Cyclades, czyli Cyklady

Na początek kilka zdań o autorach. Bruno Cathala i Ludovic Maublanc stworzyli razem gry Mr.Jack, Cleopatra and Society of Architects oraz Dice Town. Cathala ma też na koncie Shadows over Camelot i Senji, a Maublanc – Ca$h and Gun$

Fabuła gry

Każdy z graczy reprezentuje jedno z miast (Argos, Ateny, Korynt, Sparta, Teby), rywalizujących o wpływy na wyspach archipelagu Cyklady. Czerpie zyski z eksploatacji wysp oraz handlu morskiego i z pomocą różnych bogów i mitycznych stworów rozwija armię i flotę, prowadzi podboje sąsiednich wysp, buduje rozmaite obiekty, by w końcu utwierdzić swoją dominującą pozycję przez posiadanie dwóch miast. Jest to więc, krótko mówiąc: ekonomiczno-wojenna gra licytacyjna z udziałem elementów nadprzyrodzonych.

Rekwizyty

Plansza przedstawiająca mapę składa się z dwóch części i pozwala na trzy konfiguracje: dla 5, dla 4 oraz dla 2 i 3 osób. Na obrazku widać planszę w wersji dla 5 osób z początkowym rozstawieniem jednostek. Na początku każdy gracz ma na planszy dwie armie oraz dwie floty i kontroluje dwie wyspy w różnych częściach planszy. Na planszy są też miejsca na karty kapłanów i filozofów. Jak widać na obrazku, plansza nie ma nic wspólnego z realną geografią. Nie ma też znaczenia to, który gracz reprezentuje jakie miasto.

W grze jest jeszcze druga plansza, przeznaczona dla sił nadprzyrodzonych. Są na niej miejsca na płytki czterech bogów (Posejdona, Aresa, Zeusa i Ateny), jest obszar Apolla i pola na których kładzie się karty mitycznych stworów, takich jak Minotaur, Sfinks czy Pegaz.

Każdy z graczy otrzymuje parawan, za którym trzyma posiadane złoto. Natomiast przed parawanem kładzie po 6 figurek armii i floty oraz 3 znaczniki własności wysp.

Oprócz tego każdy gracz ma znacznik do licytacji (przy 2 graczach każdy ma 2 znaczniki) oraz specjalną kostkę (sześcienną, ale z liczbami 0, 1, 1, 2, 2 i 3).

Obok planszy leży reszta złota oraz żetony budynków (fortece, porty, świątynie, uniwersytety) i miast.

Przebieg gry

Gra składa się z kolejnych rund, a każda runda z 5 faz:

1. Wymiana mitycznych stworów.
2. Losowanie kolejności bogów
3. Zbieranie dochodu z planszy
4. Składanie ofiar bogom czyli w praktyce licytacja
5. Wykonanie przez graczy akcji, związanych z bogami, których przychylność zdobyli

W grze występuje 17 mitycznych stworów. Każdy z nich może dać graczowi jakąś korzyść albo zaszkodzić któremuś z przeciwników. Na początku rundy dostępne są 3 stwory, za które trzeba zapłacić 4, 3 lub 2 żetony złota. Jeżeli stwór o wartości 2 nie zostanie wykupiony, to spada z planszy, pozostałe tanieją, a na pole o wartości 4 wchodzi nowy z talii.

Ekonomia w grze sprowadza się do pobierania dochodu z należących do graczy wysp i niektórych akwenów. Na początku każdy gracz ma dochody o wartości 2, które może powiększyć, zajmując wyspy neutralne albo należące do przeciwników ewentualnie korzystając z pomocy Apolla.

Najważniejszym elementem gry jest składanie ofiar bogom. Gracze po kolei decydują, którego boga będą w danej rundzie prosić o pomoc i ile złota skłonni są za to ofiarować. Załóżmy, że gracz A, ofiaruje Aresowi 3. Gracz B może oczywiście wybrać innego boga, ale może również zdecydować się na Aresa. Ale musi wtedy przelicytować gracza A. Załózmy, że gracz B ofiaruje Aresowi 4. Gracz A musi natychmiast wybrać innego boga i na przykład decyduje się ofiarować Posejdonowi 1. Jeżeli teraz gracz C wybierze Posejdona i ofiaruje mu 2, gracz A może wrócić do Aresa za 5, ale może wybrać Zeusa, Atenę czy Apolla.

Gdy wreszcie licytacja ofiar się skończy, bogowie mogą odwdzięczyć się za złożone ofiary, zgodnie z branżą, którą się opiekują.

Posejdon daje graczowi darmową flotę (i możliwość zakupu kolejnych), Ares – armię, Zeus – kapłana, a Atena – filozofa. Każdy posiadany kapłan obniża koszt składanej ofiary o 1 (gracz, mający kapłana, płaci więc 4, licytując 5). Filozof bezpośrednio korzyści nie daje, ale czterech filozofów natychmiast wymienia się na miasto. Do czego mogą służyć armie i floty oczywiście nie muszę pisać. Ponadto każdy z bogów (poza Apollem) daje prawo zakupu budynku (Posejdon – portu, Ares – fortecy, Zeus – świątyni, Atena – uniwersytetu). Port i forteca zwiększają siłę obronną, a świątynia zmniejsza koszt zakupu stworów. Uniwersytet sam nic nie daje, ale jest potrzebny dlatego, że cztery różne budynki wymienia się na miasto.

Gracz, który zdobył przychylność Posejdona, może płacąc 1 przesunąć swoją flotę. Podobnie gracz, któremu sprzyja Ares, może przerzucić swoje armie z jednej wyspy na drugą, o ile wyspy te połączone są jego okrętami. Jeżeli w wyniku takich operacji na jednym polu spotkają się wrogie armie lub floty, rozgrywana jest bitwa, o wyniku której decyduje suma liczby zaangażowanych w konflikt jednostek i rezultatu rzutu kostką (plus ewentualnie wsparcie fortecy lub portu).

Apollo działa trochę inaczej, niż inni bogowie. Nie tylko nie trzeba mu składać ofiar – sam daje złoto i żetony, zwiększające dochód graczy. Ale i tak wybierany jest raczej w ostateczności, gdy gracz ma problemy finansowe.

Podsumowanie

W Cyklady grałem tylko raz, w pięcioosobowym składzie. Spodziewałem się rozgrywki w stylu Conquest of the Empire, ale konfliktów było w grze niewiele. Odbyły się chyba tylko 3 bitwy morskie i dwie inwazje na bronione wyspy, a we wszystkich tych bataliach brali udział tylko trzej gracze. Jeden z pozostałych inwestował głównie w kapłanów, co dało mu pod koniec gry ogromną przewagę w licytacjach, a drugi w filozofów, co przyniosło mu niespodziewanie zwycięstwo. Co ciekawe, przy innej kolejności bogów w ostatniej rundzie, mógłby wygrać inny gracz.

Tu możecie znaleźć trailer gry.