Kolejny koniec miesiąca i kolejne typy redakcji. Zapraszam do lektury.

Każdy mój wyjazd w celach wypoczynkowych, czy to wyprawa na majówkę, ferie, wakacje, albo nawet na działkę, związana jest z wzięciem ze sobą gier. Pozwala mi to na dość regularne granie po pierwsze z ludźmi, którzy we współczesne planszówki nie grają i mają o nich znikome pojęcie, a po drugie granie z ludźmi obytymi do pewnego stopnia, ale takimi, którzy ...

Wszedłem na naszą-klasę.pl i zaprosiłem moich znajomych na Pionka. Nie grają w gry, nie wiedzą nic o naszym hobby. Napisałem im, by brali dzieciaki i przyjeżdżali do Gliwic. Zobaczą co to gry planszowe. Napisałem tez do innego kumpla – działa w polskim oddziale MENSY. Napisałem mu, by brał kumpli i przyjezdzał do Gliwic. Zobaczą co to gry planszowe. Zachęcam tych ...

Tytuł tego odcinka nie jest pomyłką. Tym razem do naszych standardowych problemów z dźwiękiem dokładamy nowość – nieregularną numerację. Powód jest prozaiczny – odcinek 16 jest ciągle w montażu. Za karę Bazik nie pojawia się w tej audycji cały czas poświęcając na dokończenie poprzedniej. W skromniejszym niż zwykle składzie opowiadamy o Stone Age i Toledo, próbujemy przewidzieć tegorocznego zwycięzcę Spiel ...

Ubongo oraz Ubongo Extrem wywarły na mnie tak duże wrażenie i zapewniły tak wiele dobrej zabawy, że czym prędzej postanowiłem poznać dalsze gry należące do cyklu stworzonego przez Grzegorza Rejchtmana. Poniżej pozwolę sobie przybliżyć wam resztę gier z tej serii skupiając się na różnicach w stosunku do wersji pierwotnej. Jeżeli nie znacie oryginalnych zasad lub już ich nie pamiętacie zachęcam ...

Na Games Fanatic opisujemy często gry, które znamy bardzo powierzchownie – zaledwie po jednej rozgrywce. Jest to skandal i czas to zmienić. Dzisiaj opiszę grę…której nie widziałem na oczy :-). Takie teksty zwykle pojawiają się przy okazji targów – tym razem zupełnie bez okazji na radarze GF (a przynajmniej moim) pojawiła się Wealth of Nations.

W Caylusa zagrałem raz, gdy tylko pojawił się w Warszawie. To była bardzo milcząca partia. Każdy z nas gapił się w planszę i optymalizował, optymalizował, optymalizował. Nic nie mówił, bo to przecież rozprasza. Dwie godziny w pełnym skupieniu. Gra mi się podobała, ale już nigdy nie przełamałem się i nie spróbowałem zagrać jeszcze raz.

Nie jestem uważny. W zasadzie nie ma gry, w którą grałbym zgodnie z regułami, zawsze znajdzie się zdanie, czy dwa, które mi umkną, które przegapię, które pominę bawiąc się wraz z przyjaciółmi. Pisałem o tym onegdaj na łamach Świata Gier Planszowych – jestem przekonany, że dotyczy to każdego z nas.

Na miły Bóg, życie nie tylko po to jest, by brać Życie nie po to, by bezczynnie stać I aby żyć, z siebie samego trzeba dać. Słowa najsłynniejszej piosenki Staszka Soyki, piosenki – przyznajmy to uczciwie – raczej banalnej, słodkiej do obrzydzenia, i ogranej w radiu tak, że człowiek na jej dźwięk umiera, pasują mi do Pionka jak ulał.

Wreszcie druga część długo oczekiwanego podcastu z Gliwic – Stacja Kredens. Usłyszycie w nim recenzje gry The Golden Compass, dyskusję o tym jak wciągnąc nowych w planszówkowe hobby oraz co nowego pojawi się na siódmej edycji konwentu Pionek. Jak zwykle czekamy na wasze wrażenia i komentarze. Stacja Kredens 2 [45MB] Jak widzicie Stacja Kredens dorobiła się już swojego logo. Jego ...