Mówiłem, że Games Fanatic rozwija się. Czas dać temu dowód. Jedna nagroda Gry Miesiąca to za mało. Zdecydowanie. Dwie to za mały postęp. Nic specjalnego. Tak, TRZY. Trzy to będzie dobra liczba. Dzisiaj podajemy aż trzy Gry Miesiąca. Jedna zdaniem bazika, druga wybrana przez j_ana i trzecia zgodna z wrażeniami Pancha. No to do dzieła.

Dawno, dawno temu, w innym świecie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych bawiłem się nagminnie w tworzenie gier. Były to czasy mojej podstawówki oraz liceum i w większość stworzonych produkcji nigdy nie zagrałem. Robiłem je bo miałem potrzebę tworzenia.

Ostatnio natrafiłem na dość ciekawy wariant Zaginionych Miast. Nie miałem jeszcze okazji go sprawdzić, ale w najbliższym czasie to nadrobię. Osoby, które miały z nim do czynienia wypowiadają się o nim bardzo pozytywnie. Pojawiło się trochę więcej strategii i gra nie ma już takie pasjansowego charakteru. Wiedząc, że Zaginione Miasta cieszą się w Polsce dużą popularnością postanowiłem je poniżej zamieścić. ...

Sceneria z Baśni tysiąca i jednej nocy przenikająca się z szalonym wyścigiem Formuły 1? Hinduskie bóstwa, mity i obyczaje za pan brat z klimatem z kultowych polskich filmów jak „Chłopaki nie płaczą”, „Seksmisja” czy „Psy”? Taki mix wydaje się wręcz nieprawdopodobny. Młode polskie wydawnictwo Kosh-Marr pokazało, że realizuje rzeczy niemożliwe. I opublikowało karciankę niekolekcjonerską „HinduWindu”, w której wszystkie zamieszczone powyżej ...

Miałem wczoraj sposobność na rozegrania partii w grę-staruszka. Ale nie byle jakiego. Zdobywcę Spiel des Jahres 1986. Mowa mianowicie o mało znanej, przynajmniej w Polsce, grze Heimlich & Co. Udało mi się rozegrać dwie partię i kilka słów o niej.

Games Fanatic nie odpoczywa, a wprost przeciwnie zaczyna się aktywnie rozwijać. Ostatnio pojawiła się wyszukiwarka do łatwiejszego odnajdywania gier czy konkretnych tekstów. Niedługo też nastąpi uaktualnienie do nowszej wersji: Blogger Beta, który oferuje sporo ciekawych ficzerów. Najpierw jednak jego autorzy muszą uporać się z problemami pisania tekstów przez wiele osób na jednym blogu. Bo inaczej go nie zmienię. Mam też ...

Znowu inwazja na Smolną. Znowu stratedzy i fani Eurogier pod jednym dachem. Sodoma i Gomora. A konkretniej gry, gry i jeszcze raz gry. Bawiono się przy sporej liczbie tytułów. Widziałem Memoir ’44, Colossal Arena, Goa, Zaginione Miasta, Palazzo, Im Schatten des Kaisers, For the People i Ścieżki Chwały.

Że warszawska brać planszówkowa wali w czwartki do klubu Alibi to nie nowina. Tradycja rzecz święta. Tak było i tym razem i spotkaliśmy się w około dziesięcioosobowym gronie. Gdy pojawiłem się około 18 grano już w Intrige. Grano to zbyt ogólnie powiedziane. Spiskowano, negocjowano i przerzucano się propozycjami. Jednak miny gracze mieli nietęgie i specjalnych achów i ochów nie było. ...

Gra, której zasady i rozgrywka przypominają popularne gry karciane. Tak, więc mamy atu, karty są o różnych nominałach i kolorach, bierzemy lewy. Najważniejszą cechą wyróżniającą się jest to, że przed partią gracze równocześnie pokazują jeden z kolorów, którego NIE CHCĄ brać. Jeżeli jednak wezmą lewę, a wśród wziętych kart są egzemplarze o niechcianym kolorze, dany gracz otrzymuje ujemne punkty równe ...

Do tej pory nie grałem w żadną grę Eagle Games. Zawsze ktoś mi proponował a to właśnie Railroad Tycoon, a to Civilization, a to wreszcie Conquest of the Empire, ale miałem wtedy ochotę na coś innego albo było mi żal czasu. Co ciekawe gdy dany tytuł wchodził na rynek zawsze wzbudzał moje zainteresowanie, a później po pierwszych nie do końca ...