GAMES FANATIC Portal Miłośników Gier Planszowych
Nazwa mówi właściwie wszystko o zawartości. Po pierwsze w pudełku znajduje się pełnoprawna Pandemia: plansza przedstawiająca mapę Ziemi z siecią 48 połączonych miast, dwie talie z tymi miastami – jedna służąca graczom, druga wyznaczająca miejsca nowych wystąpień 4 chorób, po 24 znaczniki dla każdej choroby, pionki i karty graczy, karty Epidemii i wydarzeń. Czyli wszystko, co jest potrzebne, żeby rozegrać grę w Pandemię bez trybu kampanii. A ponieważ Pandemic Legacy nadaje się do pierwszego kontaktu z serią, rozegranie takich partii jest sugerowane dla początkujących graczy.
Druga połowa nazwy opisuje bardziej innowacyjną stronę zwartości. Legacy sezon 1 składa się z talii Legacy, instrukcji z “białymi plamami”, 8 schowków, jednego “bardzo jawnego” arkusza z naklejkami, które dostępne są od pierwszej gry i 5 „ściśle tajnych” teczek z naklejkami dozowanymi podczas kampanii.
Talia Legacy niczym Puszka Pandory ostrzega przed jej otwarciem, ale i tak skusi wielu…
Talia Legacy jest głównym elementem sterującym scenariuszem growego serialu. Talia ta wyznacza zadania dla graczy i steruje dostępem do elementów zawartych w teczkach i pudełkach. Są tam zadania stojące przed graczami, nagrody, nowe zasady, a także dodatkowe możliwości wyboru. Podczas kampanii gracze stoją przed serią scenariuszy nazwanych kolejnymi miesiącami. W każdym z nich gracze mają 2 szanse na wykonanie określonej liczby zadań. Po wykonaniu zadań lub 2 nieudanych próbach akcja idzie dalej. Tak więc w pełnej kampanii, od stycznia do grudnia, rozegrane zostanie od 12 do 24 partii gry.
Scenariusz i ogólne zasady stawiają graczy przed serią wyborów podczas poszczególnych gier i pomiędzy nimi. Część wyborów jest czysto kosmetyczna np. nazwanie postaci. Część dotyczy tylko bieżącej rozgrywki, na przykład wybór postaci w danej rozgrywce, miejsca startowego lub kart wydarzeń do wtasowania do talii graczy. Z liczbą kart pozytywnych wydarzeń wybranych przed grą jest związany jeden z podstawowych mechanizmów balansujących trudność kampanii. Tak zwany poziom finansowania mieści się w przedziale od 0 do 10, po wygranej grze spada o 2, po przegranej rośnie o 2. Drugim rozwiązaniem ratunkowym jest schowek nr 8 otwierany po przegraniu czterech kolejnych gier.
Sporo naklejek zostało użytych podczas kampanii i to właściwie jedyny jej efekt, który można pokazać bez zbytnich spoilerów.
Regrywalność pod względem gry i gracza
Dylematu “Czy podrzeć kartę?” nie mają osoby z dostępem do przemysłowej niszczarki dokumentów 🙂
Czerwone pudełko jeszcze nie przeszło kwarantanny. 🙂
Dwie wersje kolorystyczne pudełka, według wydawców, służą tylko odróżnieniu dwóch egzemplarzy gry, gdyby ktoś chciał grać dwie kampanie naraz. Co sugeruje, choć nie wprost, że gracz może rozegrać dany sezon wielokrotnie. Moim zdaniem, po rozegraniu kampanii gra jest fabularnie zużyta i przy ponownej rozgrywce niczym nie zaskoczy. Pod względem pojedynczej gry znajomość całej fabuły nie przeszkadza – losowość wydarzeń jest dość duża i z ogromnym prawdopodobieństwem dany miesiąc będzie zupełnie inny niż w poprzedniej kampanii. Jednak dla podejmowania strategicznych decyzji dotyczących kampanii, uprzednia wiedza o przyszłych zdarzeniach daje trochę nieuczciwą przewagę. Podsumowując, można próbować rozegrać kampanię ponownie, ale istnieje ryzyko zepsucia zabawy innym graczom.
Gra nie posiada rozbudowanej fabuły, a jedynie strzępki informacji z wprowadzeń przed misją i innych treści zawartych w aktach. Znacząca część narracji wynika z wydarzeń spowodowanych mechaniką gry (między innymi utrata postaci lub zniszczenie miast) i tego, że przebieg kampanii spisuje się na kartach postaci i innych elementach gry. To sprawą graczy jest kwestia wczucia się w postać lub zignorowanie tego typu wstawek i skupienia się na suchej mechanice.
Wstawki fabularne są zazwyczaj tylko pretekstem do wprowadzenia nowych elementów do sytemu gry i to mechanika spełnia rolę nadrzędną w systemie Legacy. Fabuła gry rozsypuje się, gdy poddać w wątpliwość na przykład skalę czasową gry lub “resetowanie się” stanu świata po każdej grze. Gra zawsze zaczyna się od nowa – większość wydarzeń z obecnej gry zostanie zapomniana i do kolejnej gry przechodzą tylko wybrane elementy. Tak więc dobrym podejściem jest włączenie “zawieszenia niewiary”.
Pandemic Legacy podczas partii treningowej
Podsumowując
Przejście całej kampanii można zaplanować na zwarty maraton lub rozłożyć na serię regularnych spotkań. Sezon pierwszy daje dużo satysfakcji i nawet przy jednokrotnym przejściu kupno gry wydaje się opłacalne. Ponadto patrząc z punktu widzenia modułów, to w jednym pudełku znajdziemy więcej komponentów niż w podstawce i jednym dodatku.
Graficznie Pandemic Legacy jest poprawny – grafiki są funkcjonalne i dopasowane do klimatu thrillera medycznego SF bliskiego zasięgu. Gra wykorzystuje ilustracje z poprzednich gier serii, ale zawiera także nowe w podobnym stylu.
Gra może przekonać do siebie graczy, którym zwykły Pandemic się znudził. Ale nie jest na tyle inna, żeby spodobać się graczom, którym Pandemic w ogóle się nie spodobał, ponieważ to tylko efekt ewolucji bazowej gry, a nie kompletnie nowa gra. Ja osobiście szykuję się na kolejny sezon i pilnie śledzę inne poczynania pana Daviau, ponieważ krążą już słuchy o pentalogii gier cywilizacyjnych powiązanych ze sobą mechanizmem Legacy.
Plusy
Minusy
Autorzy gry: Rob Daviau i Matt Leacock
