa ten ktoś, kto głośnie krzyczy i lepiej kłamie (no chyba, że jest się politykiem), zmieszana z bezradnością – bo ja ani głośno nie krzyczę, ani specjalnie kłamać nie umiem więc w większości przypadków przegrywam. Z drugiej strony wielki sentyment – bo pierwsza z tych gier to też pierwszy tytuł, który dostałem do recenzji w ramach GF i gra zdecydowanie najpopularniejsza na wspólnych wyjazdach i spotkaniach z przyjaciółmi w większym gronie. Efekt tego taki, że na moim prywatnym koncie BGG obie gry oceniłem na 5/10, z ale też rozegrałem w nie łącznie od 2015 roku 88 partii, co jest wynikiem ustępującym jedynie serii Ticket to Ride. A co wspólnego z tym wszystkim mają Słowołaki?